§ 2.

1. Ze względu na rodzaj działalności związanej z wykorzystaniem aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, do której nadzorowania jest uprawniony inspektor ochrony radiologicznej, uprawnienia dzielą się na:

1) uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu R - dotyczące nadzorowania działalności w zakresie stosowania aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych;

2) uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu S - dotyczące nadzorowania działalności wyłącznie w zakresie stosowania aparatów rentgenowskich stomatologicznych lub do densytometrii kości.

2. Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu R lub S nadaje się osobie, która posiada staż pracy w warunkach narażenia, co najmniej:

1) roczny - w przypadku osób posiadających wykształcenie:

a) wyższe,

b) średnie i dyplom uzyskania tytułu zawodowego technika elektroradiologii;

2) trzyletni - w przypadku osób posiadających wykształcenie średnie.

3. Staż pracy, o którym mowa w ust. 2, nie jest wymagany dla:

1) osób, które spełniają warunki określone w art. 7 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy;

2) lekarzy dentystów ubiegających się o uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu S.