§ 12.

1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:

1) do 0,10 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat;

2) do 0,20 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat;

3) do 0,30 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 20 lat.

2. Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,10 żołnierzom zawodowym wykonującym bezpośrednią obsługę samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych lotnictwa Marynarki Wojennej albo statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

3. Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej - J oraz symbolem specjalności wojskowej:

1) eksploatacja lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 04 lub 24;

2) eksploatacja osprzętu lotniczego - 05 lub 27;

3) eksploatacja samolotów - 06 lub 28;

4) eksploatacja śmigłowców - 07 lub 33;

5) eksploatacja uzbrojenia lotniczego - 10 lub 38;

6) eksploatacja lotniczych urządzeń fotograficznych - 22;

7) eksploatacja lotniczych urządzeń noktowizyjnych - 23;

8) obsługa osprzętu lotniczego - 65;

9) obsługa lotniczych urządzeń fotograficznych - 61;

10) obsługa lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 62;

11) obsługa techniczna samolotów poddźwiękowych - 67;

12) obsługa techniczna samolotów naddźwiękowych - 68;

13) obsługa techniczna samolotów transportowych - 69;

14) obsługa techniczna śmigłowców - 74;

15) obsługa uzbrojenia lotniczego - 78.

4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz posiadane przez niego uprawnienia w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.