§ 7.

1. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli celem i efektem inwestycji nie jest wyłącznie redukcja emisji ze źródeł spalania paliw, zalicza się jedynie te koszty inwestycji, które prowadzą do redukcji emisji. Za koszty inwestycji prowadzące do redukcji emisji uważa się koszty, o których mowa w § 4, pomniejszone o wydatki na porównywalną pod względem technicznym inwestycję, która nie zapewnia zakładanej redukcji emisji.

2. W przypadku pomocy, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 2, koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą ogranicza się do części przekraczającej koszty niezbędne do osiągnięcia stopnia ochrony środowiska wymaganego przez obowiązujące standardy ochrony środowiska Unii Europejskiej.

3. Do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4, zalicza się koszty określone w § 4, niezbędne do osiągnięcia stopnia ochrony środowiska wyższego od stopnia ochrony środowiska, który byłby możliwy do osiągnięcia bez uzyskania pomocy.

4. Koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą pomniejsza się o planowane w okresie pierwszych pięciu lat eksploatacji obiektu będącego przedmiotem inwestycji:

1) dochody wynikające ze zwiększenia zdolności produkcyjnych;

2) oszczędności w ponoszonych kosztach;

3) dochody z dodatkowej produkcji pomocniczej.

5. Wartość kosztów inwestycji oraz uzyskiwanych dochodów i oszczędności dyskontuje się na dzień udzielenia pomocy z zastosowaniem stopy dyskonta równej stopie bazowej, ustalanej przez Komisję Europejską i publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, powiększonej o 100 punktów bazowych.