Art. 18.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 158 (ogł. 31 stycznia 2020) do Dz.U. 2026 poz. 230 (ogł. 26 lutego 2026)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2011 poz. 1371 (ogł. 27 października 2011) do Dz.U. 2018 poz. 484 (ogł. 6 marca 2018) ten tekst

   1. Przekazanie informacji otrzymanych od organu ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej państwu trzeciemu może nastąpić, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

   1) organ, który przekazał lub udostępnił informacje, wyraził na to zgodę;

   2) jest to niezbędne w celu wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania;

   3) organ państwa trzeciego, któremu informacja ma zostać przekazana, jest właściwy w sprawach wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania;

   4) państwo trzecie zapewnia odpowiedni poziom ochrony, o którym mowa w art. 47 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138);

   5) nie zagraża to rażącym naruszeniem praw człowieka.

   2. Przekazanie organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej informacji otrzymanej od państwa trzeciego następuje po wyrażeniu zgody przez organ tego państwa, które przekazało informację.

   3. W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli jest to niezbędne do zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa lub porządku publicznego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej stosującym przepisy dorobku Schengen lub w państwie trzecim, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia rażącym naruszeniem praw człowieka, podmioty uprawnione przekazują informacje bez uprzedniej zgody organu, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, jeżeli jej uzyskanie w odpowiednim terminie nie jest możliwe. O takim przypadku przekazania informacji podmioty uprawnione niezwłocznie informują organ właściwy do udzielenia zgody.

   4. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku wymiany informacji z Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnych - INTERPOL.

   5. Jeżeli państwo trzecie nie daje gwarancji ochrony, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wymiana informacji może nastąpić, jeżeli:

   1) następuje w uzasadnionym interesie osoby, której dane dotyczą;

   2) jest niezbędna ze względu na dobro publiczne;

   3) spełnione zostaną warunki określone w art. 47 ust. 2 lub art. 48 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.