§ 53.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2017 poz. 884 (ogł. 5 maja 2017)

   1. Kliniczny audyt wewnętrzny jest przeprowadzany co najmniej raz na rok, a także doraźnie w razie potrzeby, na pisemne polecenie kierownika jednostki ochrony zdrowia.

   2. Do przeprowadzenia klinicznego audytu wewnętrznego kierownik jednostki ochrony zdrowia powołuje zespół audytorski składający się przynajmniej z dwóch osób o różnych specjalnościach, posiadających kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33d ust. 5 lub art. 33e ust. 6 ustawy odpowiednio do zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych.

   3. W jednostkach ochrony zdrowia wykonujących procedury wyłącznie z zakresu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych albo wyłącznie z zakresu densytometrii kości do przeprowadzenia klinicznego audytu wewnętrznego kierownik jednostki powołuje przynajmniej jedną osobę, która jest uprawniona do wykonywania procedur podlegających temu audytowi.

   4. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu rentgenodiagnostyki obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) analizy zdjęć odrzuconych;

   3) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   4) częstotliwości wykonywania i wyników bieżących testów specjalistycznych i testów podstawowych;

   5) wielkości dawek otrzymywanych przez pacjentów w stosowanych procedurach radiologicznych i porównania ich z odpowiadającymi tym procedurom wartościami poziomów referencyjnych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia, jeżeli takie wartości określono.

   5. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu radiologii zabiegowej obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości wyboru procedury i jej adekwatności do potrzeb klinicznych;

   3) prowadzenia analizy zabiegów, które nie przyniosły oczekiwanych rezultatów lub doprowadziły do powikłań;

   4) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   5) częstotliwości wykonywania i wyników bieżących testów specjalistycznych i testów podstawowych;

   6) wielkości dawek otrzymywanych przez pacjentów w stosowanych procedurach radiologicznych oraz wartości czasów ekspozycji i porównanie ich z odpowiadającymi tym procedurom wartościami poziomów referencyjnych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia, jeżeli takie wartości określono;

   7) wartości dawek na skórę otrzymywanych przez pacjentów.

   6. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego w zakresie medycyny nuklearnej obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości skierowań na badania i leczenie;

   3) aktywności i rodzaju podawanych pacjentom produktów radiofarmaceutycznych;

   4) opisów wyników badań;

   5) jakości uzyskiwanych obrazów scyntygraficznych;

   6) znakowania produktów radiofarmaceutycznych;

   7) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   8) częstotliwości wykonywania i wyników bieżących testów specjalistycznych i testów podstawowych.

   7. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu radioterapii obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości skierowań na leczenie i kwalifikacji do radioterapii;

   3) techniki i sposobu frakcjonowania dawki promieniowania jonizującego;

   4) poprawności wyznaczenia obszarów geometrycznych (obszary tarczowe, obszary narządów krytycznych);

   5) poprawności przeprowadzanych kontroli ułożenia pacjenta;

   6) dwu- lub trójwymiarowego rozkładu dawki promieniowania jonizującego w planowanej objętości tkanek i narządów;

   7) wykonywania dozymetrii in vivo w uzasadnionych przypadkach;

   8) prawidłowości zapisów w:

   a) rejestrze eksploatacji, o którym mowa w § 31,

   b) planie leczenia, o którym mowa w § 34,

   c) karcie napromieniania, o której mowa w § 36;

   9) zapisów dotyczących wyników eksploatacyjnych testów fizycznych parametrów urządzeń radiologicznych;

   10) ważności świadectw wzorcowania dawkomierzy.

   8. Szczegółowy zakres audytu i termin jego przeprowadzenia określa kierownik jednostki ochrony zdrowia w poleceniu, o którym mowa w ust. 1.

   9. Zespół audytorski może dokonywać bieżącej obserwacji realizacji procedur roboczych.

   10. Zespół audytorski w terminie 30 dni od dnia zakończenia audytu przekazuje kierownikowi jednostki ochrony zdrowia sprawozdanie z przeprowadzonego audytu.

   11. Kierownik jednostki ochrony zdrowia odpowiada za usunięcie wszelkich nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie audytu.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 1015 (ogł. 4 września 2013) ten tekst

   1. Kliniczny audyt wewnętrzny jest przeprowadzany co najmniej raz na rok, a także doraźnie w razie potrzeby, na pisemne polecenie kierownika jednostki ochrony zdrowia.

   2. Do przeprowadzenia klinicznego audytu wewnętrznego kierownik jednostki ochrony zdrowia powołuje zespół audytorski składający się przynajmniej z dwóch osób o różnych specjalnościach, posiadających kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 33d ust. 5 lub art. 33e ust. 6 ustawy odpowiednio do zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych.

   3. W jednostkach ochrony zdrowia wykonujących procedury wyłącznie z zakresu stomatologicznych zdjęć wewnątrzustnych lub procedury wyłącznie z zakresu densytometrii kości, do przeprowadzenia klinicznego audytu wewnętrznego kierownik jednostki powołuje przynajmniej dwie osoby, które są uprawnione do wykonywania procedur podlegających temu audytowi.

   4. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu rentgenodiagnostyki obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) analizy zdjęć odrzuconych;

   3) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   4) częstości wykonywania i wyników bieżących testów eksploatacyjnych;

   5) wielkości dawek otrzymywanych przez pacjentów w stosowanych procedurach radiologicznych i porównania ich z odpowiadającymi tym procedurom wartościami poziomów referencyjnych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia, jeżeli takie wartości określono.

   5. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu radiologii zabiegowej obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości wyboru procedury i jej adekwatności do potrzeb klinicznych;

   3) prowadzenia analizy zabiegów, które nie przyniosły oczekiwanych rezultatów lub doprowadziły do powikłań;

   4) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   5) częstości wykonywania i wyników bieżących testów eksploatacyjnych;

   6) wielkości dawek otrzymywanych przez pacjentów w stosowanych procedurach radiologicznych oraz wartości czasów ekspozycji i porównanie ich z odpowiadającymi tym procedurom wartościami poziomów referencyjnych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia, jeżeli takie wartości określono;

   7) wartości dawek na skórę otrzymywanych przez pacjentów.

   6. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego w zakresie medycyny nuklearnej obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości skierowań na badania i leczenie;

   3) aktywności i rodzaju podawanych pacjentom produktów radiofarmaceutycznych;

   4) opisów wyników badań;

   5) jakości uzyskiwanych obrazów scyntygraficznych;

   6) znakowania produktów radiofarmaceutycznych;

   7) sposobu postępowania z podstawową dokumentacją medyczną;

   8) częstości wykonywania i wyników bieżących testów eksploatacyjnych.

   7. Zakres przedmiotowy klinicznego audytu wewnętrznego z zakresu radioterapii obejmuje sprawdzenie co najmniej:

   1) zgodności procedur roboczych z wzorcowymi;

   2) prawidłowości skierowań na leczenie i kwalifikacji do radioterapii;

   3) techniki i sposobu frakcjonowania dawki promieniowania jonizującego;

   4) poprawności wyznaczenia obszarów geometrycznych (obszary tarczowe, obszary narządów krytycznych);

   5) poprawności przeprowadzanych kontroli ułożenia pacjenta;

   6) dwu- lub trójwymiarowego rozkładu dawki promieniowania jonizującego w planowanej objętości tkanek i narządów;

   7) wykonywania dozymetrii in vivo w uzasadnionych przypadkach;

   8) prawidłowości zapisów w:

   a) rejestrze eksploatacji, o którym mowa w § 31,

   b) planie leczenia, o którym mowa w § 34,

   c) karcie napromieniania, o której mowa w § 36;

   9) zapisów dotyczących wyników eksploatacyjnych testów fizycznych parametrów urządzeń radiologicznych;

   10) ważności świadectw wzorcowania dawkomierzy.

   8. Szczegółowy zakres audytu i termin jego przeprowadzenia określa kierownik jednostki ochrony zdrowia w poleceniu, o którym mowa w ust. 1.

   9. Zespół audytorski może dokonywać bieżącej obserwacji realizacji procedur roboczych.

   10. Zespół audytorski w terminie 30 dni od dnia zakończenia audytu przekazuje kierownikowi jednostki ochrony zdrowia sprawozdanie z przeprowadzonego audytu.

   11. Kierownik jednostki ochrony zdrowia odpowiada za usunięcie wszelkich nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie audytu.

Źródła: przepis występuje w 2 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2011 poz. 265. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.