§ 10a.

1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:

1) do 0,10 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat;

2) do 0,20 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat;

3) do 0,30 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 20 lat.

2. Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,10 żołnierzom zawodowym wykonującym bezpośrednią obsługę samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych lotnictwa Marynarki Wojennej RP albo statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

3. Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej - J oraz symbolem specjalności wojskowej:

1) eksploatacja lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 04 lub 24;

2) eksploatacja osprzętu lotniczego - 05 lub 27;

3) eksploatacja samolotów - 06 lub 28;

4) eksploatacja śmigłowców - 07 lub 33;

5) eksploatacja uzbrojenia lotniczego - 10 lub 38;

6) eksploatacja lotniczych urządzeń fotograficznych - 22;

7) eksploatacja lotniczych urządzeń noktowizyjnych - 23;

8) obsługa osprzętu lotniczego - 65;

9) obsługa lotniczych urządzeń fotograficznych - 61;

10) obsługa lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 62;

11) obsługa techniczna samolotów poddźwiękowych - 67;

12) obsługa techniczna samolotów naddźwiękowych - 68;

13) obsługa techniczna samolotów transportowych - 69;

14) obsługa techniczna śmigłowców - 74;

15) obsługa uzbrojenia lotniczego - 78.

4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz posiadane przez niego uprawnienia w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.

5. Do okresu służby uprawniającego do przyznania dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się okres pobierania przez żołnierza zawodowego dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, na podstawie obowiązujących przed dniem 1 lipca 2004 r. przepisów w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.

6. Dla celów ustalenia wysokości dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, uwzględnia się okresy pobierania dodatku oraz pełnienia służby przyjmowane przy ustalaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 13.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 245, poz. 1639), które weszło w życie z dniem 8 stycznia 2011 r.

Przypis w tekście jednolitym: Zdanie wstępne w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 13.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez § 1 pkt 4 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 13.