§ 5.

1. Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie uwzględnia się energię, w tym energię elektryczną lub ciepło, wytworzoną w odnawialnym źródle energii, zużytą na potrzeby systemów lokalnego ogrzewania lub chłodzenia, powiększoną o zużytą energię z innych źródeł odnawialnych, dostarczoną do celów energetycznych przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym, sektorowi usługowemu, w tym świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu i rybołówstwu, łącznie ze zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania lub dystrybucji.

2. Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie nie uwzględnia się energii elektrycznej i ciepła wytwarzanych przez systemy energii biernej, w ramach których niższe zużycie energii elektrycznej i ciepła zyskuje się w sposób bierny dzięki konstrukcji budynku bądź dostarczeniu energii elektrycznej lub ciepła ze źródeł nieodnawialnych.

3. Przy obliczaniu końcowego zużycia energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy, uwzględnia się ciepło pochodzące z pomp ciepła wykorzystujących energię aerotermalną, geotermalną lub hydrotermalną uznawaną za energię ze źródeł odnawialnych w ilości obliczanej zgodnie z metodologią określoną w załączniku VII do dyrektywy.