Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 31.

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach · DU 2013 poz. 21

Treść w tym tekście

1. Jeżeli spalanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu jest niemożliwe ze względów bezpieczeństwa, marszałek województwa może zezwolić, w drodze decyzji, na spalanie odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.

2. Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami dla terenów zamkniętych wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.

3. Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami jest organ właściwy ze względu na miejsce spalania odpadów.

4. Wniosek o wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami zawiera:

1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami;

2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

3) oznaczenie miejsca spalania odpadów;

4) szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;

5) proponowany czas obowiązywania decyzji.

5. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów.

6. W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami określa się:

1) rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami, w tym podstawowy skład chemiczny i właściwości odpadów - w przypadku, o którym mowa w ust. 5;

2) ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

3) miejsce spalania odpadów;

4) warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i urządzeniami;

5) czas obowiązywania zezwolenia.

7. Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i urządzeniami, chyba że są one objęte obowiązkiem selektywnego zbierania.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 24 listopada 2013 · Dz.U. 2013 poz. 1238

    14) w art. 31: a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla określa również:”, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Powierzchnia terenu objętego koncesją na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla nie może przekroczyć 1200 km².”;

W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 21 do Dz.U. 2023 poz. 1587.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.