§ 2.

1. Nagrodę uznaniową można przyznać funkcjonariuszowi za uzyskiwanie znaczących wyników w służbie, za wykonywanie zadań służbowych w szczególnie trudnych warunkach lub zadań wymagających znacznego nakładu pracy, zaangażowania i odpowiedzialności, w przypadku dokonania czynu świadczącego o odwadze funkcjonariusza, a także za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariusza przebywającego na zwolnieniu lekarskim.

2. Wysokość nagrody uznaniowej powinna być adekwatna do osiągnięć funkcjonariusza, o których mowa w ust. 1, a w przypadku wykonywania zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariusza przebywającego na zwolnieniu lekarskim - w szczególny sposób uwzględniać nakład pracy włożony przez funkcjonariusza w wykonywanie tych zadań.

3. Nagrodę uznaniową można przyznać funkcjonariuszowi, pod warunkiem że:

1) nie jest przeciwko niemu prowadzone postępowanie karne lub dyscyplinarne;

2) wymierzona mu kara dyscyplinarna uległa zatarciu lub została darowana;

3) skazanie uległo zatarciu - w przypadku skazania go prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo lub wykroczenie;

4) upłynął okres, w którym może być wobec niego podjęte warunkowo umorzone postępowanie karne;

5) nie jest on zawieszony w czynnościach służbowych;

6) nie jest wobec niego prowadzone, na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych, kontrolne postępowanie sprawdzające.