§ 17.

1. Lotnisko wyposaża się w drogi pożarowe zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej oraz w dodatkowe drogi pożarowe wybudowane w strefach podejścia i wznoszenia na długości co najmniej 1000 m od progów dróg startowych lub do granic administracyjnych lotniska.

2. Na lotnisku certyfikowanym drogi pożarowe mają nawierzchnię sztuczną, a w odległości do 90 m od progu drogi startowej - nawierzchnię niepylącą.

3. Na lotnisku certyfikowanym na drogach pożarowych o szerokości do 4 m buduje się mijanki o szerokości co najmniej 5 m i długości 25 m położone w odstępach nie większych niż 300 m, w taki sposób, aby z jednej mijanki była widoczna najbliższa mijanka.

4. W przypadku gdy nawierzchnia drogi pożarowej nie odróżnia się od otoczenia lub gdy śnieg może uniemożliwić zlokalizowanie dróg, na krawędziach tych dróg umieszcza się znaki krawędziowe w odstępach co 10 m.

5. Jeżeli lotnisko jest ogrodzone, należy ułatwić wyjazd pojazdów lsr-g przez zainstalowanie bram pożarowych lub łamliwych barier wybudowanych zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Zewnętrzne powierzchnie bram pożarowych lub łamliwych barier są oznakowane w miejscach, w których drogi pożarowe wyposażone w bramy pożarowe lub łamliwe bariery dochodzą do dróg publicznych, włącznie z umieszczeniem znaku zakazu parkowania w ich bezpośrednim sąsiedztwie.

6. Zarządzający lotniskiem zapewnia, aby bramy pożarowe i łamliwe bariery były poddawane przynajmniej raz w miesiącu inspekcjom oraz próbom technicznym potwierdzającym ich niezawodność w czasie prowadzenia interwencji w przypadku zdarzeń lotniczych poza lotniskiem.