§ 3.

1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy publicznej:

1) udzielanej na działalność bezpośrednio związaną z ilością wywożonych produktów do państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw trzecich, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;

2) uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy;

3) udzielanej w zakresie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, w przypadkach gdy:

a) wartość pomocy jest ustalana na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą objęte pomocą lub

b) udzielenie pomocy zależy od jej przekazania w części lub w całości producentom surowców.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy de minimis udzielanej w zakresie, o którym mowa w ust. 1, oraz udzielanej:

1) przedsiębiorcom działającym w sektorach rybołówstwa i akwakultury, objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. WE L 17 z 21.01.2000, str. 22, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 4, str. 198);

2) przedsiębiorcom działającym w dziedzinie produkcji podstawowej produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3) przedsiębiorcom prowadzącym działalność w sektorze węglowym w rozumieniu decyzji Rady 2010/787/UE z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24);

4) na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów przyznawanej przedsiębiorcom prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.