§ 18.
Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych w stosunku do lotnisk użytku publicznego, dla których została wydana decyzja o ograniczonej certyfikacji · DU 2013 poz. 799
Treść w tym tekście
1. Poza granicą pola wzlotów, w celu zabezpieczenia statku powietrznego przed uszkodzeniem, zapewnia się obszar o szerokości pola wzlotów i długości określonej w ust. 2, zwany dalej „zabezpieczeniem pola wzlotów”, od którego wyprowadza się powierzchnie wyznaczające dopuszczalne wysokości obiektów budowlanych i naturalnych, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 92 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze.
2. Odległości między granicą pola wzlotów a granicą zabezpieczenia pola wzlotów wynoszą co najmniej:
1) na możliwych kierunkach startu i podejścia do lądowania:
a) 60 m w przypadku lotnisk dla samolotów z drogą startową bez nawierzchni sztucznej o kodzie referencyjnym 3 i 4,
b) 30 m w przypadku lotnisk dla samolotów z drogą startową bez nawierzchni sztucznej o kodzie referencyjnym 1 i 2;
2) na innych kierunkach:
a) 15 m w przypadku lotnisk dla samolotów z drogą startową bez nawierzchni sztucznej o kodzie referencyjnym 3 i 4,
b) 10 m w przypadku lotnisk dla samolotów z drogą startową bez nawierzchni sztucznej o kodzie referencyjnym 1 i 2.
3. Zabezpieczenie pola wzlotów powinno mieć powierzchnię uporządkowaną o nachyleniu nieprzekraczającym 5%, bez nagłych różnic poziomów, zapewniającą ochronę statku powietrznego przed uszkodzeniem w przypadku jego wykołowania poza granicę pola wzlotów.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 799.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.