§ 5.

1. Wysokość wpłat wnoszonych przez krajowe instytucje płatnicze na pokrycie kosztów nadzoru za dany rok kalendarzowy oblicza się według wzoru:

gdzie:

KWN IP

oznacza kwotę wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od danej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy,

MKN IP

oznacza maksymalną kwotę, jaka może być należna od danej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy, obliczoną w sposób określony w ust. 2,

KN IPP

oznacza wysokość kosztów nadzoru w danym roku kalendarzowym,

O IPP

oznacza sumę opłat, o których mowa w § 2 i 3, uiszczonych przez wszystkie krajowe instytucje płatnicze w danym roku kalendarzowym,

MKN IPP

oznacza maksymalną kwotę należną od wszystkich krajowych instytucji płatniczych za dany rok kalendarzowy

przy czym, jeżeli kwota KWN IP jest wyższa niż kwota MKN IP, wysokość wpłaty wnoszonej przez daną krajową instytucję płatniczą na pokrycie kosztów nadzoru za dany rok kalendarzowy jest równa kwocie MKN IP.

2. Maksymalna kwota, jaka może być należna od danej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy, stanowi iloczyn całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych w danym roku kalendarzowym przez krajową instytucję płatniczą, w tym także przez jej agentów, i stawki 0,075%, z tym że:

1) do transakcji płatniczych krajowych instytucji płatniczych świadczących wyłącznie:

a) usługę płatniczą, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy, stosuje się stawkę 0,025%,

b) usługę płatniczą, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy, stosuje się stawkę 0,05%;

2) do działalności polegającej na świadczeniu usług płatniczych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, oraz do transakcji płatniczych wykonanych w ramach tych usług płatniczych stosuje się stawkę 0,0025% w odniesieniu do danej usługi.