§ 4.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2026 poz. 250 (ogł. 2 marca 2026)

   1 Świadczenia gwarantowane udzielane w warunkach stacjonarnych są realizowane w zakładach opiekuńczych dla osób dorosłych lub dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia. Pobyt świadczeniobiorcy, który ukończył 18. rok życia i posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydłuża się do chwili ukończenia nauki. 2. Świadczenia gwarantowane obejmują: 1) świadczenia udzielane przez lekarza; 2) świadczenia udzielane przez pielęgniarkę; 3) rehabilitację ogólną w podstawowym zakresie, prowadzoną w celu zmniejszenia skutków upośledzenia ruchowego oraz usprawnienia ruchowego; 4) świadczenia psychologa; 5) terapię zajęciową; 6) leczenie farmakologiczne; 1) Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem administracji rządowej – zdrowie kieruje Minister Zdrowia, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1004). 7) leczenie dietetyczne; 8) zaopatrzenie w wyroby medyczne, w tym określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia stosowane przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w zakładzie opiekuńczym; 9) edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych. 3. W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie: 1) badania diagnostyczne; 2) leki. 4. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest finansowany w 40 % ze środków publicznych w przypadku: 1) chorób krwi i narządów krwiotwórczych, 2) chorób nowotworowych, 3) chorób oczu, 4) chorób przemiany materii, 5) chorób psychicznych i zaburzeń zachowania, 6) chorób skóry i tkanki podskórnej, 7) chorób układu krążenia, 8) chorób układu moczowo-płciowego, 9) chorób układu nerwowego, 10) chorób układu oddechowego, 11) chorób układu ruchu, 12) chorób układu trawiennego, 13) chorób układu wydzielania wewnętrznego, 14) chorób zakaźnych i pasożytniczych, 15) urazów i zatruć, 16) wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych – gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2024 poz. 253 (ogł. 26 lutego 2024)

   1. Świadczenia gwarantowane udzielane w warunkach stacjonarnych są realizowane w zakładach opiekuńczych dla osób dorosłych lub dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia. Pobyt świadczeniobiorcy, który ukończył 18. rok życia i posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydłuża się do chwili ukończenia nauki.

   2. Świadczenia gwarantowane obejmują:

   1) świadczenia udzielane przez lekarza;

   2) świadczenia udzielane przez pielęgniarkę;

   3) rehabilitację ogólną w podstawowym zakresie, prowadzoną w celu zmniejszenia skutków upośledzenia ruchowego oraz usprawnienia ruchowego;

   4) świadczenia psychologa;

   5) terapię zajęciową;

   6) leczenie farmakologiczne;

   7) leczenie dietetyczne;

   8) zaopatrzenie w wyroby medyczne, w tym określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia stosowane przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w zakładzie opiekuńczym;

   9) edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.

   3. W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie:

   1) badania diagnostyczne;

   2) leki.

   4. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku:

   1) chorób krwi i narządów krwiotwórczych,

   2) chorób nowotworowych,

   3) chorób oczu,

   4) chorób przemiany materii,

   5) chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,

   6) chorób skóry i tkanki podskórnej,

   7) chorób układu krążenia,

   8) chorób układu moczowo-płciowego,

   9) chorób układu nerwowego,

   10) chorób układu oddechowego,

   11) chorób układu ruchu,

   12) chorób układu trawiennego,

   13) chorób układu wydzielania wewnętrznego,

   14) chorób zakaźnych i pasożytniczych,

   15) urazów i zatruć,

   16) wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

   - gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2022 poz. 965 (ogł. 6 maja 2022)

   1. Świadczenia gwarantowane udzielane w warunkach stacjonarnych są realizowane w zakładach opiekuńczych dla osób dorosłych lub dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia. Pobyt świadczeniobiorcy, który ukończył 18. rok życia i posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydłuża się do chwili ukończenia nauki.

   2. Świadczenia gwarantowane obejmują:

   1) świadczenia udzielane przez lekarza;

   2) świadczenia udzielane przez pielęgniarkę;

   3) rehabilitację ogólną w podstawowym zakresie, prowadzoną w celu zmniejszenia skutków upośledzenia ruchowego oraz usprawnienia ruchowego;

   4) świadczenia psychologa;

   5) terapię zajęciową;

   6) leczenie farmakologiczne;

   7) leczenie dietetyczne;

   8) zaopatrzenie w wyroby medyczne, w tym określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia stosowane przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w zakładzie opiekuńczym;

   9) edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.

   3. W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie:

   1) badania diagnostyczne;

   2) leki.

   4. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku:

   1) chorób krwi i narządów krwiotwórczych,

   2) chorób nowotworowych,

   3) chorób oczu,

   4) chorób przemiany materii,

   5) chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,

   6) chorób skóry i tkanki podskórnej,

   7) chorób układu krążenia,

   8) chorób układu moczowo ‑płciowego,

   9) chorób układu nerwowego,

   10) chorób układu oddechowego,

   11) chorób układu ruchu,

   12) chorób układu trawiennego,

   13) chorób układu wydzielania wewnętrznego,

   14) chorób zakaźnych i pasożytniczych,

   15) urazów i zatruć,

   16) wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

   - gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych.

4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 1480 (ogł. 9 grudnia 2013) do Dz.U. 2015 poz. 1658 (ogł. 21 października 2015) ten tekst

   1. Świadczenia gwarantowane udzielane w warunkach stacjonarnych są realizowane w zakładach opiekuńczych dla osób dorosłych lub dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia. Pobyt świadczeniobiorcy, który ukończył 18. rok życia i posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydłuża się do chwili ukończenia nauki.

   2. Świadczenia gwarantowane obejmują:

   1) świadczenia udzielane przez lekarza;

   2) świadczenia udzielane przez pielęgniarkę;

   3) rehabilitację ogólną w podstawowym zakresie, prowadzoną w celu zmniejszenia skutków upośledzenia ruchowego oraz usprawnienia ruchowego;

   4) świadczenia psychologa;

   5) terapię zajęciową;

   6) leczenie farmakologiczne;

   7) leczenie dietetyczne;

   8) zaopatrzenie w wyroby medyczne, w tym określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia stosowane przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w zakładzie opiekuńczym;

   9) edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.

   3. W zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie:

   1) badania diagnostyczne;

   2) leki.

   4. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku:

   1) chorób krwi i narządów krwiotwórczych,

   2) chorób nowotworowych,

   3) chorób oczu,

   4) chorób przemiany materii,

   5) chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,

   6) chorób skóry i tkanki podskórnej,

   7) chorób układu krążenia,

   8) chorób układu moczowo-płciowego,

   9) chorób układu nerwowego,

   10) chorób układu oddechowego,

   11) chorób układu ruchu,

   12) chorób układu trawiennego,

   13) chorób układu wydzielania wewnętrznego,

   14) chorób zakaźnych i pasożytniczych,

   15) urazów i zatruć,

   16) wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

   - gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.