Art. 49.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2023 poz. 172 (ogł. 24 stycznia 2023) do Dz.U. 2023 poz. 1939 (ogł. 20 września 2023)

   1. Przepisów art. 47a-47g nie stosuje się do upraw maku innego niż niskomorfinowy i konopi innych niż włókniste, prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, zwane dalej „wnioskodawcą”.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający:

   1) nazwę i adres wnioskodawcy;

   2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych;

   3) informację o rodzaju oraz o powierzchni uprawy oraz numer działki ewidencyjnej w ewidencji gruntów i budynków, określonej na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego;

   4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel;

   5) informację o rodzaju jednostki naukowej;

   6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku.

   3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

   1) (uchylony)

   2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.

   4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, która uwzględnia:

   1) przygotowanie do zabezpieczenia w zakresie wstępu na miejsce uprawy przez przygotowanie do:

   a) prowadzenia wykazu osób uprawnionych do wejścia, obejmującego:

   imię i nazwisko,

   numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), a jeżeli osoba fizyczna nie posiada numeru PESEL - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania,

   b) prowadzenia wykazu pojazdów uprawnionych do wjazdu, obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny,

   c) rejestrowania daty i godziny, w której osoba uprawniona lub pojazd uprawniony znajdują się na terenie uprawy, oraz weryfikowania tych danych;

   2) przygotowanie do zabezpieczenia technicznego uwzględniającego zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem;

   3) przygotowanie do oznakowania miejsca uprawy;

   4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy.

   5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych.

   6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie.

   6a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, określa:

   1) podmiot, dla którego je wydano;

   2) numer zezwolenia;

   3) powierzchnię uprawy;

   4) numer działki, o której mowa w ust. 2 pkt 3, na której będzie prowadzona uprawa;

   5) termin ważności zezwolenia;

   6) datę wydania zezwolenia.

   6b. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż 5 lat.

   6c. Główny Inspektor Farmaceutyczny odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 4.

   6d. Główny Inspektor Farmaceutyczny prowadzi rejestr zezwoleń.

   7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2019 poz. 852 (ogł. 8 maja 2019) do Dz.U. 2020 poz. 2050 (ogł. 19 listopada 2020)

   1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający:

   1) nazwę i adres wnioskodawcy;

   2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych;

   3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy;

   4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel;

   5) informację o rodzaju jednostki naukowej;

   6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku.

   3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

   1) (uchylony)

   2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.

   4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, uwzględniającej:

   1) zabezpieczenie w zakresie wstępu na miejsce uprawy przez:

   a) prowadzenie wykazu osób uprawnionych do wejścia obejmującego:

   imię i nazwisko,

   numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania,

   b) prowadzenie wykazu pojazdów uprawnionych do wjazdu na miejsce uprawy obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny,

   c) weryfikowanie danych, o których mowa w lit. a i b;

   2) zabezpieczenia techniczne uwzględniające zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem;

   3) oznakowanie miejsca uprawy;

   4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy.

   5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych.

   6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie.

   7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria oceny zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 224 (ogł. 23 lutego 2016) do Dz.U. 2018 poz. 1030 (ogł. 29 maja 2018)

   1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”.

   2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający:

   1) nazwę i adres wnioskodawcy;

   2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych;

   3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy;

   4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel;

   5) informację o rodzaju jednostki naukowej;

   6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku.

   3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

   1) opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych;

   2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.

4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2005 poz. 1485 (ogł. 19 września 2005) do Dz.U. 2012 poz. 124 (ogł. 2 lutego 2012) ten tekst

   Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.