Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej (Dz. U. Nr 194, poz. 1902 oraz z 2007 r. Nr 69, poz. 463) wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 2:

a) pkt 9 otrzymuje brzmienie:

9) jednostka organizacyjna − jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523, z późn. zm.);

b) pkt 16 i 17 otrzymują brzmienie:

16) konwojent - funkcjonariusza i pracownika realizujących konwojowanie;

17) konwojowanie - konwój w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628);

c) uchyla się pkt 18,

d) uchyla się pkt 36,

e) pkt 37 otrzymuje brzmienie:

37) zdarzenie nadzwyczajne − zdarzenie, które spowodowało zagrożenie lub naruszenie bezpieczeństwa jednostki organizacyjnej albo konwojowania, zagrożenie dla zdrowia lub życia osadzonego, funkcjonariusza albo pracownika, a także naruszenie prawa przez wymienionych, ścigane z urzędu;

2) § 9 otrzymuje brzmienie:

§ 9. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, dyrektor zakładu typu półotwartego lub otwartego może na czas niezbędny wyznaczyć w ochronie zewnętrznej posterunki uzbrojone.

3) w § 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Ochrona zewnętrzna jest wykonywana wzdłuż linii ogrodzenia ochronnego lub innego oznaczenia granic terenu jednostki organizacyjnej, a także podczas konwojowania; ma na celu niedopuszczenie do powstania zdarzenia nadzwyczajnego, w szczególności ucieczki osadzonego lub napadu na jednostkę organizacyjną.

4) w § 13 w ust. 2 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:

c) ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia,

5) w § 15 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) Dyrektor Generalny lub osoba przez niego upoważniona dla Centralnego Zarządu, Centralnego Ośrodka oraz ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia;

6) w § 21 w ust. 3:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Działania ochronne to czynności zmierzające do zapobiegania zdarzeniom nadzwyczajnym lub likwidowania ich skutków, w szczególności:

b) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego;

7) w § 25 w ust. 3:

a) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

6) sprawowanie nadzoru nad dokumentowaniem użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej;

b) pkt 10 otrzymuje brzmienie:

10) współdziałanie z kierownikami innych służb zakładu w zapobieganiu zdarzeniom nadzwyczajnym;

8) w § 27 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) sprawdzenie u wybranych funkcjonariuszy znajomości obowiązków wynikających z przepisów i instrukcji dla danego stanowiska lub posterunku oraz przepisów w zakresie posługiwania się bronią palną lub środkami przymusu bezpośredniego i użycia lub wykorzystania broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego.

9) w § 28 w ust. 1:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) kontrolowanie sposobu pełnienia służby przez funkcjonariuszy na stanowiskach i posterunkach;

b) pkt 10 otrzymuje brzmienie:

10) nadzorowanie użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;

10) w § 31 uchyla się pkt 4;

11) w § 39:

a) w ust. 1:

pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) sprawdzenie tożsamości każdego osadzonego oraz odpowiednie rozmieszczenie osadzonych w pojeździe konwojowym;

pkt 9-11 otrzymują brzmienie:

9) ostrzeżenie osadzonego o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej;

10) prowadzenie książki przebiegu służby konwojowej w przypadku konwojowania na innej podstawie niż polecenie dyrektora;

11) podejmowanie i organizowanie działań ochronnych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania.

b) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) omówienie z dowódcami pojazdów zasad działania w razie zdarzeń nadzwyczajnych;

12) w § 40 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

5) pozostawanie w stałej gotowości do przeciwdziałania zagrożeniom bezpieczeństwa konwojowania;

13) w § 41 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) udzielać osobom nieupoważnionym informacji o konwojowaniu oraz trasie przejazdu, czasie i miejscu przeznaczenia;

14) w § 42 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) udział w konwojowaniu organizowanym doraźnie;

15) w § 54 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Jeżeli funkcjonariusz jest wyposażony w środki przymusu bezpośredniego w postaci chemicznych środków obezwładniających i pocisków niepenetracyjnych, może posiadać na terenie zakładu broń palną umożliwiającą użycie lub wykorzystanie tych środków.

16) w § 74 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) konwojenci.

17) w § 83:

a) uchyla się pkt 1,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) wzmocnienia realizowanego konwojowania;

18) w § 86 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) zaistnieniu zdarzenia nadzwyczajnego.

19) w § 94 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) niezwłocznie po użyciu środka przymusu bezpośredniego, o ile jest to możliwe ze względu na jego rodzaj;

20) w § 95 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, sekretarz stanu i podsekretarze stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz zastępcy Prokuratora Generalnego;

21) § 106 otrzymuje brzmienie:

1. Kierownik jednostki organizacyjnej albo osoba przez niego upoważniona podejmuje decyzję o uzbrojeniu i wyposażeniu konwojentów oraz wyznacza dowódcę konwoju.

2. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania dowódca konwoju może zażądać niezbędnej pomocy od kierownika najbliższej jednostki organizacyjnej.

3. Dowódca konwoju w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia konwojentów lub konwojowanych osadzonych może podjąć wszelkie niezbędne, doraźne działania zapobiegające zagrożeniu.

22) w § 107:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Do konwojowania wyznacza się funkcjonariuszy w pełni sprawnych fizycznie i odpowiednio przygotowanych zawodowo.

b) w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

4) konwojowany stwarza szczególne zagrożenie bezpieczeństwa konwojowania.

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4. Wyposażenie i uzbrojenie konwojentów ustala się w zależności od warunków i trasy konwojowania, odległości do miejsca przeznaczenia, a także liczby osadzonych oraz stopnia ich demoralizacji lub zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania.

23) w § 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Przed rozpoczęciem konwojowania kierownik działu ochrony lub upoważniony przez niego funkcjonariusz udziela instrukcji wszystkim konwojentom.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 664 i 951 oraz z 2013 r. poz. 444, 628 i 675.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.