§ 74.
Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 12 kwietnia 2013 r. w sprawie licencji i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego · DU 2013 poz. 471
Treść w tym tekście
1. Informator FIS w celu uzyskania uprawnienia uzupełniającego w jednostce w pierwszej części (teoretycznej) egzaminu praktycznego wykazuje, że posiada wiedzę charakterystyczną dla konkretnego sektora FIS, w zakresie którego ubiega się o to uprawnienie, a w szczególności wiedzę na temat:
1) lokalnych zasad, porozumień i procedur obowiązujących na stanowisku operacyjnym, w tym procedur dotyczących koordynacji między informatorem FIS a informatorami AFIS na lotniskach niekontrolowanych i koordynacji z przyległymi ATC oraz komórką zarządzania przestrzenią powietrzną AMC (Airspace Management Cell);
2) charakteru lokalnego ruchu lotniczego, w tym rozmieszczenia lotnisk kontrolowanych, lotnictwa państwowego oraz niekontrolowanych, na których jest zapewniana AFIS;
3) rozmieszczenia i granic obszarów i stref wydzielonych w rejonie odpowiedzialności sektora FIS;
4) ukształtowania terenu, przeszkód terenowych oraz charakterystycznych punktów orientacyjnych w rejonie odpowiedzialności sektora FIS;
5) urządzeń radionawigacyjnych;
6) wpływu znaczących lokalnych cech charakterystycznych pogody na zapewnianie FIS;
7) lokalnych procedur alarmowania służb ratowniczych.
2. Informator FIS w drugiej części egzaminu praktycznego wykazuje, że posiada umiejętność:
1) oceny zdatności do zapewniania FIS stanowiska operacyjnego oraz jego wyposażenia, w tym urządzeń radiolokacyjnych, radiostacji lotniczej oraz środków łączności z innymi organami ATS, służbą meteorologiczną i służbami ratowniczymi:
a) przed przystąpieniem do wykonywania czynności informatora FIS,
b) podczas bieżącej pracy na stanowisku operacyjnym,
c) podczas działań w przypadku wystąpienia usterek w pracy tych urządzeń;
2) posługiwania się urządzeniami radiolokacyjnymi, włącznie z przydzielaniem kodów transpondera;
3) posługiwania się urządzeniami łączności wraz z urządzeniami pomocniczymi;
4) bieżącej kontroli zdatności wyposażenia stanowiska pracy, wykrywania usterek i postępowania w razie ich wystąpienia;
5) pozyskiwania i przetwarzania danych niezbędnych do zapewniania FIS, a w szczególności dotyczących:
a) ruchu lotniczego,
b) wykorzystania przestrzeni powietrznej,
c) warunków atmosferycznych,
d) lokalnych porozumień i procedur obowiązujących na stanowisku operacyjnym;
6) współdziałania:
a) ze służbami ratowniczymi,
b) ze służbą lub organem zapewniającym informacje meteorologiczne,
c) z właściwymi terytorialnie informatorami AFIS w zakresie wymiany informacji o aktywności lotniczej i innych ważnych informacji lotniczych,
d) z komórką zarządzania przestrzenią powietrzną na poziomie taktycznym w zakresie aktywacji i dezaktywacji elementów przestrzeni powietrznej oraz ograniczeń w rejonie odpowiedzialności sektora FIS,
e) z ATC w zakresie wymiany informacji powietrznej oraz przekazywania zezwoleń kontroli i innych ważnych informacji lotniczych;
7) wykonywania czynności informatora FIS, z zastosowaniem ustalonych procedur i instrukcji operacyjnych, a w szczególności:
a) prowadzenia korespondencji radiotelefonicznej z zachowaniem następujących wymagań:
stosowanie technik pracy z mikrofonem,
stosowanie wymowy we właściwym tempie i z prawidłową dykcją,
stosowanie frazeologii lotniczej,
posługiwanie się zrozumiałą komunikacją, gdy zakres przekazywanych informacji wykracza poza obowiązującą frazeologię,
b) odbioru informacji z różnych źródeł, ich analizy i przekazywania właściwym odbiorcom we właściwym czasie;
8) nadawania realizowanym zadaniom właściwego priorytetu.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 471.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.