Art. 49.
Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych · DU 2011 poz. 1367
Treść w tym tekście
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu dla doradców, o którym mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przeprowadzenia egzaminu;
2) skład komisji, o której mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, sposób jej działania i tryb jej powoływania oraz wymagania kwalifikacyjne dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej i sposób ustalania wysokości ich wynagrodzenia, mając na uwadze konieczność zapewnienia obiektywnego sprawdzenia przygotowania do wykonywania zadań doradcy oraz czas trwania egzaminu i liczbę egzaminowanych osób;
3) tryb wydawania świadectwa doradcy oraz tryb wydawania wtórnika świadectwa doradcy, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sposobu postępowania podmiotów właściwych w tym zakresie;
4) warunki i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej egzaminu oraz dotyczącej wydanych świadectw doradcy, ich przedłużania oraz wydawania ich wtórników, uwzględniając potrzebę właściwego zabezpieczenia tej dokumentacji uniemożliwiającego dostęp osób niepowołanych, a także wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów;
5) wzór świadectwa doradcy i sposób jego wypełniania, uwzględniając postanowienia ADR, RID i ADN;
6) wysokość opłaty, o której mowa w art. 43 ust. 1, z uwzględnieniem poszczególnych części egzaminów, która nie może być wyższa niż 15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym wydanie rozporządzenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oraz tryb jej wnoszenia, uwzględniając konieczność pokrycia kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminów, wydaniem świadectwa doradcy, przedłużeniem ważności świadectwa doradcy, w tym kosztów druku i czynności administracyjnych;
7) wysokość opłaty, o której mowa w art. 44 ust. 4, oraz tryb jej wnoszenia, która nie może być wyższa niż 50 zł za dokument, mając na uwadze pokrycie kosztów wydania wtórnika świadectwa doradcy, w tym pokrycie kosztów związanych z drukiem i czynnościami administracyjnymi.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 17 grudnia 2016 · Dz.U. 2016 poz. 1954
6) w art. 49 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2018 poz. 169 (ogł. 19 stycznia 2018) do Dz.U. 2024 poz. 643 (ogł. 26 kwietnia 2024)
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu dla doradców, o którym mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przeprowadzenia egzaminu;
2) skład komisji, o której mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, sposób jej działania i tryb jej powoływania oraz wymagania kwalifikacyjne dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej i sposób ustalania wysokości ich wynagrodzenia, mając na uwadze konieczność zapewnienia obiektywnego sprawdzenia przygotowania do wykonywania zadań doradcy oraz czas trwania egzaminu i liczbę egzaminowanych osób;
3) tryb wydawania świadectwa doradcy oraz tryb wydawania wtórnika świadectwa doradcy, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sposobu postępowania podmiotów właściwych w tym zakresie;
4) warunki i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej egzaminu oraz dotyczącej wydanych świadectw doradcy, ich przedłużania oraz wydawania ich wtórników, uwzględniając potrzebę właściwego zabezpieczenia tej dokumentacji uniemożliwiającego dostęp osób niepowołanych, a także wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów;
5) wzór świadectwa doradcy i sposób jego wypełniania, uwzględniając postanowienia ADR, RID i ADN;
6) wysokość opłaty, o której mowa w art. 43 ust. 1, z uwzględnieniem poszczególnych części egzaminów, która nie może być wyższa niż 15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym wydanie rozporządzenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oraz tryb jej wnoszenia, uwzględniając konieczność pokrycia kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminów, wydaniem świadectwa doradcy, przedłużeniem ważności świadectwa doradcy, w tym kosztów druku i czynności administracyjnych;
7) wysokość opłaty, o której mowa w art. 44 ust. 4, oraz tryb jej wnoszenia, która nie może być wyższa niż 50 zł za dokument, mając na uwadze pokrycie kosztów wydania wtórnika świadectwa doradcy, w tym pokrycie kosztów związanych z drukiem i czynnościami administracyjnymi.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2011 poz. 1367 (ogł. 24 października 2011) do Dz.U. 2016 poz. 1834 (ogł. 14 listopada 2016) ten tekst
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu dla doradców, o którym mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przeprowadzenia egzaminu;
2) skład komisji, o której mowa w art. 42 ust. 2 pkt 4, sposób jej działania i tryb jej powoływania oraz wymagania kwalifikacyjne dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej i sposób ustalania wysokości ich wynagrodzenia, mając na uwadze konieczność zapewnienia obiektywnego sprawdzenia przygotowania do wykonywania zadań doradcy oraz czas trwania egzaminu i liczbę egzaminowanych osób;
3) tryb wydawania świadectwa doradcy oraz tryb wydawania wtórnika świadectwa doradcy, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia sposobu postępowania podmiotów właściwych w tym zakresie;
4) warunki i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej egzaminu oraz dotyczącej wydanych świadectw doradcy, ich przedłużania oraz wydawania ich wtórników, uwzględniając potrzebę właściwego zabezpieczenia tej dokumentacji uniemożliwiającego dostęp osób niepowołanych, a także wyposażenie pomieszczeń w urządzenia gwarantujące bezpieczeństwo przechowywanych dokumentów;
5) wzór świadectwa doradcy i sposób jego wypełniania, uwzględniając postanowienia ADR, RID i ADN;
6) wysokość opłaty, o której mowa w art. 43 ust. 1, z uwzględnieniem poszczególnych części egzaminów, która nie może być wyższa niż 15% kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym wydanie rozporządzenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oraz tryb jej wnoszenia, uwzględniając konieczność pokrycia kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminów, wydaniem świadectwa doradcy, przedłużeniem ważności świadectwa doradcy, w tym kosztów druku i czynności administracyjnych;
7) wysokość opłaty, o której mowa w art. 44 ust. 4, oraz tryb jej wnoszenia, która nie może być wyższa niż 50 zł za dokument, mając na uwadze pokrycie kosztów wydania wtórnika świadectwa doradcy, w tym pokrycie kosztów związanych z drukiem i czynnościami administracyjnymi.
Źródła: przepis występuje w 8 z 8 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.