Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 126.

Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim · DU 2011 poz. 1368

Treść w tym tekście

Armator, który narusza przepisy w zakresie:

1) spełniania przez statek wymagań ustawy w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia,

2) wymogu poddania statku inspekcjom przeprowadzanym przez organy inspekcyjne w zakresie, terminach i trybie określonych w ustawie, umowach międzynarodowych oraz przepisach ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej,

3) obsady statku załogą o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie,

4) wymogów bezpieczeństwa dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej,

5) spełniania przez prom pasażerski typu ro-ro szczególnych wymogów stateczności obowiązujących w żegludze na wyznaczonym obszarze morza,

6) przewożenia statkiem ładunków masowych, w tym ziarna luzem,

7) przewożenia statkiem towarów niebezpiecznych,

8) przewożenia statkiem kontenerów,

9) przewożenia statkiem przedmiotów o masie brutto co najmniej tysiąca kilogramów

- podlega karze pieniężnej o równowartości do 1 000 000 jednostek obliczeniowych, zwanych Specjalnym Prawem Ciągnienia (SDR), określanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 21 grudnia 2019 · Dz.U. 2019 poz. 1702

    25) w art. 126 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5) spełniania przez statek pasażerski typu ro-ro szczególnych wymogów stateczności obowiązujących w żegludze na wyznaczonym obszarze morza,”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 680 (ogł. 16 kwietnia 2020) do Dz.U. 2026 poz. 529 (ogł. 17 kwietnia 2026)

    Armator, który narusza przepisy w zakresie: 1) spełniania przez statek wymagań ustawy w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia, 2) wymogu poddania statku inspekcjom przeprowadzanym przez organy inspekcyjne w zakresie, terminach i trybie określonych w ustawie, umowach międzynarodowych oraz przepisach ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, 3) obsady statku załogą o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie, 4) wymogów bezpieczeństwa dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej, 5) spełniania przez statek pasażerski typu ro-ro szczególnych wymogów stateczności obowiązujących w żegludze na wyznaczonym obszarze morza, 6) przewożenia statkiem ładunków masowych, w tym ziarna luzem, 7) przewożenia statkiem towarów niebezpiecznych, 8) przewożenia statkiem kontenerów, 9) przewożenia statkiem przedmiotów o masie brutto co najmniej tysiąca kilogramów – podlega karze pieniężnej o równowartości do 1 000 000 jednostek obliczeniowych, zwanych Specjalnym Prawem Ciągnienia (SDR), określanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2011 poz. 1368 (ogł. 24 października 2011) do Dz.U. 2019 poz. 1452 (ogł. 2 sierpnia 2019) ten tekst

    Armator, który narusza przepisy w zakresie:

    1) spełniania przez statek wymagań ustawy w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia,

    2) wymogu poddania statku inspekcjom przeprowadzanym przez organy inspekcyjne w zakresie, terminach i trybie określonych w ustawie, umowach międzynarodowych oraz przepisach ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej,

    3) obsady statku załogą o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie,

    4) wymogów bezpieczeństwa dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej,

    5) spełniania przez prom pasażerski typu ro-ro szczególnych wymogów stateczności obowiązujących w żegludze na wyznaczonym obszarze morza,

    6) przewożenia statkiem ładunków masowych, w tym ziarna luzem,

    7) przewożenia statkiem towarów niebezpiecznych,

    8) przewożenia statkiem kontenerów,

    9) przewożenia statkiem przedmiotów o masie brutto co najmniej tysiąca kilogramów

    - podlega karze pieniężnej o równowartości do 1 000 000 jednostek obliczeniowych, zwanych Specjalnym Prawem Ciągnienia (SDR), określanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

Źródła: przepis występuje w 11 z 11 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.