Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej

Rozporządzenie określa sposób ewidencjonowania oraz zakres danych, jakie powinna zawierać dokumentacja wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części takiej broni.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) materiałach - należy przez to rozumieć materiały wybuchowe, broń, amunicję, wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broń palną oznakowaną i każdą odrębną, istotną część takiej broni;

2) kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy składający się z klasy i podklasy oraz litery grupy zgodności materiału lub przedmiotu wybuchowego określony w załączniku A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 110, poz. 641);

3) numerze rozpoznawczym UN - należy przez to rozumieć numer przyporządkowany poszczególnym niebezpiecznym materiałom lub przedmiotom, poprzedzony literowym symbolem UN, wymieniony w załączniku A do umowy, o której mowa w pkt 2.

1. Ewidencję wytworzonych materiałów prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane karty, przesznurowane i opieczętowane przez przedsiębiorcę.

2. Księga ewidencyjna może być prowadzona z wykorzystaniem elektronicznych metod przetwarzania informacji, pod warunkiem stosowania rozwiązań systemowych umożliwiających rejestrację i przechowywanie wszystkich operacji wraz z kopią zapasową oraz pozwalających na ich weryfikację na podstawie dokumentów przechowywanych przez przedsiębiorcę.

3. Dane zawarte w księdze ewidencyjnej chroni się przed:

1) przypadkowym lub celowym uszkodzeniem lub zniszczeniem;

2) kradzieżą;

3) zmianą lub dostępem przez osoby nieuprawnione, w tym również za pomocą złośliwego oprogramowania.

1. Ewidencję wytworzonych materiałów wybuchowych prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju oraz typu, w sposób pozwalający na ich identyfikację, w szczególności ze względu na nazwę, rodzaj oraz markę.

2. Ewidencję wytworzonej broni, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części takiej broni prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, w sposób pozwalający na ich identyfikację ze względu na nazwę, markę, kaliber, serię i numer fabryczny, rok produkcji oraz, w przypadku broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części takiej broni, oznaczenie kraju producenta i nazwę wytwórcy.

3. Ewidencję wytworzonej amunicji prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, marki i kalibru.

4. Materiały ewidencjonuje się w jednostkach masy, długości, objętości, kompletach lub sztukach, stosownie do ich rodzaju oraz typu.

1. Dokumentację wytworzonych materiałów prowadzi się dla każdego realizowanego procesu wytwórczego w celu pełnej rejestracji wytworzonych materiałów.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, składa się z:

1) księgi ewidencyjnej;

2) raportu produkcyjnego;

3) dokumentu przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy;

4) dokumentu zużycia materiału, w przypadku gdy jego zużycia wymaga realizowany proces produkcyjny.

Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonują przedsiębiorca lub osoby upoważnione przez niego na piśmie.

1. Podstawą dokonania wpisu w księdze ewidencyjnej jest raport produkcyjny, dokument przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokument zużycia materiału.

2. Wpisu w księdze ewidencyjnej dokonuje się w sposób trwały i czytelny.

3. Wpis w księdze ewidencyjnej nie może być wymazywany ani w inny sposób usuwany.

4. Zmiany w księdze ewidencyjnej dokonuje się kolorem czerwonym, w sposób czytelny, z podaniem daty i podpisem osoby dokonującej zmiany.

1. Księga ewidencyjna, z zastrzeżeniem § 11 i 12, zawiera:

1) numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;

2) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;

3) prawidłową nazwę przewozową, kod klasyfikacyjny i numer rozpoznawczy UN, jeżeli są one wymagane przepisami odrębnymi;

4) datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu i rozchodu materiału;

5) jednostkę miary;

6) numer i datę raportu produkcyjnego;

7) ilość przyjętego materiału i oznaczenie dostawcy;

8) numer i datę dokumentu przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy lub dokumentu zużycia materiału;

9) oznaczenie odbiorcy;

10) ilość wydanego materiału;

11) stan magazynu po operacji przychodu albo rozchodu materiału;

12) podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.

2. Przez prawidłową nazwę przewozową rozumie się nazwę materiału lub przedmiotu niebezpiecznego określoną w załączniku A do umowy, o której mowa w § 2 pkt 2, przyporządkowaną numerowi rozpoznawczemu UN.

1. Raport produkcyjny zawiera:

1) numer i datę sporządzenia raportu;

2) nazwę i symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy;

3) zużyte w procesie wytwarzania surowce i półprodukty, zakwalifikowane jako:

a) materiały wybuchowe lub

b) istotne elementy broni lub amunicji albo komponenty, elementy wyposażenia, składniki lub akcesoria wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, ustalone w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

4) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;

5) ilość wytworzonego materiału;

6) nazwisko i podpis osoby:

a) sporządzającej raport produkcyjny,

b) zatwierdzającej raport produkcyjny.

2. Dokument przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy zawiera:

1) numer i datę sporządzenia dokumentu;

2) nazwę lub symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy przekazującej i otrzymującej materiał;

3) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;

4) przekazaną ilość materiału i jednostkę miary;

5) nazwisko i podpis osoby:

a) sporządzającej dokument,

b) wydającej materiał,

c) upoważnionej do pobrania materiału.

3. Dokument zużycia materiału zawiera:

1) numer i datę sporządzenia dokumentu;

2) nazwę i symbol komórki organizacyjnej przedsiębiorcy;

3) nazwę handlową, indeks, symbol oraz inne oznaczenia identyfikujące zużyty materiał, zgodnie z § 4 ust. 1-3;

4) ilość zużytego materiału i jednostkę miary;

5) cel zużycia materiału;

6) nazwisko i podpis osoby:

a) sporządzającej dokument,

b) dokonującej zużycia materiału,

c) potwierdzającej dokonanie zużycia materiału.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami może prowadzić jedną dokumentację zawierającą dokumentację materiałów wytworzonych i przeznaczonych do obrotu oraz ewidencję transakcji tymi materiałami.

Księga ewidencyjna naprawionej broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni prowadzona przez przedsiębiorcę wykonującego działalność rusznikarską zawiera:

1) numer i datę założenia księgi ewidencyjnej;

2) datę przyjęcia broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni;

3) rodzaj i oznaczenie broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni - nazwę, kaliber, serię, numer fabryczny, kraj producenta, nazwę wytwórcy oraz rok produkcji;

4) oznaczenie zlecającego usługę i dokumentu uprawniającego do posiadania broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni - nazwę, numer, datę wystawienia i oznaczenie organu, który wydał dokument;

5) cel przyjęcia i zakres naprawy;

6) numer dokumentu przychodu albo rozchodu w rejestrze dokumentów;

7) nazwę i oznakowanie istotnych części broni oraz broni palnej oznakowanej, odzyskanych po jej naprawie lub przerobieniu, ich przeznaczenie i zagospodarowanie;

8) potwierdzenie wydania pokwitowania przyjęcia broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni zawierającego dane określone w pkt 3 i 4;

9) pokwitowanie i datę odbioru broni oraz broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części tych broni.

1. Księga ewidencyjna wytworzonej broni, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576), zawiera:

1) numer i datę jej założenia;

2) rodzaj broni;

3) liczbę wytworzonych egzemplarzy broni;

4) datę i kolejny numer wpisu do księgi ewidencyjnej operacji przychodu i rozchodu broni;

5) numer i datę raportu produkcyjnego;

6) stan magazynu po operacji przychodu albo rozchodu broni;

7) podpis osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do prowadzenia księgi ewidencyjnej wytworzonej amunicji do broni, o której mowa w art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 10 września 2002 r. w sprawie ewidencjonowania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 163, poz. 1346 oraz z 2003 r. Nr 143, poz. 1394), które na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 38, poz. 195 i Nr 51, poz. 263) utraciło moc z dniem 11 marca 2012 r.