Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

§ 2.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmów Epitrix cucumeris (Harris), Epitrix similaris (Gentner), Epitrix subcrinita (Lec.) i Epitrix tuberis (Gentner) · DU 2013 poz. 97

Treść w tym tekście

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, w przypadku stwierdzenia w wyniku urzędowej kontroli występowania pchełki wyznacza:

1) strefę porażenia obejmującą zasięgiem co najmniej:

a) grunty przeznaczone pod uprawę lub na których prowadzi się jednolitą uprawę roślin w sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny gruntu, lub na których składuje się rośliny, zwane dalej „polami”, na których stwierdzono występowanie pchełki,

b) pola, na których były lub są uprawiane rośliny porażone przez pchełkę,

2) strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, której granica przebiega w odległości co najmniej 100 m od granicy strefy porażenia, przy czym jeżeli część pola znajduje się w odległości nie większej niż 100 m od granicy strefy porażenia, do strefy bezpieczeństwa włącza się całe takie pole

- mając w szczególności na uwadze biologię pchełki, stopień porażenia roślin przez pchełkę, rozmieszczenie roślin żywicielskich, zadomowienie się pchełki na danym obszarze, możliwości rozprzestrzenienia się pchełki poza obszar, na którym zostało stwierdzone jej występowanie, a także ukształtowanie terenu, występowanie naturalnych granic gruntów oraz możliwość stworzenia sztucznych granic między polem porażonym i sąsiadującymi polami.

Wersje

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2022 poz. 1736 (ogł. 18 sierpnia 2022)

    Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, w przypadku stwierdzenia w wyniku urzędowej kontroli występowania lub objawów występowania pchełki wyznacza:

    1) strefę porażenia obejmującą zasięgiem co najmniej:

    a) grunty przeznaczone pod uprawę lub na których prowadzi się jednolitą uprawę roślin w sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny gruntu, lub na których składuje się rośliny, zwane dalej „polami”, na których stwierdzono występowanie lub objawy występowania pchełki,

    b) pola, na których były lub są uprawiane rośliny porażone przez pchełkę,

    2) strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, której granica przebiega w odległości co najmniej 500 m od granicy strefy porażenia, przy czym, jeżeli część pola znajduje się w odległości nie większej niż 500 m od granicy strefy porażenia, do strefy bezpieczeństwa włącza się całe takie pole

    - mając w szczególności na uwadze biologię pchełki, stopień porażenia roślin przez pchełkę, rozmieszczenie roślin żywicielskich, zadomowienie się pchełki na danym obszarze, możliwości rozprzestrzenienia się pchełki poza obszar, na którym zostało stwierdzone jej występowanie, a także ukształtowanie terenu, występowanie naturalnych granic gruntów oraz możliwość stworzenia sztucznych granic między polem porażonym i sąsiadującymi polami.

    Przypis w tekście jednolitym: Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 października 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmów Epitrix cucumeris (Harris), Epitrix papa sp. n., Epitrix subcrinita (Lec.) i Epitrix tuberis (Gentner) (Dz. U. poz. 2083), które weszło w życie z dniem 15 listopada 2018 r.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 6.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 97 (ogł. 21 stycznia 2013) ten tekst

    Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, w przypadku stwierdzenia w wyniku urzędowej kontroli występowania pchełki wyznacza:

    1) strefę porażenia obejmującą zasięgiem co najmniej:

    a) grunty przeznaczone pod uprawę lub na których prowadzi się jednolitą uprawę roślin w sposób zapewniający jednorodny stan fitosanitarny gruntu, lub na których składuje się rośliny, zwane dalej „polami”, na których stwierdzono występowanie pchełki,

    b) pola, na których były lub są uprawiane rośliny porażone przez pchełkę,

    2) strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, której granica przebiega w odległości co najmniej 100 m od granicy strefy porażenia, przy czym jeżeli część pola znajduje się w odległości nie większej niż 100 m od granicy strefy porażenia, do strefy bezpieczeństwa włącza się całe takie pole

    - mając w szczególności na uwadze biologię pchełki, stopień porażenia roślin przez pchełkę, rozmieszczenie roślin żywicielskich, zadomowienie się pchełki na danym obszarze, możliwości rozprzestrzenienia się pchełki poza obszar, na którym zostało stwierdzone jej występowanie, a także ukształtowanie terenu, występowanie naturalnych granic gruntów oraz możliwość stworzenia sztucznych granic między polem porażonym i sąsiadującymi polami.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.