Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi

l

Nr 173 — 10151 — Poz. 1037 p 1037 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA1) z dnia 3 sierpnia 2011 r. . w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi v Na podstawie art. 73 ust. 11 ustawy z dnia 16 kwiet- b) oddzielnych budynków, zamkniętych pomiesznia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, czeń, przeznaczonych w całości dla zwierząt,

, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje: c) k latek i wybiegów, funkcjonujących jako niezależne pomieszczenia; Rozdział 1 o 2) zewnętrznych, w szczególności: Przepisy ogólne a) zamkniętych i uszczelnionych pomieszczeń lub § 1. Rozporządzenie określa: budynków, 1) gatunki lub grupy gatunków zwierząt niebezpieczgb) ogrodzeń, bram, furtek, śluz, nych dla życia i zdrowia ludzi, zwane dalej „zwierzętami niebezpiecznymi”, zaliczanych do: c) fos. a) kategorii I — obejmującej najbardziej niebez- 2. Zabezpieczenia powinny spełniać następujące pieczne gatunki lub grupy gatunków zwierząt, wymagania: które z przyczyn naturalnej agresywności lub . właściwości biologicznych mogą stanowić po- 1) k onstrukcja powinna uniemożliwiać ich otwarcie ważne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, przez znajdujące się w nich zwierzęta oraz przyb) kategorii II — obejmującej pozostałe gat l unki lub padkowe otwarcie przez człowieka; grupy gatunków zwierząt niebezpiecznych; 2) o bszar pomiędzy zabezpieczeniem wewnętrznym c 2) warunki przetrzymywania poszczególnych gatun- i zewnętrznym należy zagospodarować w sposób ków lub grup gatunków zwierząt gatunków nie- umożliwiający łatwe zlokalizowanie i schwytanie bezpiecznych; lub inne unieszkodliwienie zwierzęcia, które wydostało się poza zabezpieczenie wewnętrzne; 3) sposoby znakowania zwierząt gatunków niebezpiecznych. r 3) z abezpieczenia wewnętrzne i zewnętrzne nie mogą mieć wspólnego wyjścia na zewnątrz, o ile nie § 2. 1. Gatunki zwierząt niebezpiecznych, zaliczosą skonstruowane na zasadzie działania śluzy. nych do kategorii I, określa załącznik nr 1 do rozporzą- . dzenia. § 4. 1. Zabezpieczenie zewnętrzne powinno unie- 2. Gatunki zwierząt niebezpiecznych, zaliczonych możliwiać przypadkowe przedostanie się osób pow do kategorii II, określa załącznik nr 2 do rozporządze- stronnych i ich kontakt z zabezpieczeniem wewnętrznia. nym. Rozdział 2 2. Zabezpieczeń nie wolno pozostawiać otwartych w czasie, gdy w środku znajdują się zwierzęta niebez- Ogólne warunki przetrzymywania gatunków pieczne. zwierząt niebezpiecznych w 3. W chwili otwierania zabezpieczeń wewnętrz- § 3. 1. Zwierzęta gatunków lub grup gatunków nienych zabezpieczenia zewnętrzne powinny być zamkbezpiecznych, o których mowa w § 1 pkt 1, przetrzynięte. muje się w pomieszczeniach z zastosowaniem podwójnych zabezpieczeń przed ucieczką: 4. Zabezpieczenie wewnętrzne powinno być tak 1) wewnętrznych skonstruowanych w sposób zapo- skonstruowane, żeby przed jego otwarciem możliwe biegający samodzielnemu wydostaniu się z nich było wzrokowe zlokalizowanie zwierząt znajdujących w zwierząt, w szczególności: się w pobliżu wejścia. a) pojemników, terrariów, akwaterrariów, klatek 5. Na zabezpieczeniu wewnętrznym, w widocznym wewnątrz pomieszczeń, miejscu, umieszcza się tablicę o rozmiarze nie mniejszym niż format A5, z czytelnym napisem: „UWAGA! 1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządo- ZWIERZĘ NIEBEZPIECZNE DLA ŻYCIA I ZDROWIA wej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzą- LUDZI”. dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra § 5. W miejscu przetrzymywania zwierzęcia nie- Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały bezpiecznego należy umieścić łatwo dostępne: ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 215,

, z 2010 r. Nr 76, poz. 489 i Nr 119, poz. 804 oraz 1) informację zawierającą nazwę gatunku w języku z 2011 r. Nr 34, poz. 170 i Nr 94, poz. 549. łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje;

l

Nr 173 — 10152 — Poz. 1037 p 2) opis jego oznakowania; 4. Mikroczip powinien być wszczepiony w sposób możliwie jak najbardziej utrudniający jego ewentual- 3) instrukcję zawierającą: ne przyżyciowe usunięcie i nie powinien być widoczny a) sposób postępowania w przypadku ucieczki przez skórę oznakowanego zwierzęcia. zwierzęcia niebezpiecznego, obejmującą w szczególności metody jego odłowienia lub in- 5. Mikroczipa nie ws . zczepia się w trakcie hibernanego unieszkodliwienia, cji zwierzęcia ani w czasie na tyle krótkim przed wejb) informację o posiadanym niezbędnym sprzęcie ściem w ten sta v n, że uniemożliwiałoby to pełne zagoumożliwiającym schwytanie lub unieszkodli- jenie się do tego momentu miejsca wszczepienia. wienie zwierzęcia niebezpiecznego w przypadku jego ucieczki, 6. Jeżeli wymaga tego dobrostan zwierzęcia, w szczególności mając na uwadze stan zdrowia, konc) sposób postępowania w razie ukąszenia przez zwierzę niebezpieczne w przypadku zwierzęcia dycję loub rozmiary zwierzęcia, lekarz weterynarii może podjąć decyzję o oznakowaniu tego zwierzęcia w terjadowitego; minie późniejszym niż określony w załączniku nr 4 do 4) sprzęt umożliwiający schwytanie lub unieszkodli- rozporządzenia, wydając zaświadczenie, w którym powienie zwierzęcia niebezpiecznego w przypadku daje okoliczności, po zaistnieniu których będzie możjego ucieczki. na zwierzę oznakować. g Rozdział 3 7. Jeżeli do chwili przekroczenia wieku lub rozmiaru, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządze- Szczegółowe warunki przetrzymywania gatunków nia, zwierzę nie zostało oznakowane, znakuje się je zwierząt niebezpiecznych bez zbędnej zwłoki. . § 6. 1. Szczegółowe warunki przetrzymywania § 8. W przypadku oznakowania zwierzęcia w spozwierząt z gatunków lub grup gatunków niebezpieczsób, o którym mowa w art. 66 ust. 5 rozporządzenia nych dla życia i zdrowia ludzi określa załącznik nr 3 do lKomisji (WE) nr 865/2006 z dnia 4 maja 2006 r. ustanarozporządzenia. wiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia 2. Warunki, o których mowa w ustc. 1, określają nie- Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi zbędne wyposażenie i wymagania dla zwierząt nie- (Dz. Urz. UE L 166 z 19.06.2006, str. 1, z późn. zm.), bezpiecznych. uznaje się za spełniony warunek, o którym mowa 3. W przypadku przetrzymywania zwierząt niebez- w § 7 ust. 1. piecznych z więcej niż jednego rgatunku lub grup gatunków warunki określone w załączniku nr 3 do rozpo- Rozdział 5 rządzenia powinny być spełnione dla każdego gatunku lub grupy gatunków oddzielnie. Przepisy przejściowe i końcowe . Rozdział 4 § 9. 1. Jeżeli przed dniem wejścia w życie rozpow rządzenia wszczepiono zwierzęciu mikroczip w innym Sposoby znakowania zwierząt gatunków miejscu niż wskazane w załączniku nr 4 do rozporząniebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi dzenia, w opisie oznakowania, o którym mowa w § 5 pkt 2, oraz we wniosku o wpis do rejestru, należy § 7. 1. Warunkiem przetrzymywania zwierząt krę- wskazać zastosowane miejsce wszczepienia mikrogowych jest ich oznakowanie za pomocą mikro- czipa. czipa o niezmienialnym i niepowtarzalnym numerze, odpowiadającego normom ISO 11784: 1996 (E) w 2. Jeżeli zastosowany przed dniem wejścia w życie i ISO 11785: 1996 (E), wyprodukowanego do celów rozporządzenia mikroczip nie komunikuje się z czytniznakowania żywych zwierząt. kami kompatybilnymi z normami, o których mowa w § 7 ust. 1, lub mikroczipa nie można odczytać, 2. Wszczepienie mikroczipa jest wykonywane w szczególności z powodu jego uszkodzenia lub przyprzez lekarza weterynarii posiadającego prawo do wypuszczalnej utraty, należy takie zwierzę oznakować konywania zawodu lekarza weterynarii, określone mikroczipem spełniającym warunki, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniw § 7. wczych dla zwierząt (Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 95, z 2008 r. Nr 220, poz. 1433 oraz z 2011 r. Nr 106,

). § 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. 3. Miejsce wszczepiania mikroczipa u zwierzęcia niebezpiecznego oraz ograniczenia wynikające z potrzeby zachowania dobrostanu zwierząt określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. Minister Środowiska: A. Kraszewski

l

Nr 173 — 10153 — Poz. 1037 Załączniki do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 r. (poz. 1037) Załącznik nr 1 KATEGORIA I — NAJBARDZIEJ NIEBEZPIECZNE GATUNKI LUB GRUPY GATUNKÓW ZWIERZĄT, KTÓRE Z PRZYCZYN NATURALNEJ AGRESYWNOŚCI LUB WŁAŚCIWOŚCI BIOLOGICZNYCH MOGĄ STANOWIĆ POWAŻNE ZAGROŻENIE DLA ŻYCIA I ZDROWIA LUDZI1)

1) W przypadku wyodrębnienia się albo odkrycia nowego gatunku należącego do jednostki taksonomicznej objętej rozporządzeniem, gatunek ten zalicza się do kategorii, do której został zaliczony gatunek najbardziej z nim spokrewniony.

Nr 173 — 10154 — Poz. 1037

Nr 173 — 10155 — Poz. 1037

Nr 173 — 10156 — Poz. 1037

Nr 173 — 10157 — Poz. 1037

Nr 173 — 10158 — Poz. 1037

Nr 173 — 10159 — Poz. 1037

. Objaśnienia: Gatunki zwierząt zostały pogrupowane w wyższe jednostki systematyczne w następujący sposób: — wielkimi literami, czcionką pogrubioną wyróżniono nazwy GROMAD, w — wielkimi literami, czcionką zwykłą wyróżniono nazwy RZĘDÓW, — małymi literami, czcionką pogrubioną wyróżniono nazwy nadrodzin, rodzin i podrodzin. Nazwy łacińskie gatunków i rodzajów wyróżniono dodatkowo czcionką pochyłą. xx — brak nazwy polskiej w w

Nr 173 — 10160 — Poz. 1037 Załącznik nr 2 KATEGORIA II — POZOSTAŁE GATUNKI LUB GRUPY GATUNKÓW ZWIERZĄT NIEBEZPIECZNYCH DLA ŻYCIA I ZDROWIA LUDZI1)

1) W przypadku wyodrębnienia się albo odkrycia nowego gatunku należącego do jednostki taksonomicznej objętej rozporządzeniem, gatunek ten zalicza się do kategorii, do której został zaliczony gatunek najbardziej z nim spokrewniony.

Nr 173 — 10161 — Poz. 1037

Nr 173 — 10162 — Poz. 1037

Nr 173 — 10163 — Poz. 1037

Nr 173 — 10164 — Poz. 1037

Nr 173 — 10165 — Poz. 1037

Nr 173 — 10166 — Poz. 1037

Nr 173 — 10167 — Poz. 1037

Objaśnienia: Gatunki zwierząt zostały pogrupowane w wyższe jednostki systematyczne w następujący sposób: — wielkimi literami, czcionką pogrubioną wyróżniono n.azwy GROMAD, — wielkimi literami, czcionką zwykłą wyróżniono nazwy RZĘDÓW, — małymi literami, czcionką pogrubioną wyróżniono nazwy nadrodzin, rodzin i podrodzin. Nazwy łacińskie gatunków i rodzajów wyróżniono dlodatkowo czcionką pochyłą. xx — brak nazwy polskiej c r . w w w

l

Nr 173 — 10168 — Poz. 1037 p Załącznik nr 3 SZCZEGÓŁOWE WARUNKI PRZETRZYMYWANIA ZWIERZĄT Z GATUNKÓW LUB GRUP GATUNKÓW NIEBEZPIECZNYCH1) 1. Szczegółowe warunki przetrzymywania: . 1) pojemniki, terraria, akwaterraria powinny być wykonane ze szkła klejonego (nierozsypującego się po rozbiciu) lub tworzywa sztucznego odpornego na wysokie temperatury, metalu, drewna, innych trwałych materiałów, albo z ich połączenia; v 2) c zęść osiatkowana lub okratowanie terrarium, akwaterrarium, klatki, wybiegu powinny być dopasowane do rozmiarów zwierzęcia, uniemożliwiające jego ucieczkę, wykonane z: a) materiałów nierdzewnych, oczka siatki nie większe niż 5 mm x 5 mm, b) drutu nierdzewnego o grubości nie mniejszej niż 2 mmo, oczka siatki nie większe niż 25 mm x 25 mm, c) drutu nierdzewnego o grubości nie mniejszej niż 3 mm, oczka siatki nie większe niż 40 mm x 40 mm, d) kraty z prętów stalowych o średnicy nie mniejszej niż 5 mm, e) kraty z prętów stalowych o średnicy nie mniejszej niż 12 mm; 3) w pomieszczeniu, w którym znajduje się pojemnik, terrarium, akwaterrarium lub klatka, wszystkie g przewody wentylacyjne, kanały instalacyjno-kanalizacyjne, wejścia do pomieszczeń sanitarnych i pomocniczych, okna, drzwi i inne otwory powinny być zabezpieczone tak, aby zwierzę, które uciekło z pojemnika, terrarium, akwaterrarium albo klatki, nie mogło wydostać się poza to pomieszczenie; 4) k onstrukcja pomieszczenia, w którym zwierzę jest przetrzymywane, powinna umożliwiać obsługę zwierzęcia bez bezpośredniego kontaktu; . 5) t errarium lub pomieszczenie, w którym bezpośrednio przebywa zwierzę, powinno być co najmniej dwudzielne, umożliwiające czasową izolację zwierzęcia w wybranej części; 6) z wierzę przetrzymywane na wybiegu polwinno posiadać wybieg co najmniej dwudzielny, umożliwiający czasową izolację zwierzęcia w wybranej części; 7) c zęści działowe pomieszczeniac oraz ogrodzenie wybiegu powinny być wykonane z kształtowników lub rur metalowych, grubościennych, o średnicy nie mniejszej niż 15 cm, lub z innego wytrzymałego materiału; elementy wypełniające ramy ogrodzeń ustawione po skosie; 8) w ejście do terrarium albo innego pomieszczenia, w którym przebywa zwierzę, powinno prowadzić przez śluzę lub zamykany korytarz; r 9) w ejście na wybieg lub do klatki powinno prowadzić przez śluzę; 10) pomieszczenie lub klatka powinny być bezpośrednio połączone z wybiegiem zewnętrznym; 11) elementy dzielące w p.omieszczeniach, w szczególności oddzielające pomieszczenia dla zwierząt od śluzy czy korytarzy, powinny być wykonane z prętów lub rur stalowych, drewnianych bali lub innych materiałów o dużej wytrzymałości; w 12) ogrodzenie o podwyższonej trwałości powinno być zbudowane w szczególności z grubych bali, siatki z drutu nierdzewnego o grubości nie mniejszej niż 3 mm, oczkach siatki nie większych niż 40 mm x 40 mm i gęsto ustawionych słupków; 13) ogrodzenie wybiegu powinno być wysokie na co najmniej: a) 1,5 m, b) 2 m, w c) 4 m, d) 3 m oraz posiadać dodatkowe zabezpieczenie w postaci ukośnie wywiniętego w kierunku wnętrza wybiegu pasa górnej krawędzi siatki o szerokości co najmniej 1 m; 14) pomieszczenie lub wybieg powinny posiadać osiatkowanie lub okratowanie także od góry; 15) klatka lub wybieg powinny być postawione na podmurówce zagłębionej w podłożu co najmniej 1,5 m lub w inny sposób skutecznie zabezpieczone przed przekopaniem się zwierzęcia pod ogrodzeniem; w 16) wybieg powinien być zabezpieczony, w szczególności dodatkowym ogrodzeniem lub rowem, tak aby nie było możliwości podejścia do klatki lub ogrodzenia na odległość poniżej: a) 1,5 m, b) 3 m. 2. Niezbędne wyposażenie i wymagania, jakie powinien spełnić posiadacz zwierzęcia niebezpiecznego: 1) t errarium przenośne lub klatka transportowa, dopasowane rozmiarem i wytrzymałością do wielkości posiadanego zwierzęcia; 1) Warunki, o których mowa w załączniku 3, nie dotyczą warunków przetrzymywania zwierząt w ogrodach zoologicznych, w odniesieniu do których zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 10 grudnia 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w ogrodach zoologicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 26), oraz warunków przetrzymywania zwierząt chorych i leczonych w ośrodkach rehabilitacji zwierząt.

l

Nr 173 — 10169 — Poz. 1037 p 2) worek lniany lub z innego materiału o podobnej lub większej wytrzymałości, dopasowany do wielkości posiadanego zwierzęcia; 3) p ęseta i rękawice umożliwiające chwytanie i bezpieczną obsługę jadowitych bezkręgowców; 4) r ękawice skórzane lub z innego materiału o podobnej lub większej wytrzymałości, z mankietem co najmniej do połowy przedramienia; . 5) p oskrom (lasso na kiju) lub przedłużona pęseta (chwytak), dopasowane do rodzaju i rozmiarów posiadanego zwierzęcia; v 6) k ij ofiologiczny lub inny sprzęt umożliwiający unieruchomienie i podniesienie zwierzęcia; 7) s iatka na kiju z metalową okrągłą obręczą, dopasowana rozmiarem do posiadanego zwierzęcia; 8) s ieć do poskramiania; 9) b osak elektryczny lub paralizator; o 10) posiadać zawartą umowę z najbliższą całodobową lecznicą weterynaryjną lub lekarzem weterynarii, mającym zgodę Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego na posiadanie, przetrzymywanie i stosowanie środków psychotropowych i narkotycznych, posiadającym urządzenie do jego aplikacji na odległość i mogącym podać środek farmakologiczny czasowo unieruchamiający zwierzę; 11) okulary ochronne; g 12) zastawa z drewna lub materiału o porównywalnej wytrzymałości, o rozmiarach co najmniej 1,5 m x 1,5 m; 13) zestaw do naganiania: drągi co najmniej 3 m długości, sieci, zastawy; 14) koło ratunkowe; 15) w przypadku węży gatunków jadowitych, dla których jadu istnieje surowica, należy posiadać: . a) dawkę (lub dawki) odpowiedniej dla gatunku surowicy z aktualnym terminem ważności, wystarczającą na co najmniej 48 godzin po ukąszeniu, przechowywaną w wymaganej temperaturze, b) surowicę, przechowywaną w lodówlce, oznakowanej w widoczny sposób napisem „SUROWICE PRZECIWJADOWE”, c) instrukcję stosowania surowcicy (w przypadku jej posiadania), dawkowanie, częstotliwość podawania, a kopia tego dokumentu powinna znajdować się także przy instrukcji, o której mowa w § 5 pkt 3 rozporządzenia; 16) w przypadku zwierząt gatunków jadowitych: a) przy instrukcji, o której mowa w § 5 pkt 3 rozporządzenia, powinna znajdować się lista osób r uprawnionych do opieki nad tymi zwierzętami, zawierająca informację o ich roku urodzenia oraz przybliżonej aktualnej masie ciała z dokładnością do 5 kg, b) instrukcja, o której mowa w § 5 pkt 3 rozporządzenia, powinna zawierać w szczególności spis objawów . poukąszeniowych i specyfikę działania jadu, c) w instrukcji, o której mowa w § 5 pkt 3 rozporządzenia, należy zamieścić informację o najbliższych placówwkach medycznych, które mogą udzielić pomocy w przypadku ukąszenia, ich telefony alarmowe, dokładne adresy oraz najszybszy sposób dojazdu, przy czym co najmniej jedna z tych placówek powinna być czynna całodobowo. 3. Część osiatkowana albo okratowanie terrarium, klatki, wybiegu, dopasowane do rozmiarów zwierzęcia, uniemożliwiające jego ucieczkę, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być wykonane także z innych materiałów o takiej samej lub większej wytrzymałości. 4. Dopuszcza się odstępstwo od warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 16, jeśli w odległości do 20 km od miejsca hodowli znajduje się czynna całą dobę placówka medyczna, która dysponuje dawką surowicy, o której mowa w ust. 2 pkt 16 lit. a, i która jest powiadomiona o hodowli, przy czym w takim przypadku placówkę tę należy wskazać w instrukcji, o której mowa w § 5 pkt 3 rozporządzenia. 5. Warunki, o których mowa w ust. 1 i 2, dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków zwierząt niebezpiecznych, w odniesieniu do których należy je spełnić, zawiera poniższa tabela: Tabela

Nr 173 — 10170 — Poz. 1037

Nr 173 — 10171 — Poz. 1037

Objaśnienia: Nazwy łacińskie gatunków i rodzajów wyróżniono czcionką pochyłą. xx — brak nazwy polskiej

Nr 173 — 10172 — Poz. 1037 Załącznik nr 4 MIEJSCE WSZCZEPIANIA MIKROCZIPA U ZWIERZĘCIA NIEBEZPIECZNEGO ORAZ OGRANICZENIA WYNIKAJĄCE Z POTRZEBY ZACHOWANIA DOBROSTANU ZWIERZĄT

1) Górny wiek lub rozmiar, do którego należy oznakować zwierzę, wyznacza moment, od którego zwierzę zgłaszane do rejestru lub wpisane do rejestru powinno być oznakowane mikroczipem. w wDziennik Ustaw i Monitor Polski są dostępne w Internecie pod adresem www.wydawnictwa.cuw.gov.pl i www.rcl.gov.pl Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego, al. J.Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56 Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52, faks 22 694-60-48 www.wydawnictwa.cuw.gov.pl e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 2137/W/C/2011 ISSN 0867-3411 Cena 5,20 zł (w tym VAT)