§ 18.

1. Żołnierzowi zawodowemu udziela się, na jego wniosek, urlopu okolicznościowego w razie:

1) zawarcia związku małżeńskiego, urodzenia się dziecka, pogrzebu małżonka lub pogrzebu dziecka w wymiarze od trzech do pięciu dni roboczych;

2) zawarcia związku małżeńskiego przez dziecko (własne, przysposobione, pasierba, dziecko przyjęte na wychowanie i utrzymanie, w tym także w ramach rodziny zastępczej), a także w razie pogrzebu rodziców, rodzeństwa, teściów, dziadków i byłych prawnych opiekunów żołnierza albo jego małżonka w wymiarze do trzech dni roboczych.

2. Urlopu okolicznościowego można także udzielić żołnierzowi zawodowemu, na jego umotywowany wniosek, w celu załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, w wymiarze od jednego do pięciu dni roboczych.

3. Dowódca jednostki może żądać od żołnierza zawodowego okazania dokumentów potwierdzających fakty zawarte we wniosku.

4. Jeżeli z objęciem stanowiska służbowego jest związane przeniesienie się do innej miejscowości, żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na to stanowisko służbowe udziela się urlopu okolicznościowego w wymiarze od trzech do pięciu dni roboczych w zależności od odległości miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe, oraz warunków służbowych i osobistych żołnierza zawodowego.

5. Urlopu, o którym mowa w ust. 4, udziela dowódca jednostki, w której żołnierz zawodowy został wyznaczony na stanowisko służbowe, po stawieniu się żołnierza zawodowego w tej jednostce, chyba że względy służbowe lub osobiste żołnierza zawodowego przemawiają za udzieleniem tego urlopu w terminie późniejszym.