§ 16.

1. Minister ocenia zgodność wniosku z warunkami udzielenia pomocy określonymi w rozporządzeniu.

2. Po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w ust. 1, minister wskazuje przedsiębiorców, którym zamierza udzielić pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację, uwzględniając:

1) wyniki analiz przedprywatyzacyjnych, w sytuacji gdy wskazują one na konieczność restrukturyzacji przedsiębiorcy w celu zbycia jego akcji lub udziałów w procesie prywatyzacji;

2) priorytety wyznaczone w rządowych programach restrukturyzacji określonych branż gospodarki;

3) przewidywaną efektywność ekonomiczną przedsiębiorcy po przeprowadzeniu procesu restrukturyzacji - w przypadku pomocy na restrukturyzację;

4) wielkość zatrudnienia;

5) prognozy w zakresie podaży i popytu na rynku, na którym przedsiębiorca prowadzi działalność;

6) lokalizację prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności, a zwłaszcza lokalizację na obszarze powiatu o relatywnie wysokiej stopie bezrobocia;

7) kolejność złożenia wniosków.

3. Minister udziela pomocy do wysokości środków przeznaczonych na ten cel w planie finansowym państwowego funduszu celowego utworzonego na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.

4. W przypadku gdy wysokość środków, o których mowa w ust. 3, nie wystarcza do udzielenia pomocy przedsiębiorcom spełniającym warunki do jej udzielenia oraz kryteria oceny, o których mowa w ust. 2, minister udziela pomocy z uwzględnieniem kolejności złożenia wniosków.

5. W przypadku gdy plan restrukturyzacji przewiduje uzyskanie pomocy również od innych podmiotów publicznych, minister występuje do przedsiębiorcy o przedłożenie opinii o możliwości udzielenia pomocy na zasadach określonych w tym planie, w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni.