PRZEPIS

Art. 21.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji · DU 2013 poz. 1107

Treść w tym tekście

1. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje i dane dotyczące oszacowania liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte.

2. Przy szacowaniu liczby jednostek przyznanej emisji bierze się pod uwagę informacje dotyczące:

1) przewidywanej całkowitej krajowej emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008-2012;

2) całkowitej rzeczywistej krajowej emisji gazów cieplarnianych dostępne za ostatni rok;

3) całkowitej rzeczywistej emisji z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji dostępne za ostatni rok;

4) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji;

5) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6) poziomu Krajowej rezerwy jednostek Kioto;

7) przewidywanej liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy;

8) wielkości popytu i podaży jednostek przyznanej emisji na rynku międzynarodowym;

9) dotychczasowej liczby zbytych jednostek przyznanej emisji.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 82 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 29 lutego 2020 · Dz.U. 2020 poz. 284

1) użyte w art. 3 w ust. 2 w pkt 10 w lit. p i w ust. 5, w art. 5, w art. 7 w ust. 4 i 7, w art. 10 w ust. 1, w art. 11, w art. 11a w ust. 1, 2, 5 i 6, w art. 11b w ust. 1a i 1b, w art. 12 w ust. 1, w art. 14 w ust. 2, w art. 15 w ust. 1, w art. 16 w ust. 1 i 4, w art. 16b w ust. 6-9, w art. 16d w ust. 1, 2, 8 i 9, w art. 16e w ust. 1 w części wspólnej i w ust. 2-4, w art. 20, w art. 21 w ust. 1, w art. 21a w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 5, w art. 21b, w art. 21c w ust. 3 i 5, w art. 21d w ust. 1 i 2, w art. 21f w ust. 1, 8 i 9, w art. 24 w ust. 1, w ust. 4 w pkt 1 i w ust. 5 i 7, w art. 25 w ust. 2 w pkt 4, w art. 27, w art. 31b w ust. 2 i 4, w art. 35 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 38 w ust. 1, 2, 2b, 4-6, 8 i 9, w art. 39 w ust. 3 i 4, w art. 40 w ust. 2 i 3, w art. 41, w art. 42 w ust. 3, w art. 43 w ust. 3 i 4, w art. 44 w ust. 2 i 2a, w art. 47 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 49 w ust. 1 i 2, w art. 50 w ust. 3, 7 i 9, w art. 51 w ust. 1 i 3 oraz w art. 52, w różnym przypadku, wyrazy „minister właściwy do spraw środowiska” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „minister właściwy do spraw klimatu”;

Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 1077 (ogł. 22 czerwca 2020) do Dz.U. 2026 poz. 526 (ogł. 16 kwietnia 2026)

1. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje i dane dotyczące oszacowania liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte. 2. Przy szacowaniu liczby jednostek przyznanej emisji bierze się pod uwagę informacje dotyczące: 1) przewidywanej całkowitej krajowej emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008–2012; 2) całkowitej rzeczywistej krajowej emisji gazów cieplarnianych dostępne za ostatni rok; 3) całkowitej rzeczywistej emisji z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji dostępne za ostatni rok; 4) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji; 5) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 6) poziomu Krajowej rezerwy jednostek Kioto; 7) przewidywanej liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy; 8) wielkości popytu i podaży jednostek przyznanej emisji na rynku międzynarodowym; 9) dotychczasowej liczby zbytych jednostek przyznanej emisji.
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 1107 (ogł. 19 września 2013) do Dz.U. 2019 poz. 1447 (ogł. 2 sierpnia 2019) ten tekst

1. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje i dane dotyczące oszacowania liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte.
2. Przy szacowaniu liczby jednostek przyznanej emisji bierze się pod uwagę informacje dotyczące:
1) przewidywanej całkowitej krajowej emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008-2012;
2) całkowitej rzeczywistej krajowej emisji gazów cieplarnianych dostępne za ostatni rok;
3) całkowitej rzeczywistej emisji z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji dostępne za ostatni rok;
4) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji;
5) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6) poziomu Krajowej rezerwy jednostek Kioto;
7) przewidywanej liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy;
8) wielkości popytu i podaży jednostek przyznanej emisji na rynku międzynarodowym;
9) dotychczasowej liczby zbytych jednostek przyznanej emisji.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2009 poz. 1070 (ogł. 18 sierpnia 2009)

1. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje i dane dotyczące oszacowania liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte.
2. Przy szacowaniu liczby jednostek przyznanej emisji bierze się pod uwagę informacje dotyczące:
1) przewidywanej całkowitej krajowej emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008-2012;
2) całkowitej rzeczywistej krajowej emisji gazów cieplarnianych dostępne za ostatni rok;
3) całkowitej rzeczywistej emisji z instalacji objętych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji dostępne za ostatni rok;
4) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji;
5) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6) poziomu Krajowej rezerwy jednostek Kioto;
7) przewidywanej liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy;
8) wielkości popytu i podaży jednostek przyznanej emisji na rynku międzynarodowym;
9) dotychczasowej liczby zbytych jednostek przyznanej emisji.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.