Art. 46.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2015 poz. 594 (ogł. 30 kwietnia 2015) do Dz.U. 2023 poz. 1448 (ogł. 28 lipca 2023)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2010 poz. 914 (ogł. 27 lipca 2010) ten tekst

   1. Oznakowanie środka spożywczego nie może:

   1) wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności:

   a) co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,

   b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada,

   c) przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości;

   2) przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 4 i art. 33 ust. 4, oraz zawierać oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych niezgodnych z przepisami rozporządzenia nr 1924/2006.

   2. Przepis ust. 1 stosuje się również do reklamy oraz do prezentacji środków spożywczych, w tym w szczególności w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2006 poz. 1225 (ogł. 27 września 2006)

   1. Oznakowanie środka spożywczego nie może:

   1) wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności:

   a) co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,

   b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada,

   c) przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości;

   2) przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 4 i art. 33 ust. 4.

   2. Przepis ust. 1 stosuje się również do reklamy oraz do prezentacji środków spożywczych, w tym w szczególności w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.