Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie rodzaju i sposobów ewidencjonowania, przechowywania w straży ochrony kolei broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego

1. Broń, amunicja i środki przymusu bezpośredniego podlegają ewidencjonowaniu odpowiednio w:

1) książce ewidencji broni, której wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia,

2) książce ewidencji amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3) książce ewidencji środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia

- zwanych dalej „książkami ewidencyjnymi”.

2. Wydawanie broni i środków przymusu bezpośredniego przed rozpoczęciem służby oraz przyjmowanie ich po zakończeniu służby jest odnotowywane w książce wydania i przyjęcia broni, amunicji oraz środków przymusu bezpośredniego, której wzór stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

3. Amunicję do celów szkolenia strzeleckiego rozlicza się w karcie rozchodu amunicji, której wzór stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.

4. Książki ewidencyjne, o których mowa w ust. 1, książkę, o której mowa w ust. 2, oraz kartę, o której mowa w ust. 3, wraz z kopiami dowodu zakupu broni i amunicji przechowuje się w magazynie broni w siedzibach właściwych jednostek straży ochrony kolei, także po dokonaniu ostatniego wpisu.

5. Poszczególne karty książek ewidencyjnych są kolejno numerowane i przeszyte, a całość jest pieczętowana pieczęcią jednostki straży ochrony kolei.

6. W książkach ewidencyjnych dopuszcza się dokonywanie zapisów uwzględniających podział broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego według rodzajów.

7. W książkach ewidencyjnych nie wolno dokonywać przeprawiania cyfr, nazw, jak również wycierać lub zamazywać wcześniej omyłkowo wprowadzonych zapisów. W przypadku pomyłki błędny zapis należy przekreślić jeden raz kolorem czerwonym i dokonać ponownego poprawnego zapisu z opisem popełnionego błędu w rubryce przeznaczonej do zamieszczania uwag.

1. Broń, świadectwa broni, amunicję i środki przymusu bezpośredniego, a także futerały do broni i środków przymusu bezpośredniego przechowuje się przez całą dobę w odpowiednio przygotowanym do tego celu pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”, umiejscowionym w siedzibie jednostki organizacyjnej straży ochrony kolei. Osobą odpowiedzialną za przechowywanie kluczy do magazynu broni jest osoba pełniąca służbę dyżurną.

2. Magazyn broni powinien:

1) być wyposażony w podręczny sprzęt gaśniczy;

2) stanowić oddzielne pomieszczenie usytuowane w budynku murowanym, w miarę możliwości na piętrze;

3) być pod stałą ochroną fizyczną;

4) być wyposażony w specjalne zabezpieczenia, w tym:

a) drzwi metalowe lub obite blachą stalową o grubości powyżej 2 mm, posiadające blokadę przeciwwyważeniową lub założoną od strony wewnętrznej kratę ruchomą wykonaną z prętów stalowych o średnicy nie mniejszej niż 12 mm lub z płaskowników stalowych o wymiarach nie mniejszych niż 8 x 30 mm (odstęp pomiędzy prętami nie powinien przekraczać wymiarów 120 x 120 mm, a płaskowników w poziomie 80 mm i w pionie 240 mm) oraz zamknięcie co najmniej na dwa zamki patentowe i żelazną zasuwę lub sztabę zamykaną na kłódkę patentową,

b) okna osłonięte siatką metalową o średnicy drutu nie mniejszej niż 1,5 mm i wymiarach oczek maks. 10 x 10 mm oraz na stałe w murze zamocowanymi na zewnątrz kratami metalowymi wykonanymi z prętów stalowych lub płaskowników stalowych o wymiarach określonych dla krat drzwiowych,

c) drzwi do pomieszczenia, o którym mowa w pkt 2, na czas nieobecności osoby odpowiedzialnej za prowadzenie gospodarki uzbrojenia powinny być zamknięte i zaplombowane lub zaopatrzone w inny wskaźnik nieuprawnionego wejścia.

3. Dopuszcza się stosowanie w otworach okiennych zamiennie z kratami i siatkami szyb specjalnych o odpowiedniej klasie.

4. Jeżeli broń, amunicja i środki przymusu bezpośredniego znajdują się w kilku magazynach broni lub pomieszczeniach, o których mowa w § 3 ust. 2, to w każdym z tych magazynów i pomieszczeń prowadzi się odrębne książki ewidencyjne, a w każdej właściwej komendzie straży ochrony kolei - zbiorczą książkę ewidencji broni i książkę ewidencji amunicji.

1. Broń i amunicję przechowuje się w magazynach broni w szafach stalowych lub sejfach, spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450 „Pomieszczenia i urządzenia do przechowywania wartości - Wymagania, klasyfikacja i metody badań odporności na włamanie - Pojemniki bezpieczne i szafy”.

2. Dopuszcza się przechowywanie do 5 sztuk broni palnej wraz z amunicją, z wyłączeniem broni palnej długiej, poza magazynem broni, w innych pomieszczeniach w atestowanych szafach i sejfach, na trwałe przymocowanych do podłoża, objętych całodobową uzbrojoną ochroną.

3. W miejscu ładowania i rozładowywania broni umieszcza się skrzynię z piaskiem lub inne urządzenie służące do przechwytywania pocisków, z oznaczeniem „TU KIERUJ BROŃ”.

4. Broń na czas przechowywania powinna być wyjęta z futerału lub opakowań fabrycznych, rozładowana, zabezpieczona, z odłączonym magazynkiem, kompletna i czysta. Warunki przechowywania broni powinny uwzględniać wymagania jej producenta.

5. Amunicję do broni palnej przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.

Komendant straży ochrony kolei pisemnie wyznacza, spośród funkcjonariuszy posiadających decyzję właściwego komendanta wojewódzkiego (stołecznego) Policji dopuszczającą do wykonywania zadań z użyciem broni palnej, osobę lub osoby odpowiedzialne za ewidencjonowanie broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego.

Prawo wstępu do magazynu broni mają:

1) komendant straży ochrony kolei lub osoby przez niego upoważnione;

2) przedstawiciel właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (stołecznego) Policji w obecności osoby, o której mowa w pkt 1, na podstawie imiennego upoważnienia określającego rodzaj kontroli.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 grudnia 2004 r. w sprawie rodzaju i sposobów ewidencjonowania, przechowywania w straży ochrony kolei broni, amunicji, kajdanek, pałek służbowych oraz ręcznych miotaczy gazowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 10, poz. 76), które zgodnie z art. 83 pkt 9 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.