§ 4.

1. Funkcjonariusz podlega opiniowaniu w terminach, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy.

2. Niezależnie od terminów, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu w następujących przypadkach:

1) po zakończeniu obowiązkowego szkolenia podstawowego oraz po ukończeniu stażu adaptacyjnego, jeśli został na taki staż skierowany, a okres odbywania stażu adaptacyjnego nie został uwzględniony w opinii służbowej;

2) przed wnioskiem o mianowanie na pierwszy stopień służbowy w korpusie chorążych i oficerskim, chyba że od ostatniej opinii służbowej upłynęło mniej niż 12 miesięcy;

3) przed mianowaniem w trybie art. 73 ust. 1 ustawy albo na stanowisko służbowe związane z wyższą grupą uposażenia zasadniczego, a także przed przeniesieniem do innej komórki lub jednostki organizacyjnej, chyba że od ostatniej opinii służbowej upłynęło mniej niż 12 miesięcy;

4) w okresie służby przygotowawczej, na miesiąc przed jego mianowaniem w służbie stałej;

5) stwierdzenia w okresie służby przygotowawczej nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym lub nieprzydatności do służby;

6) stwierdzenia w okresie służby stałej niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym lub z obowiązków służbowych;

7) przed wydaniem postanowienia w sprawie przedterminowego zatarcia kary dyscyplinarnej;

8) na polecenie wyższego przełożonego;

9) po uchyleniu opinii służbowej w wyniku rozpatrzenia odwołania lub wniosku o ponowne jego rozpatrzenie.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 4-7 opinię służbową sporządza się, jeżeli obejmuje okres nie krótszy niż 6 miesięcy.