Art. 27.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2023 poz. 172 (ogł. 24 stycznia 2023) do Dz.U. 2023 poz. 1939 (ogł. 20 września 2023)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2020 poz. 2050 (ogł. 19 listopada 2020)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo innego właściwego rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile oferent takie numery posiada;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień może otrzymać osoba, która posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub osoba, która uzyskała tytuł magistra uzyskany po studiach w zakresie: praca socjalna, psychologia, pedagogika, pedagogika specjalna, socjologia, resocjalizacja, zdrowie publiczne, nauki o rodzinie, teologia lub filozofia.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   8b. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii termin, o którym mowa w ust. 8a, ulega zawieszeniu na ten okres i dodatkowo na kolejne 12 miesięcy od dnia odwołania danego stanu.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty psychoterapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty psychoterapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu (Dz. U. poz. 1493), która weszła w życie z dniem 1 września 2020 r.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 852 (ogł. 8 maja 2019)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo innego właściwego rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile oferent takie numery posiada;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień może otrzymać osoba, która posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub osoba, która uzyskała tytuł magistra uzyskany po studiach w zakresie: praca socjalna, psychologia, pedagogika, pedagogika specjalna, socjologia, resocjalizacja, zdrowie publiczne, nauki o rodzinie, teologia lub filozofia.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty psychoterapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty psychoterapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2018 poz. 1030 (ogł. 29 maja 2018)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo innego właściwego rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile oferent takie numery posiada;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba, która ukończyła studia wyższe.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty terapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

5. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2017 poz. 783 (ogł. 14 kwietnia 2017)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo innego właściwego rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile oferent takie numery posiada;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba, która ukończyła studia wyższe.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty terapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 8.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 68 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

6. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2016 poz. 224 (ogł. 23 lutego 2016)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców, ewidencji działalności gospodarczej albo innego właściwego rejestru;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo innego właściwego rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile oferent takie numery posiada;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba, która ukończyła studia wyższe.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty terapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

   Przypis w tekście jednolitym: W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 48.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 41 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1893), która wejdzie w życie z dniem 19 maja 2016 r.

7. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2012 poz. 124 (ogł. 2 lutego 2012) ten tekst

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców, ewidencji działalności gospodarczej albo innego właściwego rejestru;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba, która ukończyła studia wyższe.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie.

   8a. Osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatów, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, są obowiązane, pod rygorem konieczności ponownego odbycia szkolenia, przystąpić do egzaminu w terminie nie dłuższym niż 4 lata od momentu rozpoczęcia szkolenia.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia spełniły wymogi, o których mowa w ust. 7, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu, nie później jednak niż w okresie roku po uzyskaniu tytułu magistra.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty terapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wejdzie w życie z dniem 9 czerwca 2012 r.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

8. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2005 poz. 1485 (ogł. 19 września 2005)

   1. Certyfikaty, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, są wydawane osobom, które ukończyły szkolenie w dziedzinie uzależnienia, zgodne z programem wybieranym w drodze konkursu przeprowadzanego przez Biuro co najmniej raz w roku kalendarzowym.

   2. Oferty konkursowe, składane do Biura, zawierają następujące dane:

   1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres siedziby oferenta;

   2) formę organizacyjno-prawną oferenta;

   3) numer wpisu oferenta do rejestru przedsiębiorców, ewidencji działalności gospodarczej albo innego właściwego rejestru;

   4) miejsce prowadzenia szkolenia;

   5) planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia;

   6) program szkolenia.

   3. Podmiot prowadzący szkolenie jest obowiązany zapewniać:

   1) kadrę dydaktyczną o kwalifikacjach odpowiednich dla właściwego przeprowadzenia szkolenia;

   2) odpowiednią do realizacji programu kształcenia bazę dydaktyczną;

   3) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

   4. Oferty rozpatruje komisja konkursowa wyłoniona przez dyrektora Biura.

   5. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, kończy się egzaminem organizowanym przez Biuro co najmniej dwa razy w roku.

   6. Egzamin końcowy składa się z części pisemnej i ustnej.

   7. Certyfikat specjalisty terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wyższe wykształcenie medyczne lub wyższe wykształcenie w dziedzinie psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii, nauk o rodzinie lub teologii.

   8. Certyfikat instruktora terapii uzależnień może otrzymać osoba posiadająca wykształcenie co najmniej średnie.

   9. Osoby, które ukończyły szkolenie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskały certyfikat instruktora terapii uzależnień oraz w terminie 3 lat od ukończenia tego szkolenia uzyskały tytuł magistra w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia lub ukończyły wyższą szkołę medyczną, mogą przystąpić do egzaminu w zakresie specjalisty terapii uzależnień bez konieczności uczestniczenia w szkoleniu.

   10. Koszty szkolenia, o którym mowa w ust. 1, egzaminu oraz wydania certyfikatu ponosi uczestnik tego szkolenia.

   11. Biuro prowadzi ewidencję wydawanych certyfikatów.

   12. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb składania ofert, kryteria ich oceny oraz terminy postępowania konkursowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia.

   13. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

   1) wymagania, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w dziedzinie uzależnień,

   2) ramowe programy szkoleń w dziedzinie uzależnień,

   3) tryb i sposób przeprowadzania egzaminu,

   4) skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin,

   5) wzory certyfikatów: instruktora terapii uzależnień i specjalisty terapii uzależnień

   - uwzględniając konieczność zapewnienia najwyższego poziomu szkolenia oraz jego rodzaj.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.