Art. 11.

1. Wartość rynkową nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej określa się na podstawie nieruchomości podobnych, położonych na obszarze porównywalnych rynków lokalnych funkcjonujących obecnie w Rzeczypospolitej Polskiej. Przy określaniu wartości nieruchomości uwzględnia się przeciętne ceny transakcyjne uzyskane za nieruchomości podobne, zbywane w miejscowości o zbliżonej liczbie mieszkańców, porównywalnym stopniu urbanizacji i charakterze administracyjnym do miejscowości, w której znajduje się nieruchomość pozostawiona, położonej na obszarze województwa lub miasta wydzielonego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem współczynników określających różnice w poziomie rozwoju gospodarczego tych województw lub miast w okresie przed 1939 r., z zastrzeżeniem ust. 4.

2. Za porównywalne województwa i miasta wydzielone, z uwzględnieniem współczynników, o których mowa w ust. 1, uznaje się:

1) woj. lwowskie

województwo podkarpackie, współczynnik 1,00;

2) woj. tarnopolskie

województwo małopolskie, współczynnik 0,67,

województwo podkarpackie, współczynnik 0,76;

3) woj. stanisławowskie

województwo małopolskie, współczynnik 0,74,

województwo podkarpackie, współczynnik 0,84;

4) woj. wołyńskie

województwo lubelskie, współczynnik 0,84,

województwo świętokrzyskie, współczynnik 1,02;

5) woj. poleskie

województwo podlaskie, współczynnik 0,71;

6) woj. wileńskie

województwo podlaskie, współczynnik 0,64,

województwo mazowieckie, współczynnik 0,41;

7) woj. nowogródzkie

województwo podlaskie, współczynnik 0,80,

województwo mazowieckie, współczynnik 0,52;

8) woj. białostockie

województwo podlaskie, współczynnik 1,00;

9) miasto Lwów

miasto Kraków, współczynnik 1,00;

10) miasto Wilno

miasto Lublin, współczynnik 1,00.

3. Wartość nieruchomości stanowiących lasy lub plantacje kultur wieloletnich określa się jako sumę wartości gruntu i odpowiednio wartości drzewostanu albo kultur wieloletnich. Przy określaniu wartości gruntu stosuje się metodę wskaźników szacunkowych gruntów, a przy określaniu wartości drzewostanu i kultur wieloletnich stosuje się przepisy art. 135 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

4. W przypadku braku cen transakcyjnych, o których mowa w ust. 1, przy określaniu wartości budowli, budynków lub części tych budynków określa się ich wartość odtworzeniową.

5. Wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej określa się według stanu na dzień ich pozostawienia oraz według cen albo kosztów odtworzenia na dzień sporządzenia wyceny.

6. Wartość nieruchomości określoną według zasad, o których mowa w ust. 1 i 3-5, mnoży się przez współczynniki wymienione w ust. 2.