Art. 10a.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2023 poz. 100 (ogł. 13 stycznia 2023) do Dz.U. 2024 poz. 44 (ogł. 12 stycznia 2024)

   1. Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

   2. Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa się przy zastosowaniu technik terapii zajęciowej, zmierzających do rozwijania:

   1) umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej;

   2) psychofizycznych sprawności oraz podstawowych i specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających uczestnictwo w szkoleniu zawodowym albo podjęcie pracy.

   3. Terapię realizuje się na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji, w którym określa się:

   1) formy rehabilitacji;

   2) zakres rehabilitacji;

   3) metody i zakres nauki umiejętności, o których mowa w ust. 2;

   4) formy współpracy z rodziną lub opiekunami;

   5) planowane efekty rehabilitacji;

   6) osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.

   3a. Na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji uczestnik warsztatu może brać udział w nieodpłatnych praktykach zawodowych u pracodawcy, w tym w spółdzielni socjalnej lub przedsiębiorstwie społecznym, o którym mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o ekonomii społecznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1287 i 1429), zwanym dalej „przedsiębiorstwem społecznym”, w wymiarze do 15 godzin tygodniowo przez okres do 3 miesięcy, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy.

   3b. W praktykach zawodowych, o których mowa w ust. 3a, nie może brać udziału jednocześnie więcej niż 50% liczby uczestników jednego warsztatu.

   4. W warsztacie działa rada programowa, w skład której wchodzą:

   1) kierownik warsztatu;

   2) specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji;

   3) instruktorzy terapii zajęciowej;

   4) psycholog;

   5) doradca zawodowy lub instruktor zawodu - w miarę potrzeb.

   5. Rada programowa dokonuje okresowej oraz, nie rzadziej niż co 3 lata, kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w kwestii osiągniętych przez niego postępów w rehabilitacji, uzasadniających:

   1) podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na przystosowanym stanowisku pracy;

   2) potrzebę skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, ze względu na brak postępów w rehabilitacji i złe rokowania co do możliwości osiągnięcia postępów uzasadniających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy po odbyciu dalszej rehabilitacji w warsztacie;

   3) przedłużenie uczestnictwa w terapii ze względu na:

   a) pozytywne rokowania co do przyszłych postępów w rehabilitacji, umożliwiających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy,

   b) okresowy brak możliwości podjęcia zatrudnienia,

   c) okresowy brak możliwości skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, o którym mowa w pkt 2.

   6. Rada programowa dokonuje pierwszej kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w zakresie, o którym mowa w ust. 5, nie wcześniej niż przed upływem 3 miesięcy i nie później niż po upływie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia terapii w warsztacie.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2019 poz. 1172 (ogł. 25 czerwca 2019) do Dz.U. 2021 poz. 573 (ogł. 29 marca 2021)

   1. Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

   2. Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa się przy zastosowaniu technik terapii zajęciowej, zmierzających do rozwijania:

   1) umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej;

   2) psychofizycznych sprawności oraz podstawowych i specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających uczestnictwo w szkoleniu zawodowym albo podjęcie pracy.

   3. Terapię realizuje się na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji, w którym określa się:

   1) formy rehabilitacji;

   2) zakres rehabilitacji;

   3) metody i zakres nauki umiejętności, o których mowa w ust. 2;

   4) formy współpracy z rodziną lub opiekunami;

   5) planowane efekty rehabilitacji;

   6) osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.

   3a. Na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji uczestnik warsztatu może brać udział w nieodpłatnych praktykach zawodowych u pracodawcy, w tym w spółdzielni socjalnej, w wymiarze do 15 godzin tygodniowo, przez okres do 3 miesięcy, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy.

   3b. W praktykach zawodowych, o których mowa w ust. 3a, nie może brać udziału jednocześnie więcej niż 50% liczby uczestników jednego warsztatu.

   4. W warsztacie działa rada programowa, w skład której wchodzą:

   1) kierownik warsztatu;

   2) specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji;

   3) instruktorzy terapii zajęciowej;

   4) psycholog;

   5) doradca zawodowy lub instruktor zawodu - w miarę potrzeb.

   5. Rada programowa dokonuje okresowej oraz, nie rzadziej niż co 3 lata, kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w kwestii osiągniętych przez niego postępów w rehabilitacji, uzasadniających:

   1) podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na przystosowanym stanowisku pracy;

   2) potrzebę skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, ze względu na brak postępów w rehabilitacji i złe rokowania co do możliwości osiągnięcia postępów uzasadniających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy po odbyciu dalszej rehabilitacji w warsztacie;

   3) przedłużenie uczestnictwa w terapii ze względu na:

   a) pozytywne rokowania co do przyszłych postępów w rehabilitacji, umożliwiających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy,

   b) okresowy brak możliwości podjęcia zatrudnienia,

   c) okresowy brak możliwości skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, o którym mowa w pkt 2.

   6. Rada programowa dokonuje pierwszej kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w zakresie, o którym mowa w ust. 5, nie wcześniej niż przed upływem 3 miesięcy i nie później niż po upływie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia terapii w warsztacie.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2018 poz. 511 (ogł. 12 marca 2018)

   1. Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

   2. Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa się przy zastosowaniu technik terapii zajęciowej, zmierzających do rozwijania:

   1) umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej;

   2) psychofizycznych sprawności oraz podstawowych i specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających uczestnictwo w szkoleniu zawodowym albo podjęcie pracy.

   3. Terapię realizuje się na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji, w którym określa się:

   1) formy rehabilitacji;

   2) zakres rehabilitacji;

   3) metody i zakres nauki umiejętności, o których mowa w ust. 2;

   4) formy współpracy z rodziną lub opiekunami;

   5) planowane efekty rehabilitacji;

   6) osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.

   3a. Na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji uczestnik warsztatu może brać udział w nieodpłatnych praktykach zawodowych u pracodawcy, w tym w spółdzielni socjalnej, w wymiarze do 15 godzin tygodniowo, przez okres do 3 miesięcy, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy.

   3b. W praktykach zawodowych, o których mowa w ust. 3a, nie może brać udziału jednocześnie więcej niż 50% liczby uczestników jednego warsztatu.

   4. W warsztacie działa rada programowa, w skład której wchodzą:

   1) kierownik warsztatu;

   2) specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji;

   3) instruktorzy terapii zajęciowej;

   4) psycholog;

   5) doradca zawodowy lub instruktor zawodu - w miarę potrzeb.

   5. Rada programowa dokonuje okresowej oraz, nie rzadziej niż co 3 lata, kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w kwestii osiągniętych przez niego postępów w rehabilitacji, uzasadniających:

   1) podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na przystosowanym stanowisku pracy;

   2) potrzebę skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, ze względu na brak postępów w rehabilitacji i złe rokowania co do możliwości osiągnięcia postępów uzasadniających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy po odbyciu dalszej rehabilitacji w warsztacie;

   3) przedłużenie uczestnictwa w terapii ze względu na:

   a) pozytywne rokowania co do przyszłych postępów w rehabilitacji, umożliwiających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy,

   b) okresowy brak możliwości podjęcia zatrudnienia,

   c) okresowy brak możliwości skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, o którym mowa w pkt 2.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach socjalnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2494), która wejdzie w życie z dniem 31 marca 2018 r.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach socjalnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2494), która wejdzie w życie z dniem 31 marca 2018 r.

4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2008 poz. 92 (ogł. 29 stycznia 2008) do Dz.U. 2016 poz. 2046 (ogł. 16 grudnia 2016) ten tekst

   1. Warsztat oznacza wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówkę stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

   2. Realizacja przez warsztat celu, o którym mowa w ust. 1, odbywa się przy zastosowaniu technik terapii zajęciowej, zmierzających do rozwijania:

   1) umiejętności wykonywania czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej;

   2) psychofizycznych sprawności oraz podstawowych i specjalistycznych umiejętności zawodowych, umożliwiających uczestnictwo w szkoleniu zawodowym albo podjęcie pracy.

   3. Terapię realizuje się na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji, w którym określa się:

   1) formy rehabilitacji;

   2) zakres rehabilitacji;

   3) metody i zakres nauki umiejętności, o których mowa w ust. 2;

   4) formy współpracy z rodziną lub opiekunami;

   5) planowane efekty rehabilitacji;

   6) osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.

   4. W warsztacie działa rada programowa, w skład której wchodzą:

   1) kierownik warsztatu;

   2) specjaliści do spraw rehabilitacji lub rewalidacji;

   3) instruktorzy terapii zajęciowej;

   4) psycholog;

   5) doradca zawodowy lub instruktor zawodu - w miarę potrzeb.

   5. Rada programowa dokonuje okresowej oraz, nie rzadziej niż co 3 lata, kompleksowej oceny realizacji indywidualnego programu rehabilitacji uczestnika warsztatu i zajmuje stanowisko w kwestii osiągniętych przez niego postępów w rehabilitacji, uzasadniających:

   1) podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na przystosowanym stanowisku pracy;

   2) potrzebę skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, ze względu na brak postępów w rehabilitacji i złe rokowania co do możliwości osiągnięcia postępów uzasadniających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy po odbyciu dalszej rehabilitacji w warsztacie;

   3) przedłużenie uczestnictwa w terapii ze względu na:

   a) pozytywne rokowania co do przyszłych postępów w rehabilitacji, umożliwiających podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej lub na rynku pracy,

   b) okresowy brak możliwości podjęcia zatrudnienia,

   c) okresowy brak możliwości skierowania osoby niepełnosprawnej do ośrodka wsparcia, o którym mowa w pkt 2.

Źródła: przepis występuje w 10 z 12 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 913, Dz.U. 2026 poz. 884. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.