Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie stacji atestacji urządzeń i wyposażenia statku

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki i tryb uznawania stacji atestacji urządzeń i wyposażenia statku;

2) szczegółowy sposób sprawowania nadzoru nad stacjami, o których mowa w pkt 1;

3) wzór świadectwa uznania dla stacji, o których mowa w pkt 1.

1. W celu uzyskania świadectwa uznania, stacja atestacji urządzeń i wyposażenia statku, zwana dalej „stacją”, mająca siedzibę na obszarze województwa:

1) lubelskiego, mazowieckiego, podkarpackiego, podlaskiego, pomorskiego oraz warmińsko-mazurskiego - składa wniosek o przeprowadzenie kontroli do dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni;

2) kujawsko-pomorskiego, łódzkiego, małopolskiego, śląskiego oraz świętokrzyskiego - składa wniosek o przeprowadzenie kontroli do dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku;

3) dolnośląskiego, opolskiego, lubuskiego, wielkopolskiego oraz zachodniopomorskiego - składa wniosek o przeprowadzenie kontroli do dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie.

2. Wniosek o przeprowadzenie kontroli powinien zawierać:

1) nazwę i adres stacji;

2) datę rozpoczęcia działalności;

3) uzasadnienie wniosku;

4) proponowany termin kontroli.

3. Do wniosku należy załączyć:

1) zakres usług dotyczących atestacji;

2) aktualny odpis z właściwego rejestru albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej;

3) imiona i nazwiska pracowników stacji wraz ze wskazaniem stanowisk tych pracowników oraz uprawnieniami do wykonywania atestacji;

4) kopie posiadanych autoryzacji producenta na poszczególne urządzenia i wyposażenie statku.

4. Wzór świadectwa uznania określa załącznik do rozporządzenia.

Stacja powinna spełniać następujące warunki:

1) warunki lokalowe powinny uwzględniać wymagania producenta danego rodzaju urządzenia lub wyposażenia statku, który powierza stacji uprawnienia do atestacji swoich wyrobów;

2) stacja powinna spełniać dodatkowo wymogi zawarte w przepisach Międzynarodowej Organizacji Morskiej w odniesieniu do atestowanych i serwisowanych urządzeń i wyposażenia;

3) stacja powinna posiadać wdrożony wewnętrzny system zarządzania jakością oraz utrzymywać ten system w ciągłym funkcjonowaniu;

4) pracownicy stacji powinni posiadać udokumentowane kwalifikacje, które będą gwarantowały prawidłową i rzetelną obsługę, naprawę i atestację, oraz aktualne uznanie producenta atestowanych urządzeń i wyposażenia statku w zakresie jego obsługi serwisowej i atestacji;

5) stacja powinna być wyposażona w niezbędny sprzęt do prowadzenia badań i napraw danego rodzaju urządzeń i wyposażenia statku oraz w dostateczną ilość materiałów i części zapasowych;

6) właściciel stacji, osoby reprezentujące stację lub ich pełnomocnicy powinni posiadać stały, udokumentowany kontakt z producentem poszczególnych urządzeń i wyposażenia statku w celu aktualizacji instrukcji obsługi oraz zapoznania się ze zmianami konstrukcyjnymi, zmianami wyposażenia i materiałów używanych do produkcji właściwego sprzętu;

7) osoby, o których mowa w pkt 6, powinny organizować szkolenia personelu w zakresie obsługi technicznej serwisu. Każde szkolenie powinno być odnotowane w dokumentacji szkoleń.

Przypis w tekście jednolitym: Rezolucja IMO MSC.98(73) z dnia 5 grudnia 2000 r. Kodeks FSS - Międzynarodowy kodeks systemów bezpieczeństwa pożarowego, Rezolucja IMO MSC.48(66) z dnia 4 czerwca 1996 r. Kodeks LSA - Międzynarodowy kodeks środków ratunkowych, Rezolucja IMO A.752(18) z dnia 4 listopada 1993 r. - Wytyczne dla oceny, prób i zastosowania dolnego oświetlenia na statkach pasażerskich, Rezolucja IMO A.761(18) z dnia 4 listopada 1993 r. - Zalecenie w sprawie warunków dla uznawania stacji atestacji pneumatycznych tratw ratunkowych, Rezolucja IMO A.789(19) z dnia 23 listopada 1995 r. - Zalecenia w zakresie sprawowania nadzoru i wydawania certyfikatów przez uznane organizacje działające z upoważnienia administracji, Rezolucja IMO A.861(20) z dnia 27 listopada 1997 r. - Warunki techniczne dla statkowych rejestratorów danych z podróży, Rezolucja IMO MSC.215(82) z dnia 8 grudnia 2006 r. - Warunki techniczne wykonywania powłok ochronnych zbiorników wód balastowych przeznaczonych na wodę morską na wszystkich typach statków oraz w przestrzeniach podwójnego poszycia burtowego masowców (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 1).

W przypadku negatywnych wyników kontroli stacja po usunięciu braków oraz niezgodności może wnioskować o ponowne przeprowadzenie kontroli.

1. Potwierdzenie świadectwa, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, następuje w przypadku pozytywnych wyników kontroli, przeprowadzanej nie wcześniej niż w okresie trzech miesięcy przed upływem ważności świadectwa.

2. Termin przeprowadzenia kontroli jest wyznaczany przez właściwego dyrektora urzędu morskiego w uzgodnieniu ze stacją.

W przypadku negatywnych wyników kontroli sprawdzającej, o której mowa w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, stacja powinna, w terminie 30 dni od dnia przedstawienia wyników kontroli, usunąć niezgodności oraz przekazać informacje o sposobie ich usunięcia do właściwego dyrektora urzędu morskiego.

W przypadku wydania decyzji o cofnięciu uznania, stacja może ponownie ubiegać się o uznanie po upływie 30 dni od dnia wydania tej decyzji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.