§ 2.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 kwietnia 2013 r. w sprawie sposobu identyfikacji usługobiorców, pracowników medycznych i usługodawców oraz sposobu i trybu przekazywania przez usługodawców informacji o pracownikach medycznych udzielających świadczeń opieki zdrowotnej · DU 2013 poz. 502
Treść w tym tekście
1. Podstawą identyfikacji pracownika medycznego jest jego numer PESEL.
2. W przypadku osób, którym nie nadano numeru PESEL, podstawą identyfikacji pracownika medycznego jest identyfikator jego kraju pochodzenia, zgodny z normą PN-EN ISO 3166-1:2008 Kody nazw krajów oraz ich jednostek administracyjnych - Część 1: Kody krajów, oraz:
1) identyfikator pracownika medycznego obowiązujący w jego kraju pochodzenia albo
2) numer dokumentu stwierdzającego tożsamość pracownika medycznego - w przypadku braku identyfikatora, o którym mowa w pkt 1.
3. Dane przekazywane przez usługodawców do Centralnego Wykazu Pracowników Medycznych są przekazywane w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262) albo z wykorzystaniem profilu zaufanego ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2013 r. poz. 235).
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 502.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.