§ 8.
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych · DU 2014 poz. 1618
Treść w tym tekście
1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1) 1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;
2) 1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
3) 1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;
4) 1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;
5) 0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;
6) 0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
7) 0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;
8) 0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;
9) 0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.
2. Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się pilotom, którzy wykonują loty samolotem wielozadaniowym F-16, przez okres:
1) do 3 lat - o 0,2;
2) od 3 do 6 lat - o 0,4;
3) od 6 do 9 lat - o 0,7;
4) od 9 do 12 lat - o 1,0;
5) powyżej 12 lat - o 1,5.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:
1) 30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2) 40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.
W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych zajmowania stanowiska służbowego.
5. Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 4, wlicza się czas lotów:
1) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych wykonanych w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;
2) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statkach powietrznych wykonanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie szkolenia lotniczego.
6. W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 4 pkt 2.
7. Dla celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszać się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu dla załóg śmigłowców liczony jest od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:
1) statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2) samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;
3) samolotem odrzutowym poddźwiękowym - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;
4) innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,2.
8. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny przyznaje się w wysokości:
1) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;
2) 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym niż określony w pkt 1 przypadku.
9. Dodatek specjalny ustalony w sposób określony w ust. 8 wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wykonania liczby godzin lotu określonej w ust. 4.
10. Przepisów § 8 ust. 4 i 6 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe posiadające dodatkową nazwę „instruktor - pilot”, określone w etacie jednostki wojskowej, wymagające doświadczenia lotniczego związanego z planowaniem i modelowaniem procedur użycia lotnictwa w realizacji operacji powietrznych w wymiarze narodowym i sojuszniczym. Liczbę godzin lotów w danym roku kalendarzowym określa w indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych. W przypadku niewykonania w roku kalendarzowym normy godzin lotu, określonej w indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2014 poz. 1618.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.