Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Rozporządzenie określa:

1) normy uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanych dalej „funkcjonariuszami”;

2) szczegółowe zasady dostępu do uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania przez funkcjonariuszy.

1. Funkcjonariuszowi przysługuje uzbrojenie obejmujące:

1) broń palną:

a) bojową,

b) sygnałową,

c) sportową;

2) broń pneumatyczną;

3) amunicję do broni, o której mowa w pkt 1 i 2.

2. Normy uzbrojenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. poz. 421), które weszło w życie z dniem 16 kwietnia 2014 r.

1. Funkcjonariuszowi przysługuje wyposażenie:

1) uzupełniające do uzbrojenia obejmujące:

a) środki przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 5, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 17-20 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165 oraz z 2014 r. poz. 24),

b) sprzęt:

ochrony specjalnej,

optyczny,

pirotechniczny,

specjalistyczny;

2) specjalne.

2. Normy wyposażenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

(uchylony).

Przypis w tekście jednolitym: Przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

1. Uzbrojenie przechowuje się w magazynach uzbrojenia lub pomieszczeniach służbowych w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom.

2. Dostęp do uzbrojenia powinien być ograniczony z uwzględnieniem następujących zasad:

1) pomieszczenia służbowe, w których przechowuje się indywidualnie lub zbiorowo broń, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2, zwaną dalej „bronią”, i amunicję będącą w użytkowaniu funkcjonariuszy:

a) są zlokalizowane w budynkach murowanych będących pod stałą całodobową ochroną,

b) posiadają drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane,

c) w przypadku zlokalizowania ich na kondygnacji parterowej lub ostatniej - posiadają okna wyposażone w jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie;

2) uzbrojenie przechowuje się w szafach metalowych lub sejfach posiadających co najmniej jeden zamek atestowany;

3) broń przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, ze zwolnionym kurkiem, z odłączonym magazynkiem, kompletną, zakonserwowaną oraz zabezpieczoną, o ile broń ta posiada zewnętrzny bezpiecznik;

4) amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

1. Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje się funkcjonariuszowi w przypadku, gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych.

2. Uzbrojenie, z wyjątkiem amunicji, i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje:

1) zastępcom Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i kierownikom jednostek organizacyjnych - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub upoważniona przez niego osoba;

2) pozostałym funkcjonariuszom - kierownicy jednostek organizacyjnych.

3. Przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia, o którym mowa w ust. 1, poprzedza złożenie przez funkcjonariusza wniosku o jego przyznanie.

4. Wzór wniosku o przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

5. Przed przyznaniem uzbrojenia, o którym mowa w § 2, sprawdza się wiedzę funkcjonariusza w zakresie:

1) budowy i działania broni;

2) zasad użycia broni;

3) zasad noszenia broni oraz jej przechowywania;

4) postępowania w przypadku użycia broni.

6. Ze sprawdzianu, o którym mowa w ust. 5, może być zwolniony funkcjonariusz, który spełnia jeden z następujących warunków:

1) posiada lub posiadał służbową broń palną;

2) jest absolwentem szkoły lub ośrodka szkolenia, w których zostało przeprowadzone przeszkolenie strzeleckie;

3) przeszedł udokumentowane przeszkolenie w zakresie uzbrojenia.

7. Funkcjonariuszowi można przyznać więcej niż jedną jednostkę broni.

8. Do przyznanej broni wydaje się amunicję oraz oporządzenie przewidziane dla danej broni.

Przypis w tekście jednolitym: Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez pkt 3 lit. a obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 lutego 2004 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. Nr 24, poz. 218).

1. Funkcjonariusz, który otrzymał broń, jest obowiązany do:

1) noszenia broni wyłącznie w przypadkach określonych przez kierownika jednostki organizacyjnej;

2) zabezpieczenia broni przed utratą;

3) niezwłocznego rozładowania broni po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);

4) przestrzegania zasad bezpieczeństwa;

5) prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni.

2. Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń:

1) wynoszenia broni poza obiekty służbowe, z zastrzeżeniem § 9 ust. 1;

2) noszenia broni w stanie niezabezpieczonym;

3) udostępniania broni innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy;

4) samowolnego dokonywania przeróbek i napraw broni.

Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia użytkuje się wyłącznie do zadań związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych oraz zgodnie z jego przeznaczeniem.

1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, za pisemną zgodą kierownika jednostki organizacyjnej, broń i amunicja wydane funkcjonariuszowi mogą być przechowywane w miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza. Funkcjonariusz ten jest obowiązany przechowywać broń i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

2. Na czas urlopu, pobytu w szpitalu oraz wyjazdu za granicę funkcjonariusz jest obowiązany zdeponować broń i amunicję.

Wyposażenie specjalne przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w tej jednostce i wykonującemu zadania służbowe, których realizacja jest możliwa wyłącznie przy wykorzystaniu tego wyposażenia albo w warunkach zagrażających życiu lub zdrowiu.

(uchylony).

Przypis w tekście jednolitym: Przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W przypadku zwolnienia ze służby, zawieszenia w czynnościach służbowych, przeniesienia do służby w innej miejscowości, oddelegowania do wykonywania zadań służbowych poza Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo na polecenie przełożonego, funkcjonariusz jest obowiązany do niezwłocznego zwrócenia do właściwej jednostki lub komórki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przyznanego mu uzbrojenia i wyposażenia, o których mowa w § 2 i § 3.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 22 grudnia 2003 r.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone zarządzeniem Szefa Urzędu Ochrony Państwa z dnia 8 października 1997 r. w sprawie norm wyposażenia i uzbrojenia funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa oraz szczegółowych zasad jego przyznawania i użytkowania (M. P. Nr 76, poz. 725), zachowanym w mocy na podstawie art. 232 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676).