§ 4.

1. Nasienie może być przywożone z państw trzecich, jeżeli:

1) pochodzi z państwa trzeciego lub jego części, zwanego dalej „państwem trzecim”, znajdującego się w wykazie stanowiącym załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji 2012/137/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie przywozu nasienia trzody chlewnej do Unii (Dz. Urz. UE L 64 z 03.03.2012, str. 29);

2) zostało pozyskane w centrum pozyskiwania nasienia, które spełnia wymagania weterynaryjne określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

3) zostało pozyskane od świń, które w okresie co najmniej 3 miesięcy przed dniem pozyskania nasienia pozostawały na terytorium państwa trzeciego, o którym mowa w pkt 1;

4) jest zaopatrzone w świadectwo zdrowia wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii, którego wzór jest określony w załączniku II do decyzji wykonawczej Komisji 2012/137/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie przywozu nasienia trzody chlewnej do Unii;

5) spełnia wymagania określone w świadectwie zdrowia, o którym mowa w pkt 4.

2. Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest:

1) przekazywane w oryginale wraz z przesyłką nasienia do miejsca przeznaczenia;

2) sporządzane:

a) co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa przeznaczenia nasienia i państwa, w którym jest przeprowadzana kontrola graniczna nasienia,

b) na pojedynczej kartce papieru;

3) wystawiane na jednego odbiorcę nasienia.

3. Pojemniki z nasieniem pochodzącym z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przed ich wysyłką z centrum pozyskiwania nasienia zamyka się i zakłada się na nie plombę.

4. Plomba, o której mowa w ust. 3, nie może być naruszona podczas transportu.

5. Przywożone nasienie pochodzące z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie może znajdować się w tym samym pojemniku co nasienie, które nie jest przeznaczone do wprowadzenia na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub które ma niższy status zdrowotny.