Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 184.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo telekomunikacyjne · DU 2014 poz. 243

Treść w tym tekście

1. Podmiot, który uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji, uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż:

1) za numer abonencki - 0,35 złotego;

2) za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność telekomunikacyjną - 180 000 złotych;

3) za wyróżnik ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej (PLMN) - 1 800 000 złotych;

4) za numer dostępu do sieci (NDS) - 60 000 złotych;

5) za numer 118CDU - 60 000 złotych;

6) za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych;

7) za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1600 zł; za numery alarmowe, z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest pobierana;

8) za krajowy numer sieci inteligentnej - 28 złotych;

9) za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - 36 000 złotych;

10) za numer punktu sygnalizacyjnego - 12 000 złotych;

11) za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych;

12) za kod sieci ruchomej (MNC) - 1200 złotych;

13) za kod sieci ATM - 1200 złotych;

14) za numer rutingowy (NR) - 1000 złotych.

3. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30 dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji.

4. Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust. 2, warunki wykorzystania zasobów numeracji, kierując się kosztami prowadzenia gospodarki zasobami numeracji, a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów numeracji.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 130 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 130 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 16 maja 2020 · Dz.U. 2020 poz. 875

    10) w art. 184 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) za numer dla komunikacji maszyna-maszyna - 0,35 złotego;”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2021 poz. 576 (ogł. 30 marca 2021) do Dz.U. 2024 poz. 34 (ogł. 10 stycznia 2024)

    1. Podmiot, który uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji, uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.

    2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż:

    1) za numer abonencki - 0,35 złotego;

    1a) za numer dla komunikacji maszyna-maszyna - 0,35 złotego;

    2) za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność telekomunikacyjną - 180 000 złotych;

    3) za wyróżnik ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej (PLMN) - 1 800 000 złotych;

    4) za numer dostępu do sieci (NDS) - 60 000 złotych;

    5) za numer 118CDU - 60 000 złotych;

    6) za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych;

    7) za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1600 zł; za numery alarmowe, z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest pobierana;

    8) za krajowy numer sieci inteligentnej - 28 złotych;

    9) za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - 36 000 złotych;

    10) za numer punktu sygnalizacyjnego - 12 000 złotych;

    11) za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych;

    12) za kod sieci ruchomej (MNC) - 1200 złotych;

    13) za kod sieci ATM - 1200 złotych;

    14) za numer rutingowy (NR) - 1000 złotych.

    3. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30 dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji.

    4. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust. 2, warunki wykorzystania zasobów numeracji, kierując się kosztami prowadzenia gospodarki zasobami numeracji, a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów numeracji.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 1489 (ogł. 16 września 2016) do Dz.U. 2019 poz. 2460 (ogł. 20 grudnia 2019)

    1. Podmiot, który uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji, uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.

    2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż:

    1) za numer abonencki - 0,35 złotego;

    2) za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność telekomunikacyjną - 180 000 złotych;

    3) za wyróżnik ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej (PLMN) - 1 800 000 złotych;

    4) za numer dostępu do sieci (NDS) - 60 000 złotych;

    5) za numer 118CDU - 60 000 złotych;

    6) za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych;

    7) za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1600 zł; za numery alarmowe, z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest pobierana;

    8) za krajowy numer sieci inteligentnej - 28 złotych;

    9) za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - 36 000 złotych;

    10) za numer punktu sygnalizacyjnego - 12 000 złotych;

    11) za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych;

    12) za kod sieci ruchomej (MNC) - 1200 złotych;

    13) za kod sieci ATM - 1200 złotych;

    14) za numer rutingowy (NR) - 1000 złotych.

    3. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30 dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji.

    4. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust. 2, warunki wykorzystania zasobów numeracji, kierując się kosztami prowadzenia gospodarki zasobami numeracji, a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów numeracji.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2014 poz. 243 (ogł. 26 lutego 2014) ten tekst

    1. Podmiot, który uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji, uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.

    2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż:

    1) za numer abonencki - 0,35 złotego;

    2) za wyróżnik AB sieci telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność telekomunikacyjną - 180 000 złotych;

    3) za wyróżnik ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej (PLMN) - 1 800 000 złotych;

    4) za numer dostępu do sieci (NDS) - 60 000 złotych;

    5) za numer 118CDU - 60 000 złotych;

    6) za numer dostępu do sieci teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych;

    7) za numer strefowy abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1600 zł; za numery alarmowe, z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest pobierana;

    8) za krajowy numer sieci inteligentnej - 28 złotych;

    9) za numer DNIC+PNIC w sieci transmisji danych z komutacją pakietów - 36 000 złotych;

    10) za numer punktu sygnalizacyjnego - 12 000 złotych;

    11) za numer zamkniętej grupy użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych;

    12) za kod sieci ruchomej (MNC) - 1200 złotych;

    13) za kod sieci ATM - 1200 złotych;

    14) za numer rutingowy (NR) - 1000 złotych.

    3. Obowiązek uiszczania opłat za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30 dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji.

    4. Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust. 2, warunki wykorzystania zasobów numeracji, kierując się kosztami prowadzenia gospodarki zasobami numeracji, a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów numeracji.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 130 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 130 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Źródła: przepis występuje w 8 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2004 poz. 1800. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.