Art. 137.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2011 poz. 1573 (ogł. 8 grudnia 2011) ten tekst

   Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 136 ust. 1, można, w drodze decyzji:

   1) nakazać przebywanie w określonym miejscu do czasu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) zakazać opuszczania statku powietrznego lub morskiego;

   3) nakazać opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pokładzie innego statku powietrznego lub morskiego niż ten, na którym przybył.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 66 ustawy, o której mowa w odnośniku 16.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 1694 (ogł. 18 grudnia 2006)

   1. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 136 ust. 1, można, w drodze decyzji:

   1) nakazać przebywanie w określonym miejscu do czasu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na koszt przewoźnika;

   2) zakazać opuszczania statku powietrznego lub morskiego;

   3) nakazać opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pokładzie innego statku powietrznego lub morskiego niż ten, na którym przybył.

   2. Przewoźnik, o którym mowa w art. 135 ust. 1, pokrywa koszty pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu opuszczenia przez niego tego terytorium tylko wówczas, gdy cudzoziemiec nie posiada dokumentu podróży i wizy lub nie posiada zezwolenia na wjazd do innego państwa lub na powrót do kraju pochodzenia, jeżeli zezwolenie takie jest wymagane. W pozostałych przypadkach koszty te ponosi Skarb Państwa.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 58 ustawy, o której mowa w odnośniku 3; wszedł w życie z dniem 14 czerwca 2005 r.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.