§ 13.

1. W przypadku wyznaczania oficera na wyższe stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia wojskowego pułkownika (komandora) włącznie, organ właściwy do wyznaczenia na to stanowisko przesyła, drogą służbową, dyrektorowi departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, wniosek o mianowanie oficera na wyższy stopień wojskowy.

2. W przypadku gdy organem właściwym do wyznaczenia na stanowisko służbowe jest Minister Obrony Narodowej lub dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, wniosku o mianowanie nie sporządza się.

3. Przed sporządzeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe dokonuje wyboru żołnierza zawodowego spośród wszystkich podległych mu żołnierzy spełniających wymogi do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub pozostających w jego kompetencji kadrowej.

4. Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe mogą dodatkowo przedstawiać wnioski o mianowanie innych oficerów spełniających warunki do mianowania na wyższy stopień wojskowy w związku z planowanym wyznaczeniem na stanowisko, o którym mowa w ust. 1. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5. Przełożeni organu właściwego do wyznaczenia oficera na wyższe stanowisko służbowe mogą, z uwzględnieniem art. 44 ust. 1 ustawy, wyznaczyć innego oficera, który spełnia wymagania kwalifikacyjne i nie wymaga mianowania na wyższy stopień wojskowy, albo skierować go do podległego organu w celu wyznaczenia na stanowisko służbowe.