Art. 10.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2019 poz. 1489 (ogł. 8 sierpnia 2019) do Dz.U. 2023 poz. 2045 (ogł. 28 września 2023)

   1. Kodeks dobrej praktyki rybackiej, zwany dalej „kodeksem”, może być dobrowolnie opracowany i przyjęty do stosowania w celu zapewnienia standaryzacji prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, zrównoważonego korzystania z żywych zasobów wód, ograniczenia negatywnego lub zwiększenia pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko oraz zapewnienia bezpieczeństwa dostarczanych produktów akwakultury, regulując sprawy nieuregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących.

   2. Kodeks zawiera w szczególności:

   1) określenie podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie, upowszechnienie i wdrożenie kodeksu oraz nadzór nad jego stosowaniem przez podmioty, które zobowiązały się do jego stosowania;

   2) wskazanie zasad lub standardów dotyczących ochrony żywych zasobów wód, zarządzania tymi zasobami oraz rozwoju sektora akwakultury, ustanowionych przez organizacje międzynarodowe lub Unię Europejską, stanowiących podstawę opracowania kodeksu;

   3) warunki i sposoby prowadzenia chowu, hodowli lub połowu określonego gatunku lub rodzaju ryb, w tym przetrzymywania i transportu ryb żywych;

   4) warunki i sposoby dokonywania przeglądów lub weryfikacji postanowień kodeksu;

   5) warunki stosowania kodeksu przez zainteresowane podmioty, w tym w zakresie poddawania się przeglądom i weryfikacjom przestrzegania jego postanowień;

   6) określenie certyfikatu, znaku graficznego lub innego oznaczenia świadczącego o uczestnictwie podmiotów w stosowaniu kodeksu - jeżeli zostały przewidziane.

   3. Kodeks może opracować:

   1) organizacja producentów sektora akwakultury, związek tych organizacji lub organizacja międzybranżowa wpisane do odpowiedniego rejestru, o którym mowa w art. 24 ust. 4;

   2) organizacja społeczno-zawodowa właścicieli lub armatorów statków rybackich albo uprawnionych do rybactwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883);

   3) podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzący działalność w zakresie rybołówstwa morskiego lub rybactwa śródlądowego;

   4) stowarzyszenie, fundacja lub inna organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie w sektorze akwakultury na rzecz poprawy warunków higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, a także zmniejszenia negatywnego oraz wspierania pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko.

   4. Podmioty, o których mowa w ust. 3, przeprowadzają publiczne konsultacje opracowanych przez nie projektów kodeksów przez upublicznienie ich treści oraz zasięgnięcie opinii innych podmiotów działających w sektorze akwakultury.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2015 poz. 1970 (ogł. 26 listopada 2015) do Dz.U. 2018 poz. 262 (ogł. 30 stycznia 2018)

   1. Kodeks dobrej praktyki rybackiej, zwany dalej „kodeksem”, może być dobrowolnie opracowany i przyjęty do stosowania w celu zapewnienia standaryzacji prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, zrównoważonego korzystania z żywych zasobów wód, ograniczenia negatywnego lub zwiększenia pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko oraz zapewnienia bezpieczeństwa dostarczanych produktów akwakultury, regulując sprawy nieuregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących.

   2. Kodeks zawiera w szczególności:

   1) określenie podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie, upowszechnienie i wdrożenie kodeksu oraz nadzór nad jego stosowaniem przez podmioty, które zobowiązały się do jego stosowania;

   2) wskazanie zasad lub standardów dotyczących ochrony żywych zasobów wód, zarządzania tymi zasobami oraz rozwoju sektora akwakultury, ustanowionych przez organizacje międzynarodowe lub Unię Europejską, stanowiących podstawę opracowania kodeksu;

   3) warunki i sposoby prowadzenia chowu, hodowli lub połowu określonego gatunku lub rodzaju ryb, w tym przetrzymywania i transportu ryb żywych;

   4) warunki i sposoby dokonywania przeglądów lub weryfikacji postanowień kodeksu;

   5) warunki stosowania kodeksu przez zainteresowane podmioty, w tym w zakresie poddawania się przeglądom i weryfikacjom przestrzegania jego postanowień;

   6) określenie certyfikatu, znaku graficznego lub innego oznaczenia świadczącego o uczestnictwie podmiotów w stosowaniu kodeksu - jeżeli zostały przewidziane.

   3. Kodeks może opracować:

   1) organizacja producentów sektora akwakultury, związek tych organizacji lub organizacja międzybranżowa wpisane do odpowiedniego rejestru, o którym mowa w art. 24 ust. 4;

   2) organizacja społeczno-zawodowa właścicieli lub armatorów statków rybackich albo uprawnionych do rybactwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 652 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1566);

   3) jednostka naukowa prowadząca działalność w zakresie rybołówstwa morskiego lub rybactwa śródlądowego;

   4) stowarzyszenie, fundacja lub inna organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie w sektorze akwakultury na rzecz poprawy warunków higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, a także zmniejszenia negatywnego oraz wspierania pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko.

   4. Podmioty, o których mowa w ust. 3, przeprowadzają publiczne konsultacje opracowanych przez nie projektów kodeksów przez upublicznienie ich treści oraz zasięgnięcie opinii innych podmiotów działających w sektorze akwakultury.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2011 poz. 168 (ogł. 16 lutego 2011) do Dz.U. 2013 poz. 1389 (ogł. 27 listopada 2013) ten tekst

   1. Kodeks dobrej praktyki rybackiej, zwany dalej „kodeksem”, może być dobrowolnie opracowany i przyjęty do stosowania w celu zapewnienia standaryzacji prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, zrównoważonego korzystania z żywych zasobów wód, ograniczenia negatywnego lub zwiększenia pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko oraz zapewnienia bezpieczeństwa dostarczanych produktów rybnych, regulując sprawy nieuregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących.

   2. Kodeks zawiera w szczególności:

   1) określenie podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie, upowszechnienie i wdrożenie kodeksu oraz nadzór nad jego stosowaniem przez podmioty, które zobowiązały się do jego stosowania;

   2) wskazanie zasad lub standardów dotyczących ochrony żywych zasobów wód, zarządzania tymi zasobami oraz rozwoju sektora rybackiego, ustanowionych przez organizacje międzynarodowe lub Unię Europejską, stanowiących podstawę opracowania kodeksu;

   3) warunki i sposoby prowadzenia chowu, hodowli lub połowu określonego gatunku lub rodzaju ryb, w tym przetrzymywania i transportu ryb żywych;

   4) warunki i sposoby dokonywania przeglądów lub weryfikacji postanowień kodeksu;

   5) warunki stosowania kodeksu przez zainteresowane podmioty, w tym w zakresie poddawania się przeglądom i weryfikacjom przestrzegania jego postanowień;

   6) określenie certyfikatu, znaku graficznego lub innego oznaczenia świadczącego o uczestnictwie podmiotów w stosowaniu kodeksu - jeżeli zostały przewidziane.

   3. Kodeks może opracować:

   1) organizacja producentów, związek organizacji producentów lub organizacja międzybranżowa wpisane do odpowiedniego rejestru, o którym mowa w art. 24 ust. 4;

   2) organizacja społeczno-zawodowa właścicieli lub armatorów statków rybackich albo uprawnionych do rybactwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1471, z późn. zm.);

   3) jednostka naukowa prowadząca działalność w zakresie rybołówstwa morskiego lub rybactwa śródlądowego;

   4) stowarzyszenie, fundacja lub inna organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie w sektorze rybackim na rzecz poprawy warunków higieny, zdrowia ludzi i zwierząt oraz jakości produktów, a także zmniejszenia negatywnego oraz wspierania pozytywnego wpływu gospodarki rybackiej na środowisko.

   4. Podmioty, o których mowa w ust. 3, przeprowadzają publiczne konsultacje opracowanych przez nie projektów kodeksów przez upublicznienie ich treści oraz zasięgnięcie opinii innych podmiotów działających w sektorze rybackim.

   Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 200, poz. 1322 oraz z 2013 r. poz. 628 i 1158.

Źródła: przepis występuje w 7 z 7 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.