§ 3.

1. Krajowe Ramy Interoperacyjności określają:

1) sposoby postępowania podmiotu realizującego zadania publiczne w zakresie doboru środków, metod i standardów wykorzystywanych do ustanowienia, wdrożenia, eksploatacji, monitorowania, przeglądu, utrzymania i udoskonalania systemu teleinformatycznego wykorzystywanego do realizacji zadań tego podmiotu oraz procedur organizacyjnych, mające na celu:

a) zapewnienie obywatelom oraz przedsiębiorcom dostępności usług świadczonych przez podmioty realizujące zadania publiczne w postaci elektronicznej,

b) zwiększenie efektywności usług świadczonych przez administrację publiczną,

c) zapewnienie obywatelom i przedsiębiorcom zmniejszenia obciążeń związanych z realizacją uprawnień i obowiązków przewidzianych w przepisach odrębnych,

d) zapewnienie podmiotom publicznym redukcji kosztów funkcjonowania,

e) zapewnienie racjonalnego gospodarowania funduszami publicznymi,

f) zapewnienie swobody gospodarczej i równego dostępu do rynku informatycznego w zakresie usług i dostaw podczas udzielania zamówień publicznych dla wszystkich jego uczestników,

g) efektywną realizację drogą elektroniczną ponadgranicznych usług administracji publicznej;

2) sposoby postępowania podmiotu realizującego zadania publiczne w zakresie przejrzystego wyboru norm, standardów i rekomendacji w zakresie interoperacyjności semantycznej, organizacyjnej oraz technologicznej, z zapewnieniem zasady neutralności tech no logicznej.

2. Na Krajowe Ramy Interoperacyjności składają się:

1) sposoby osiągania interoperacyjności;

2) architektura systemów teleinformatycznych podmiotów realizujących zadania publiczne;

3) repozytorium interoperacyjności na ePUAP.