Art. 16.

1. Jednostki organizacyjne uczelni niespełniające wymagań określonych w art. 11 ust. 2-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy studia na kierunku studiów i poziomie kształcenia bez konieczności uzyskania decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego mogą je prowadzić do zakończenia całego cyklu kształcenia.

2. Wszczęte i niezakończone postępowania dotyczące uprawnień do prowadzenia kierunku studiów w sprawach zaopiniowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez Państwową Komisję Akredytacyjną są rozpatrywane na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotychczasowych.

3. Podstawowe jednostki organizacyjne uczelni, o których mowa w ust. 1, posiadające uprawnienia do prowadzenia kształcenia na określonym kierunku studiów i poziomie kształcenia zachowują te uprawnienia bez konieczności uzyskania decyzji ministra, o której mowa w art. 11 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dostosują programy kształcenia:

1) do wzorcowych efektów kształcenia, o których mowa w art. 9 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, albo

2) do opisu efektów kształcenia opracowanego przez senat uczelni.

4. Jeżeli dostosowanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wymaga dokonania w programie kształcenia zmiany zajęć dydaktycznych, za które można uzyskać więcej niż 30% punktów ECTS, podstawowa jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić kształcenie na określonym kierunku studiów i poziomie kształcenia po pozytywnym zaopiniowaniu opisu efektów kształcenia przez Polską Komisję Akredytacyjną.

5. W przypadku negatywnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.