Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego

Rozporządzenie określa:

1) wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze celni, wykonujący czynności związane z realizacją zadań, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, zwanej dalej „ustawą”, mają prawo użycia lub wykorzystania broni palnej;

2) kryteria i tryb przydziału broni palnej i normy uzbrojenia oraz sposób jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego.

Ilekroć w rozporządzeniu użyto określenia „funkcjonariusz”, należy przez to rozumieć uprawnionego do użycia lub wykorzystania broni palnej funkcjonariusza celnego:

1) wykonującego czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy, pełniącego służbę w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych, o których mowa w § 3, lub

2) upoważnionego przez Szefa Służby Celnej do wykonywania zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy.

Wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze mają prawo użycia lub wykorzystania broni palnej, określa załącznik do rozporządzenia.

Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który:

1) pełni służbę stałą;

2) uzyskał pozytywny wynik badań psychologicznego i psychofizjologicznego, o których mowa w art. 102 ust. 1 ustawy;

3) odbył szkolenia w zakresie:

a) budowy i działania broni palnej,

b) zasad użycia lub wykorzystania broni palnej,

c) zasad noszenia broni palnej oraz jej przechowywania,

d) postępowania w przypadku użycia lub wykorzystania broni palnej

- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.

Przydziału funkcjonariuszowi broni palnej, na wniosek kierownika komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, dokonuje:

1) Szef Służby Celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2) dyrektor izby celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie w rozumieniu art. 24 ust. 1 ustawy.

Funkcjonariuszowi może być przydzielone uzbrojenie:

1) podstawowe, obejmujące broń palną krótką - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni palnej;

2) dodatkowe, obejmujące broń palną długą - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni palnej.

Za normatyw amunicji na jeden egzemplarz broni palnej, w zależności od jej rodzaju, przyjmuje się ilość amunicji do pełnego załadowania dwóch magazynków.

1. Funkcjonariusz posiadający broń palną jest obowiązany do:

1) zabezpieczenia broni palnej przed utratą;

2) niezwłocznego rozładowania broni palnej po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);

3) przestrzegania zasad bezpieczeństwa użytkowania broni palnej;

4) prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni palnej.

2. Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń palną:

1) wynoszenia broni palnej poza obiekty służbowe, w celach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1 pkt 1;

2) noszenia broni palnej w stanie niezabezpieczonym;

3) udostępniania broni palnej innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy.

Broń palną i amunicję przechowuje się w pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1.

1. Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Służby Celnej albo w innych obiektach użytkowanych przez Służbę Celną.

2. Organ Służby Celnej po uzgodnieniu, w formie porozumienia, z innymi jednostkami organizacyjnymi podlegającymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych albo innemu organowi może korzystać z magazynu broni prowadzonego przez te jednostki.

Magazyn broni, z zastrzeżeniem § 10 ust. 2, powinien:

1) być zorganizowany w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom;

2) znajdować się w budynku murowanym, będącym pod całodobową uzbrojoną ochroną lub wyposażonym w urządzenia sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur;

3) posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane;

4) posiadać okna wyposażone w co najmniej jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie, w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze lub ostatnim piętrze;

5) być wyposażony w szafy metalowe lub sejfy posiadające co najmniej jeden zamek atestowany.

1. Broń palną przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z zaleceniami producenta, z odłączonym magazynkiem, kompletną, czystą i zakonserwowaną.

2. Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.

1. W uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pisemnej zgody osoby, która dokonała przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, broń palna krótka i amunicja mogą być przechowywane w:

1) miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza;

2) użytkowanych przez funkcjonariusza szafie metalowej lub sejfie, posiadających co najmniej jeden zamek atestowany oraz urządzenie sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz jest obowiązany przechowywać broń palną i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz przed udaniem się na urlop, leczenie, wyjazd lub w innych okolicznościach powodujących brak nadzoru nad bronią palną obowiązany jest zdać ją do magazynu broni.

1. Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.

2. Broń palna podlega systematycznej konserwacji oraz przeglądom technicznym. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni palnej, naprawa może być przeprowadzona wyłącznie przez osobę do tego uprawnioną.

3. Dokonywanie przeróbek i napraw broni palnej przez funkcjonariusza we własnym zakresie jest zabronione.

4. Osoby, które dokonały przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, są obowiązane zapewnić kontrolę stanu utrzymania i sprawności broni palnej oraz amunicji co najmniej raz w roku.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 495).