§ 3.

1. Używanie wyrobów tytoniowych w obiektach jest dopuszczalne tylko w miejscach spełniających wymagania określone dla palarni w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, zwanej dalej „ustawą”.

2. Miejsca, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyznaczone:

1) w izbach żołnierskich;

2) w pomieszczeniach, w których pełnione są całodobowe służby wewnętrzne lub dyżury bojowe;

3) w salach wykładowych i innych pomieszczeniach szkoleniowych i dydaktycznych;

4) w świetlicach oraz obiektach sportowych;

5) na placach apelowych i placach ćwiczeń;

6) na terenie podmiotów leczniczych i w pomieszczeniach innych obiektów, w których udzielane są świadczenia zdrowotne;

7) w obiektach o wymuszonej cyrkulacji powietrza, a w szczególności w podziemnych centrach dowodzenia (kierowania), na okrętach podwodnych i w statkach powietrznych;

8) w innych pomieszczeniach dostępnych do użytku publicznego.

3. Jeżeli w budynku nie można wyodrębnić palarni, miejsca, w których używanie wyrobów tytoniowych jest dozwolone, mogą być wyznaczone na zewnątrz budynku. Miejsca te ustala się w taki sposób, aby nie narażać osób niepalących na skutki oddziaływania dymu tytoniowego.