§ 10.

1. Wysokość pożyczki na ratowanie powinna być ograniczona do kwoty niezbędnej do kontynuowania podstawowej działalności operacyjnej przedsiębiorcy w okresie, na który pomoc została przyznana, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy.

2. (uchylony).

3. W celu obliczenia maksymalnej kwoty pożyczki na ratowanie stosuje się następujący wzór:

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

EBIT t - wynik finansowy z działalności operacyjnej za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,

A t - amortyzację za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,

(kapitał obrotowy t - kapitał obrotowy t-1) - zmianę stanu kapitału obrotowego - różnicę między poziomem kapitału obrotowego w ostatnim roku obrotowym poprzedzającym przyznanie lub zgłoszenie pomocy oraz kapitału obrotowego w roku obrotowym wcześniejszym niż rok poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy; stan kapitału obrotowego w danym roku oblicza się jako różnicę między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi.

4. W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą ujemną, wysokość pożyczki na ratowanie nie może być wyższa od wartości bezwzględnej uzyskanego wyniku, chyba że przedsiębiorca w sposób pisemny należycie wykaże konieczność udzielenia pożyczki w wyższej kwocie.

5. W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą dodatnią, udzielenie pożyczki na ratowanie jest uzależnione od przedstawienia przez przedsiębiorcę szczegółowego wyjaśnienia wykazującego, że znajduje się on w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz uzasadniającego konieczność uzyskania pożyczki we wnioskowanej kwocie.

Przypis w tekście jednolitym: Przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 16 listopada 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców (Dz. U. poz. 1263), które weszło w życie z dniem 20 listopada 2012 r.