PRZEPIS

Art. 3.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo telekomunikacyjne · DU 2014 poz. 243

Treść w tym tekście

1. Do stosunków prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się przepisy Prawa telekomunikacyjnego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

2. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw łączności zapewni również w aktach wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.

3. Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw łączności może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji, gospodarowania numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane w szczególności przez:

1) Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU);

2) Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT);

3) Europejski Komitet do spraw Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);

4) Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC);

5) Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).

4. Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 3, zwane są dalej „przepisami międzynarodowymi”.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 1 stycznia 2016 · Dz.U. 2015 poz. 2281

2) użyte w art. 3 w ust. 2 i 3, w art. 5 w ust. 1 i 3, w art. 7 w ust. 3, w art. 10 w ust. 15, w art. 13, w art. 32, w art. 42 w ust. 4, w art. 51, w art. 63 w ust. 3, w art. 73, w art. 79c w ust. 3, w art. 81 w ust. 6, w art. 82 w ust. 5, w art. 95 w ust. 4, w art. 106 w ust. 4, w art. 113, w art. 120, w art. 126 w ust. 12 i 13, w art. 129 w ust. 3, w art. 132 w ust. 3 i 4, w art. 133 w ust. 3, w art. 138 w ust. 2 i 3, w art. 143 w ust. 5, w art. 144 w ust. 3, w art. 148 w ust. 4, w art. 150 w ust. 4, w art. 153 w ust. 2, w art. 154 w ust. 5, w art. 155 w ust. 3, w art. 175a w ust. 2, w art. 175b w ust. 4, w art. 175d, w art. 180c w ust. 2, w art. 180f w ust. 3, w art. 180g w ust. 3, w art. 183 w ust. 1 w pkt 5, w ust. 5 i 7, w art. 184 w ust. 4, w art. 190 w ust. 8g, w art. 192 w ust. 1 w pkt 16, w art. 199 w ust. 3, w art. 205 w ust. 3, w różnych przypadkach, wyrazy „minister właściwy do spraw łączności” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw informatyzacji”;

Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2016 poz. 1489 (ogł. 16 września 2016) do Dz.U. 2024 poz. 34 (ogł. 10 stycznia 2024)

1. Do stosunków prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się przepisy Prawa telekomunikacyjnego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.
2. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw informatyzacji zapewni również w aktach wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.
3. Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw informatyzacji może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji, gospodarowania numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane w szczególności przez:
1) Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU);
2) Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT);
3) Europejski Komitet do spraw Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);
4) Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC);
5) Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).
4. Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 3, zwane są dalej „przepisami międzynarodowymi”.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2014 poz. 243 (ogł. 26 lutego 2014) ten tekst

1. Do stosunków prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się przepisy Prawa telekomunikacyjnego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.
2. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskiego i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw łączności zapewni również w aktach wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.
3. Dla zwiększenia efektywności telekomunikacji minister właściwy do spraw łączności może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe o charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości telekomunikacji, gospodarowania numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi, ustanawiane w szczególności przez:
1) Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU);
2) Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT);
3) Europejski Komitet do spraw Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);
4) Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC);
5) Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).
4. Wymagania i zalecenia, o których mowa w ust. 3, zwane są dalej „przepisami międzynarodowymi”.

Źródła: przepis występuje w 8 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2004 poz. 1800. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.