§ 3.

Zwalnia się z obowiązku wyposażania w VDR lub S-VDR statki:

1) inne niż pasażerskie o pojemności brutto poniżej 3000;

2) pasażerskie, odbywające podróże wyłącznie w żegludze krajowej:

a) podczas których nie oddalają się więcej niż 20 mil morskich od brzegu, do którego mogą dotrzeć rozbitkowie, przy średnim poziomie morza,

b) po obszarach morskich, na których w okresie jednego roku, w przypadku całorocznej eksploatacji, lub w określonym czasie, w przypadku eksploatacji w ograniczonym okresie w ciągu roku, prawdopodobieństwo napotkania fal o wysokości przekraczającej 2,5 m jest mniejsze niż 10%, statek nie oddala się więcej niż 15 mil morskich od miejsca schronienia oraz więcej niż 5 mil morskich od brzegu, do którego mogą dotrzeć rozbitkowie, przy średnim poziomie morza,

c) po obszarach morskich, na których w okresie jednego roku, w przypadku całorocznej eksploatacji, lub w określonym czasie, w przypadku eksploatacji w ograniczonym okresie w ciągu roku, prawdopodobieństwo napotkania fal o wysokości przekraczającej 1,5 m jest mniejsze niż 10%, statek nie oddala się więcej niż 6 mil morskich od miejsca schronienia oraz więcej niż 3 mile morskie od brzegu, do którego mogą dotrzeć rozbitkowie, przy średnim poziomie morza;

3) inne niż statki pasażerskie typu ro-ro, zbudowane przed dniem 1 lipca 2002 r., których armator posiada opinie dyrektora urzędu morskiego oraz uznanej stacji atestacji urządzeń nawigacyjnych lub uznanej organizacji, że połączenie VDR z istniejącym wyposażeniem danego statku nie ma uzasadnienia i jest niewykonalne.