§ 12.

1. Opłaty lotniskowe, o których mowa w § 2 ust. 3, na lotniskach użytku publicznego ustala się wyłącznie w oparciu o koszty zapewnienia ochrony i kontroli bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu lub ładunków (towarów i poczty) lub koszty ochrony parkujących statków powietrznych, w tym koszty infrastruktury i systemów służących kontroli bezpieczeństwa, personelu zapewniającego ochronę w tym zakresie, w tym także koszty szkolenia tego personelu.

2. Opłaty lotniskowe, o których mowa w § 2 ust. 3, nie mogą, z uwzględnieniem § 6 ust. 3, przewyższać kosztów, o których mowa w ust. 1.

3. Koszty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie prowadzonej przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego ewidencji księgowej lub pozaksięgowej, pozwalającej na określenie wysokości kosztów związanych z zapewnieniem ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym.

4. W przypadku wystąpienia różnicy między przychodami z tytułu opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 3, a kosztami rzeczywiście poniesionymi w związku z zapewnianiem ochrony, o której mowa w ust. 1, jest stosowany mechanizm wyrównawczy polegający na odpowiedniej zmianie tych opłat o wysokość różnicy, nie później niż w drugim roku następującym po roku, w którym powstała ta różnica.

5. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego w przypadku pobierania opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 3, dokonuje weryfikacji kosztów będących podstawą do ustalenia tych opłat nie później niż w terminie 7 miesięcy od dnia zakończenia roku obrotowego, w którym poniesione zostały te koszty, i w przypadku wystąpienia różnicy, o której mowa w ust. 4, rozpoczyna proces konsultacji zmiany wysokości opłat lotniskowych.