Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej

Nr 115 — 9538 — Poz. 772 772 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej Na podstawie art. 26 ust. 7 ustawy z dnia 21 grud- 7) wysokość [m] — wysokość kadłuba mierzoną nia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. w płaszczyźnie owręża od dolnej krawędzi stępki Nr 123, poz. 857, z późn. zm.2)) zarządza się, co nastę- do górnej krawędzi pokładu głównego; puje: 8) maksymalna wysokość przelotowa [m] — wysokość mierzoną od wodnicy statku pustego do naj- § 1. Rozporządzenie określa: wyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku; 1) sposób i zakres wykonywania czynności pomiaru 9) minimalna wysokość przelotowa [m] — wysokość statku; mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu nierozbieralnej części kadłuba 2) wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczegól- statku po opuszczeniu lub zdemontowaniu stene czynności pomiaru statku; rówki, pokładówki, masztu lub komina; 3) wzory: 10) m inimalna wolna burta [m] — odległość mierzoną w płaszczyźnie owręża od wodnicy maksymalnea) wniosku o przeprowadzenie pomiaru statku, go dopuszczalnego zanurzenia do górnej krawędzi b) zaświadczenia z pomiaru statku, pokładu głównego; c) świadectw pomiarowych. 11) z anurzenie średnie [m] — zanurzenie obliczone jako średnia arytmetyczna wartości zanurzeń odczytanych na podziałkach zanurzenia dla danej wod- § 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: nicy pływania; 1) nośność [t] — maksymalną masę ładunku, paliwa 12) n ajwiększe zanurzenie [m] — zanurzenie statku do i ruchomego balastu, którą może zabrać statek, wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanuokreśloną jako różnicę wyporności statku zanurzo- rzenia. nego do wodnicy maksymalnego zanurzenia i wyporności statku pustego, mierzoną w wodzie słod- § 3. 1. Armator składa do dyrektora urzędu żeglugi kiej (o gęstości 1,000 t/m3); śródlądowej wniosek o przeprowadzenie pomiaru statku według wzoru określonego w załączniku nr 1 2) wyporność [m3] — objętość wody słodkiej wypar- do rozporządzenia. tej przez statek przy danym zanurzeniu, równą objętości zanurzonej części kadłuba statku; 2. Organ inspekcyjny zatwierdza przedłożoną przez armatora dokumentację techniczną statku, w tym ry- 3) długość [m] — długość kadłuba statku, bez odboj- sunek naniesionych w wyniku przeprowadzenia czynnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej; ności pomiaru statku podziałek zanurzenia oraz znaków i symboli pomiarowych, po udostępnieniu przez 4) największa długość lub długość gabarytowa stat- armatora, na żądanie organu inspekcyjnego, wszystku [m] — długość kadłuba statku mierzoną kich pomieszczeń statku oraz udzieleniu informacji z uwzględnieniem części stałych statku, takich jak niezbędnych do wykonywania pomiaru statku. odbojnice, wsporniki kotwic i płetwa sterowa; § 4. Z zastrzeżeniem § 6, do pomiaru przedstawia 5) szerokość [m] — największą szerokość kadłuba się statek: mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia, bez odbojnic i osłon kół łopatkowych; 1) bez ładunku i ruchomego balastu; 2) z minimalnym zapasem paliwa, nieprzekraczają- 6) największa szerokość lub szerokość gabarytowa cym 0,5 % maksymalnej dopuszczalnej wypornostatku [m] — największą szerokość statku mierzości statku; ną w najszerszym miejscu, do zewnętrznych krawędzi stałych części statku, takich jak odbojnice 3) z właściwie rozmieszczonym pełnym wyposażei osłony kół łopatkowych; niem, załogą i zapasami, przy czym zapasy wody słodkiej nie powinny przekraczać 0,5 % maksymal- 1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządo- nej dopuszczalnej wyporności statku; wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. 4) z gotowymi do pracy instalacjami; w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594). 5) z wodą zęzową i balastową, której nie można usu- 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały nąć z zęz i zbiorników balastowych w zwyczajnie ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 846 i Nr 176, przyjęty sposób;

, z 2008 r. Nr 171, poz. 1057 oraz z 2009 r. Nr 98,

6) wyposażony w urządzenia maszynowe.

Nr 115 — 9539 — Poz. 772 § 5. Pomiar przeprowadza się: 2. Objętość sekcji oblicza się przez pomnożenie połowy sumy pól górnej i dolnej wodnicy przez gru- 1) w wodzie o gęstości 1,000 t/m3, zwanej dalej „wobość sekcji. dą słodką”; 2) przy bezwietrznej pogodzie lub w miejscu osłonię- 3. Objętość sekcji ograniczonej płaszczyznami tym od wiatru i fali; siecznymi oblicza się w sposób, o którym mowa w ust. 2, przy czym jako średnią grubość przyjmuje się 3) na wodzie stojącej; pionową odległość między górną i dolną płaszczyzną w środku geometrycznym płaszczyzny środkowego 4) przy głębokości wody pod stępką nie mniejszej niż przekroju sekcji. W obliczeniach można przyjmować 30 cm. dla wszystkich sekcji pionową odległość w wypadkowym środku geometrycznym. § 6. Jeżeli statek przedstawiony do pomiaru nie spełnia warunków określonych w § 4 lub pomiar zo- § 10. 1. W celu obliczenia powierzchni każdej wodstał przeprowadzony w innych warunkach niż określonicy dzieli się ją rzędnymi prostopadłymi do płaszczyne w § 5 pkt 1, to w obliczeniach należy uwzględnić zny symetrii statku na części jednakowej długości. występującą różnicę obciążenia lub gęstości wody. 2. Do obliczenia powierzchni poszczególnych czę- § 7. 1. Wielkości zmierzone lub obliczone przy pości, w zależności od ich kształtu, stosuje się metody miarze statku określa się w następujący sposób: przyjęte w teorii okrętu do obliczania przekrojów wod- 1) długość, szerokość, wysokość i zanurzenie — nicowych, w tym wzór Simpsona. w metrach, z dokładnością do dwóch znaków po przecinku; 3. Dla dziobowych i rufowych części można stosować aproksymację, w szczególności elipsą lub para- 2) wolną burtę — w metrach, z dokładnością do bolą. trzech znaków po przecinku; § 11. Wynik dzielenia objętości sekcji przez jej gru- 3) objętość (wyporność) dla wody słodkiej — w mebość wyrażoną w centymetrach stanowi wartość wytrach sześciennych, z dokładnością do trzech znaporności statku na każdy centymetr średniego zanuków po przecinku; rzenia danej sekcji. 4) masę (nośność) — w tonach, z dokładnością do trzech znaków po przecinku. § 12. 1. Pomiar statku nieprzeznaczonego do przewozu ładunków — oprócz określenia wymiarów kadłu- 2. Przy zaokrąglaniu do określonego miejsca po ba i wymiarów gabarytowych — ogranicza się do obliprzecinku ostatnią cyfrę zwiększa się o 1, jeżeli następ- czenia metodą uproszczoną wyporności dla wodnicy na cyfra po przecinku jest równa lub większa niż 5. maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia i dla wodnicy statku pustego albo dla jednej z tych wodnic. 3. Wyniki pomiaru statku zapisuje się w protokole pomiarowym, który stanowi podstawę do wydania 2. Przy obliczaniu wyporności mogą być wykorzyprzez organ inspekcyjny zaświadczenia z pomiaru stywane wymiary podane w dokumentacji technicznej statku. statku. 4. Wzór zaświadczenia z pomiaru statku określa § 13. 1. Obliczenie metodą uproszczoną wypornozałącznik nr 2 do rozporządzenia. ści dla danej wodnicy polega na pomnożeniu długości tej wodnicy przez jej szerokość i średnie zanurzenie do § 8. 1. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu tej wodnicy, określone w środku jej długości, oraz ładunków polega na określeniu jego nośności i nastę- przez współczynnik pełnotliwości kadłuba. pujących wymiarów kadłuba: długości, szerokości, wysokości, zanurzenia, minimalnej wolnej burty, 2. Współczynniki pełnotliwości określa się na poda także wymiarów gabarytowych statku: największej stawie dokumentacji technicznej statku, a przy braku długości, największej szerokości oraz maksymalnej krzywych hydrostatycznych — przyjmuje się wartości i minimalnej wysokości przelotowej. współczynnika ogólnie stosowane dla danego typu statku. Przy braku innych podstaw, przyjmuje się war- 2. Pomiarem objęta jest część statku pomiędzy tość współczynnika pełnotliwości równą 0,7. wodnicą maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia a wodnicą statku pustego, wyposażonego w sposób § 14. Weryfikację pomiarów przeprowadza się określony w § 4 lub, na wniosek armatora, poziomą w celu stwierdzenia, czy wszystkie dane zawarte płaszczyzną przechodzącą przez najniższy punkt kad- w świadectwie pomiarowym są aktualne, oraz sprawłuba statku. dzenia wymiarów, w tym zanurzenia w stanie pustym przy każdym znaku pomiarowym. § 9. 1. Część statku, która ma być pomierzona, dzieli się na sekcje płaszczyznami poziomymi, wyzna- § 15. W razie stwierdzenia zmian wymiarów lub czającymi odpowiednie wodnice, albo płaszczyznami zmian mających wpływ na wyporność statku dokonusiecznymi przechodzącymi przez prostą stanowiącą je się ponownego pomiaru statku. przecięcie płaszczyzn wymienionych w § 8 ust. 2. Grubość sekcji powinna być tak dobrana, aby przy danym § 16. Przy ponownym pomiarze statku usuwa się kształcie kadłuba statku można było obliczyć ich obję- nieaktualne istniejące znaki pomiarowe, symbole potość z wystarczającą dokładnością. miarowe i podziałki zanurzenia.

Nr 115 — 9540 — Poz. 772 § 17. Znak pomiarowy składa się z linii poziomej § 20. Symbole pomiarowe nanosi się na wszysto długości 300 mm i linii pionowej o długości 200 mm, kich znakach pomiarowych, jeżeli liczba ich par jest umieszczonej pod linią poziomą w połowie jej długoś- nie większa niż 2, a przy 3 parach — tylko na środkoci, albo z płytki poziomej o wymiarach 300x40 mm wej parze znaków. i płytki pionowej o wymiarach 200x40 mm, umiesz- § 21. Obok znaków pomiarowych, na poszyciu czonej pod płytką poziomą w połowie jej długości. kadłuba statku umieszcza się, z zastrzeżeniem § 23, podziałki zanurzenia. Typy, wymiary, rozmieszczenie, § 18. 1. Liczba znaków pomiarowych zależy od sposób wykonania i barwy podziałek zanurzenia poprzeznaczenia i długości statku i nie może być mniejwinny odpowiadać normie PN-W-18052 (ISO 7606). sza niż: § 22. Za bazę pomiarową, czyli punkt zerowy po- 1) trzy pary — na statku przeznaczonym do przewozu działki zanurzenia, przyjmuje się dolną krawędź stępki ładunków o długości równej lub większej niż 40 m; lub dolną krawędź kadłuba, jeżeli statek nie ma stępki. 2) dwie pary — na statku przeznaczonym do przewo- § 23. Podziałki zanurzenia na statku nieprzeznaczozu ładunków o długości mniejszej niż 40 m; nym do przewozu ładunków, o zanurzeniu nie większym niż 1 m, umieszcza się na wniosek armatora. 3) jedna para — na statku nieprzeznaczonym do przewozu ładunków. § 24. Określa się: 1) w zór świadectwa pomiarowego statku żeglugi 2. Znaki pomiarowe umieszcza się na obu burtach śródlądowej przeznaczonego do przewozu ładuntak, aby linia pozioma lub dolna krawędź płytki pozioków — stanowiący załącznik nr 3 do rozporząmej pokrywała się z wodnicą maksymalnego dopuszdzenia; czalnego zanurzenia, dla którego statek został pomierzony. 2) w zór świadectwa pomiarowego statku żeglugi śródlądowej nieprzeznaczonego do przewozu ła- 3. Znaki pomiarowe rozmieszcza się symetrycznie dunków — stanowiący załącznik nr 4 do rozporząwzględem środka geometrycznego wodnicy leżącej dzenia. w połowie odległości pomiędzy wodnicą statku pustego i wodnicą maksymalnego dopuszczalnego zanu- § 25. 1. Wysokość opłat za poszczególne czynności rzenia. Odległość pomiędzy znakami powinna wyno- pomiaru statku określa załącznik nr 5 do rozporząsić 1/n długości statku, gdzie n jest liczbą par znaków dzenia. większą niż 1. 2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, uiszcza się przelewem na rachunek bankowy organu inspekcyj- 4. Znaki pomiarowe nanosi się na kadłubie statku nego. w sposób trwały, przez wyżłobienie lub napunktowanie linii albo przez naspawanie płytek na poszycie § 26. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie i odpowiednio kontrastowe ich pomalowanie. 14 dni od dnia ogłoszenia.3) Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk § 19. 1. Symbol pomiarowy składa się z liter rozpoznawczych organu inspekcyjnego oraz numeru świadectwa pomiarowego statku. 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. 2. Symbol pomiarowy nanosi się w sposób trwały z 2003 r. Nr 4, poz. 40), które na podstawie art. 4 ustawy na znakach pomiarowych oraz dodatkowo, w dobrze z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o żegludze śródląwidocznym miejscu, określonym w świadectwie podowej oraz ustawy o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 98, miarowym, w dowolnej części statku tak, aby nie był poz. 818) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego narażony na uszkodzenie lub zniszczenie. rozporządzenia.

Nr 115 — 9541 — Poz. 772 Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 czerwca 2010 r. (poz. 772) Załącznik nr 1 WZÓR WNIOSKU O PRZEPROWADZENIE POMIARU STATKU

Nr 115 — 9542 — Poz. 772 Załącznik nr 2 WZÓR ZAŚWIADCZENIA Z POMIARU STATKU

Nr 115 — 9543 — Poz. 772

(13) Minimalna wolna burta: a) w połowie długości kadłuba m b) w najniższym punkcie wysokości kadłuba” mm

Masy znajdujące się na statku, odpowiadające zanurzeniu statku pustego

(14) Rozmieszczenie i opis balastu stałego”

(15) Maszyny, kotły, rurociągi i inne urządzenia zawierające wodę, olej lub inne ciecze konieczne dla ich działania”

(16) Przybliżona masa wody w ładowni, której nie da się usunąć normalnymi środkami osuszania

(17) Wyposażenie:

a) - opis i przybliżona masa łańcuchów kotwicznych i kotwice

b) przybliżona masa pozostałego wyposażenia ruchomego i części zapasowych

c) przybliżona masa umeblowania i innych urządzeń znajdujących się w kuchni oraz w pomieszczeniach mieszkalnych

d) przybliżona masa łodzi (jednej lub większej liczby) znajdujących się na statku

Nr 115 — 9544 — Poz. 772

Zapasy: a) przybliżona masa wody słodkiej t

b) przybliżona masa zapasów t

Znaki pomiarowe

(18) Liczba znaków pomiarowych na każdej burcie LI]

Poziom maksymalnego zanurzenia jest oznaczony na każdej burcie statku:

[] liniami wyżłobionymi [] liniami napunktowanymi [] płytkami naspawanymi

| Lewa burta | Prawa burta

Znaki, licząc od dziobu statku I 2 3 1 2 4 dziób rufa dziób rufa

(19) Odległość mierzona w poziomie: [m]

a) od pionowej linii przedniego znaku do skrajnego punktu dziobu statku b) pomiędzy liniami pionowymi sąsiednich znaków

c) od pionowej linii ostatniego znaku do skrajnego punktu rufy statku

(20) Odległości pionowe na poziomie każdego znaku: [m]

a) między znakiem a górną krawędzią pokładu

b) między znakiem a płaszczyzną równoległą do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia, powyżej której statek nie może być uważany za wodoszczelny

c) między znakiem a płaszczyzną wodnicy statku pustego

Nr 115 — 9545 — Poz. 772

d) między płaszczyzną wodnicy statku pustego a dnem

e) między znakiem a dnem statku — suma c) + d)

Symbole pomiarowe: (21) Symbol pomiarowy naniesiono:* CJ na wszystkich znakach pomiarowych

[|] na jednej parze znaków pomiarowych

Poza tym symbol pomiarowy umieszczono na:

(22) Podziałka zanurzenia:”

[I jest umieszczona przy każdym znaku pomiarowym

[]J nie jest umieszczona przy każdym znaku pomiarowym

Sposób wykonania znaków zanurzenia: [|] naspawane L] wyżłobione

[] napunktowane

Nr 115 — 9546 — Poz. 772

STATEK PRZEZNACZONY DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW

(23) Wyporność statku”, licząc od płaszczyzny:

(.] wodnicy statku pustego w wodzie słodkiej [|] dolnej krawędzi dna statku

Zanurzenie średnie [em]

Wyporność [m]

Zanurzenie średnie | RE [cm] Wyporność [m] ——

Zanurzenie Średnie WE [cr] Wyporność [m ]

62 63 Je

66

je —

ui

LJ —

32 33

wiIIW|W 2|O|u|<R

GQ l

w Go Do|G OO | 1

n

2 | AB|RBib|AiR|2|w Olmi2-|wWIN|-JO|v

m | J| 7 h

[ex

N — | — || e || mm | mm | —— | M— No | -— a|>>G|N]| —

19 KEOE KZEA

20 [BO 0 a Ta

KN EWA A 23 js 5 | ar | —— 25 KENENNE ZM 55 26 6 86 zj fr 28 [8 —— 29 [e 5 30 [e | 0

Nr 115 — 9547 — Poz. 772

Zanurzenie średnie Zanurzenie średnie Zanurzenie średnie

[em] Wyporność [m*] [cm] Wyporność [m] (em Wyporność [m'] 91 O ; 171

92 172

93

94

95

96

97 7

Nr 115

— e

s

3a

[=]

z

Ę

o

=

= | 2

5

o

4

RY

„2

z

2

R

2 mm | — | (4 S5SE|G|O NZ |OION z

E

=

=:

z

je.

=

o

=

ka)

--

„2

=

o

$

<A

„>

=

ks4

je z—|—|A|0 BElovlfoól tn NŻ ION

Wyporność [n”]

o E ko3 2 5 2 z Ż s-|-—|alo|srjo|oi>|»ojajo|mi|n SE |— || = |= | = |me] m m ima |GINIAIN NZ |OJOJONOOJAJFOIO|JNINI |

224

Nr 115

Zanurzenie średnie [em]

| wyporność [m*]

EM

Zanurzenie średnic Zanurzenie średnie [cm] Wyporność [m*] [em] Wyporność fm?]

49 ko) w

zę: 394 365 395 366 | 396

397

BIW|w | S|O/E o | 00

a

—

s

410

ME

—

411

N

[58

38

|

413

86

—|a SE

387

358

359

= EE

m | —]

360

(AGGA

|» |

ANNY

Uwaga

ładowania/rozładowania a

tłądowania/rozładowania

hx(dl-d2)xa [cm]

hx(d3-d4)xa |cm]

Masę ładunku ft] oblicza się na podstawie różnicy między: wypornością statku [m*] odpowiada ającą średniemu zanurzeniu na początku

wypornością statku [m] odpowiadającą średniemu zanurzeniu po zakończeniu

i przez pomnożenie tej różnicy przez gęstość wody w porcie, w którym odczytano dane zanurzenia. Zwiększenie średniego zanurzenia h przy przejściu statku z wody o gęstości d/ na wodę o mniejszej gęstości 42 wynosi:

Zmniejszenie średniego zanurzenia h przy przejściu statku z wody o gęstości d3 na wodę o większej gęstości d4 wynosi:

gdzie a jest współczynnikiem będącym funkcją kształtu statku i przyjmowane jest w zasadzie jako równe 0,9.

SEEKAMAKAK

Nr 115 — 9550 — Poz. 772

| , STATEK NIEPRZEZNACZONY DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW (24) Wyporność przy maksymalnym zanurzeniu” m

(25) Wyporność przy zanurzeniu do wodnicy statku pustego” m

(26) Wyporność między wodnicą statku pustego a wodnicą maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia m

Uwagi

(miejscowość, data) (podpis osoby upoważnionej)

LL

" Wypełnić tylko w przypadku, gdy pokładówki, pokrywy lukowe czy silnik istnieją.

2) Wypełnić tylko w przypadku, gdy punkt ten nie znajduje się na śródokręciu.

3) Wypełniać tylko w przypadku, gdy jest balast stały, maszyny albo woda w ładowni.

5 Zaznaczyć odpowiednią rubrykę.

5) Tablica ta może zostać niewypełniona dla statków, których różnica w zanurzeniu nie będzie używana dla określenia ich ładunku.

9 Zaznaczyć odpowiednią rubrykę.

1 Można wypełniać tylko rubrykę 24 lub 25 i wówczas nie wypełniać rubryki 26.

Nr 115 — 9551 — Poz. 772 Załącznik nr 3 WZÓR ŚWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW

Nr 115 — 9552 — Poz. 772 Uwagi wyjaśniające Zamieszczone poniżej uwagi wyjaśniające dotyczą tylko niektórych rubryk, oznaczonych w świadectwie numerami w nawiasach; pozostałe rubryki, oznaczone numerami z kropką, nie wymagają wyjaśnień. (1) Nazwa kraju i litery rozpoznawcze kraju. (2) Nazwa i siedziba organu wydającego świadectwo. (4) Numer porządkowy świadectwa w rejestrze organu inspekcyjnego. (5) Data wpisania świadectwa do tego rejestru. (6) Symbol pomiarowy jest złożony z danych zawartych w rubrykach 3 i 4. (7) Nazwa lub numer statku — w przypadku zmiany przekreślić poprzednią nazwę lub poprzedni numer i wpisać nową nazwę lub nowy numer w rubryce 8. (9) Miejsce i data wpisania nowej nazwy lub nowego numeru do świadectwa. (10) Podpis osoby upoważnionej. (11) Pieczęć osoby upoważnionej. (12) W rubryce a) podaje się największą długość, czyli długość gabarytową statku, z uwzględnieniem takich części stałych statku, jak odbojnice, wsporniki kotwic, płetwa sterowa; jeżeli płetwę sterową można tak ustawić, że nie wystaje ona poza obrys rufy, to długość liczy się wówczas do krawędzi ruf. W rubryce b) podaje się największą szerokość, czyli szerokość gabarytową statku mierzoną w najszerszym miejscu do zewnętrznych krawędzi stałych części statku, takich jak odbojnice, osłony kół łopatkowych. W rubryce c) podaje się największe zanurzenie, czyli zanurzenie statku do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. W rubryce d) podaje się maksymalną wysokość przelotową mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku; w tej samej rubryce, dla statku z opuszczoną sterówką, pokładówką lub masztem, podaje się poniżej minimalną wysokość przelotową, mierzoną przy najniższym położeniu opuszczanych elementów konstrukcji statku. (13) Określenie typu statku, na przykład holownik, pchacz, statek pasażerski, statek towarowy, szalanda. (14) Określenie materiału, na przykład stal, stop aluminium, siatkobeton, laminat, drewno. (15) Wskazanie zasadniczych szczegółów konstrukcyjnych, które mogą ulec zmianie (pokładowy, bezpokładowy, istnienie lub brak pokryw lukowych) oraz ewentualne szczególne charakterystyki. (16) Nazwa i siedziba stoczni, w której zbudowano statek, oraz ewentualnie stoczni, która go przebudowała lub odbudowała. (17) Za rok budowy uważa się rok zwodowania statku. W odpowiednich przypadkach podaje się rok jego przebudowy lub odbudowy. (18) Podaje się długość kadłuba statku bez odbojnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej. (19) Podaje się największą szerokość mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia bez odbojnic, osłony kół łopatkowych itp. (20) Maszyna parowa, silnik spalinowy, typ i numer fabryczny, moc znamionowa w kW. (21) Średnia arytmetyczna zapisów podana w rubryce 30 d). Płaszczyznę wodnicy statku pustego określa się dla wody słodkiej o gęstości 1,000 t/m3. (23) Najwyższą wodnicę ładunkową określa się znakami pomiarowymi. (24) Podaje się w miarę możliwości przybliżoną masę balastu stałego. (25) Wskazanie typu i liczby maszyn lub kotłów. (28) Liczba znaków pomiarowych oraz sposób ich wykonania. (29) Odległości mierzy się w płaszczyźnie symetrii statku i równolegle do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia. (30) Przy określaniu punktu, powyżej którego statku nie można już uważać za wodoszczelny, nie bierze się pod uwagę otworów wlotowych i wylotowych instalacji wody zaburtowej. (32) Podaje się sposób wykonania podziałek zanurzenia. (33) Jeżeli nie wypełnia się tablicy, to przekreśla się ją jedną linią. (34)—(59) W rubrykach tych można podać wszelkie dodatkowe wiadomości dotyczące pomierzenia, jak również ewentualnie dane użyteczne dla przestrzegania przepisów żeglugowych. (64) Miejsce i data wydania świadectwa. (65) Funkcja oraz imię i nazwisko osoby wydającej świadectwo. (66) Podpis osoby wydającej świadectwo. (67) Pieczęć organu wydającego świadectwo.

Nr 115 — 9553 — Poz. 772

(1) RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL) (2) Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej a aaaaaaa oa aaa Root azer nano ozoowewe

3. Litery (4) Nr świadectwa (5) Wpisano do rejestru | (6) Symbol pomiarowy rozpoznawcze organu pomiarowego dnia inspekcyjnego

(7) Nazwa lub numer statku

8. Nowa nazwa lub numer statku

(9) dnia (10) (11)

8. Nowa nazwa lub numer statku

(9) dnia (10) (1)

8. Nowa nazwa lub numer statku

(9) dnia (10) (11)

(12) Wymiary gabarytowe statku (dla przechodzenia przez budowle wodne)

a) Największa długość b) Największa szerokość ETZ HA CEA [ora ay |

Opis statku: (13) Typ statku

(14) Materiał: (15) Elementy konstrukcyjne

a) kadłuba

c) pokryw

lukowych”

(16) Stocznia budująca (17) Rok budowy

Nr 115 — 9554 — Poz. 772

(20) Typ, znaki rozpoznawcze i moc urządzenia napędowego”

(21) Zanurzenie średnie 22. Największa nośność w wodzie słodkiej

statku pustego w wodzie słodkiej

(23) Minimalna wolna burta:

a) w połowie długości b) w najniższym punkcie kadłuba mm wysokości kadłuba” mm

Masy znajdujące się na statku, odpowiadające zanurzeniu statku pustego

(24) Rozmieszczenie i opis balastu stałego”

Nr 115 — 9555 — Poz. 772

(25) Maszyny, kotły, rurociągi i inne urządzenia zawierające wodę, olej lub inne ciecze konieczne dla ich działania”?

26. Przybliżona masa wody w ładowni, której nie da się usunąć normalnymi środkami osuszania”

27. Wyposażenie:

a) opis i przybliżona masa łańcuchów kotwicznych i kotwic

b) przybliżona masa pozostałego wyposażenia ruchomego i części

c) przybliżona masa umeblowania i innych urządzeń znajdujących się w kuchni oraz w pomieszczeniach mieszkalnych

d) przybliżona masa łodzi (jednej lub więcej) znajdujących się na statku

a) przybliżona masa wody słodkiej

b) przybliżona masa zapasów

Znaki pomiarowe

(28) Liczba znaków pomiarowych na każdej burcie LI

Poziom maksymalnego zanurzenia jest oznaczony na każdej burcie statku:

LL] liniami wyżłobionymi [| liniami napunktowanymi [|] płytkami naspawanymi

COON

Nr 115 — 9556 — Poz. 772

——

Znaki, licząc od dziobu statku Lewa burta Prawa burta

l 2 3 l 2 3 dziób rufa dziób rufa

(29) Odległość mierzona w poziomie: [m]

a) od pionowej linii przedniego znaku do skrajnego punktu dziobu statku

b) pomiędzy liniami pionowymi sąsiednich znaków

c) od pionowej linii ostatniego znaku

do skrajnego punktu rufy statku

(30) Odległości pionowe na poziomie każdego znaku: [m]

a) między znakiem a górną krawędzią pokładu

b) między znakiem a płaszczyzną równoległą do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia, powyżej której statek nie może być uważany za wodoszczelny

c) między znakiem a płaszczyzną wodnicy statku pustego

d) między płaszczyzną wodnicy statku pustego a dnem

e) między znakiem a dnem statku — suma c) + d) | __ 1 _—_|

Symbole pomiarowe: 31. Symbol pomiarowy naniesiono:* [) na wszystkich znakach pomiarowych [U] na jednej parze znaków pomiarowych

Poza tym symbol pomiarowy umieszczono na:

(32) Podziałka zanurzenia:* [£] jest umieszczona przy każdym znaku pomiarowym L] nie jest umieszczona przy każdym znaku pomiarowym Sposób wykonania znaków zanurzenia: [LJ naspawane

[1] wyżłobione

[] napunktowane

Nr 115 — 9557 — Poz. 772

STATEK PRZEZNACZONY DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW

(33) Wyporność statku”, licząc od płaszczyzny: [©] wodnicy statku pustego w wodzie słodkiej ["] dolnej krawędzi dna statku

Zanurzenie średnie Wyporność Zanurzenie średnie | Wyporność Zanurzenie średnie Wyporność

[em] [m] [em] [m] [em] [m]

31

wn

| Wi WI Wi

—| | na) m 10 — pi

pm | p — J|O| uj -E

o|o| | Gl —1 2| | NW]

DN go

[ex] PD

© 4 ©

bo N

jen

m| Wi N| r—

— —

in R

-|R| | | WI LI w aj | ©| oo| J

|"

— R —1 th

4 5

a

—| m | 00

9) "o

JI] 1 1 Oo| oo| 4

N

n|it| Ri | >| | OJ 1 | u

nu|- - Go

poj go © Go

ND bo N

N to

N Go

oo| oo| co (ni 2] w

N5 [sM

"| (uj ui | | m

N JI

NN Ne)

n| 2] 00 GO —

=

0 N GO

G ©

Nr 115

Wyporność [m]

cm] 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184

Zanurzenie średnie

Wyporność [m]

nu jo |> lo Ja [o |= ia Im ca leń lm | | |F |<t |st |<t gą — |aml — — m — — — EI— | len | m = m = ja jo [X

Zanurzenie średnie cm 131 132 133 134 144

Wyporność [m']

Zanurzenie średnię

105 106

187

147

107

188

148

A | | o |> Poo |N © | © |i© O | |lv |© ON JGJOLJOJOLJA JO [EN i H ji | m |— |— I pa

189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 205 210

149 150 151 152

156

157

158

159

161

162

163

164

165

166 | 6

170

109 12 113 114 115 117 118 119 121 130

Nr 115 — 9559 — Poz. 772

Wyporność [ty ] Zanurzenie średnie Wyporność |nr'| | Zanurzenie średnie Wyporność |m'] fcml [em] 251 291

212 252 213 253 214 254 215 255 216 256 217 257 218 258 259 260 261 262

Zanurzenie Średnie feml

211

293 294

N No) wn

NR ko) DG

N No —]

[52 Koj [e ej

NN — o N Ne) >

No > o w © ©

ss) © nań

UJ © N

b >| N |

N GQ Do [se] jo. D

No EJ je

No | No) N N No)

N N % N je4 QO W © Go

hi m |

[55) © o

230 231

N | ©

w — ©

N 0 NK |) —I N |Se) — N

— — |S7) — |Se) — [Se]

N s) w

Ko M RA N w a

NI W] N NI KI N n|kA| w 2] NI BD O| | M n|-| w | W| C©iĘ| © ni-2| w

N 9 tn N mJ tn

wł W| w

— | m]| —

Gi uj A

N 4 je

0 NK

N tm 4 NN — —

N 9 joe) NN —I Qo

| W! w —| mi a Oj oo —4

NR 1 "© N NR] No

| 7] |

Nr 115 — 9560 — Poz. 772

Zanurzenie średnie [em]

Wyporność Zanurzenie średnie Wyporność Zanurzenie śrędnie Wyporność

(m*] [em] [m*] tem] [m]

338 368 | 398 339 369 | 399 340 400 34] 371 401

a © NN

342

W =]

|99) —I je p © m

L1 Q0 n

[e | ©

w th N W co NK

343 373

344 374 404 345 375 405 346

347 377 407

|se) o [e a) > © [se]

3

ES © No

s» © w

|go) a R o| go LJ | o

410 411 412 413 i 415 416 417 418 1

w 4 © 11 GO o

351 381

w co |

w W) R w GO a a ra

w |) |s0)

w| w n| m O| w 0 DO m

w <h — se go —

w wh ko a No)

|, Qo

jg) GD © > 9) ©

|90) Sa) [o o) [se) Q© ©

LJ o ©

Uwaga Masę ładunku [t] oblicza się na podstawie różnicy między: a) — wypornością statku [m”] odpowiadającą średniemu zanurzeniu na początku

iadowania/rozładowania a b) - wypornością statku [m”] odpowiadającą średniemu zanurzeniu po zakończeniu ładowania/rozładowania

i przez pomnożenie tej różnicy przez gęstość wody w porcie, w którym odczytano dane zanurzenia.

Zwiększenie średniego zanurzenia k przy przejściu statku z wody o gęstości d? na wodę o mniejszej gęstości d2 wynosi: h x (dl — d2) xa [cm]

Zmniejszenie średniego zanurzenia h przy przejściu statku z wody o gęstości d3 na wodę o większej gęstości d4 wynosi: h x (d3 — d4) x a [cm]

gdzie a jest współczynnikiem będącym funkcją kształtu statku i przyjmowane jest w zasadzie jako równe 0,9.

Nr 115 — 9561 — Poz. 772

Uwagi (34) = (59)

Nr 115 — 9562 — Poz. 772

Nr 115 — 9563 — Poz. 772 Załącznik nr 4 WZÓR ŚWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ NIEPRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW

Nr 115 — 9564 — Poz. 772 Uwagi wyjaśniające Zamieszczone poniżej uwagi wyjaśniające dotyczą tylko niektórych rubryk, oznaczonych w świadectwie numerami w nawiasach; pozostałe rubryki, oznaczone numerami z kropką, nie wymagają wyjaśnień. (1) Nazwa kraju i litery rozpoznawcze kraju. (2) Nazwa i siedziba organu wydającego świadectwo. (4) Numer porządkowy świadectwa w rejestrze organu inspekcyjnego. (5) Data wpisania świadectwa do tego rejestru. (6) Symbol pomiarowy jest złożony z danych zawartych w rubrykach 3 i 4. (7) Nazwa lub numer statku — w przypadku zmiany przekreślić poprzednią nazwę lub poprzedni numer i wpisać nową nazwę lub nowy numer w rubryce 8. (9) Miejsce i data wpisania nowej nazwy lub nowego numeru do świadectwa. (10) Podpis osoby upoważnionej. (11) Pieczęć osoby upoważnionej. (12) W rubryce a) podaje się największą długość, czyli długość gabarytową statku, z uwzględnieniem takich części stałych statku, jak odbojnice, wsporniki kotwic, płetwa sterowa; jeżeli płetwę sterową można tak ustawić, że nie wystaje ona poza obrys rufy, to długość liczy się wówczas do krawędzi rufy. W rubryce b) podaje się największą szerokość, czyli szerokość gabarytową statku mierzoną w najszerszym miejscu do zewnętrznych krawędzi stałych części statku, takich jak odbojnice, osłony kół łopatkowych. W rubryce c) podaje się największe zanurzenie, czyli zanurzenie statku, do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. W rubryce d) podaje się maksymalną wysokość przelotową, mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku; w tej samej rubryce, dla statku z opuszczoną sterówką, pokładówką lub masztem, podaje się poniżej minimalną wysokość przelotową, mierzoną przy najniższym położeniu opuszczanych elementów konstrukcji statku. (13) Określenie typu statku, na przykład holownik, pchacz, statek pasażerski, statek towarowy, szalanda. (14) Określenie materiału, na przykład stal, stop aluminium, siatkobeton, laminat, drewno. (15) Wskazanie zasadniczych szczegółów konstrukcyjnych, które mogą ulec zmianie (pokładowy, bezpokładowy, istnienie lub brak pokryw lukowych) oraz ewentualne szczególne charakterystyki. (16) Nazwa i siedziba stoczni, w której zbudowano statek, oraz ewentualnie stoczni, która go przebudowała lub odbudowała. (17) Za rok budowy uważa się rok zwodowania statku. W odpowiednich przypadkach podaje się rok jego przebudowy lub odbudowy. (18) Podaje się długość kadłuba statku bez odbojnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej. (19) Podaje się największą szerokość mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia bez odbojnic, osłony kół łopatkowych itp. (20) Maszyna parowa, silnik spalinowy, typ i numer fabryczny, moc znamionowa w kW. (21) Średnia arytmetyczna zapisów podana w rubryce 30 d). Płaszczyznę wodnicy statku pustego określa się dla wody słodkiej o gęstości 1,000 t/m³. (23) Najwyższą wodnicę ładunkową określa się znakami pomiarowymi. (24) Podaje się w miarę możliwości przybliżoną masę balastu stałego. (25) Wskazanie typu i liczby maszyn lub kotłów. (28) Liczba znaków pomiarowych oraz sposób ich wykonania. (29) Odległości mierzy się w płaszczyźnie symetrii statku i równolegle do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia. (30) Przy określaniu punktu, powyżej którego statku nie można już uważać za wodoszczelny, nie bierze się pod uwagę otworów wlotowych i wylotowych instalacji wody zaburtowej. (32) Podaje się sposób wykonania podziałek zanurzenia. (33) Jeżeli nie wypełnia się tablicy, to przekreśla się ją jedną linią. (37)—(59) W rubrykach tych można podać wszelkie dodatkowe wiadomości dotyczące pomierzenia, jak również ewentualnie dane użyteczne dla przestrzegania przepisów żeglugowych. (64) Miejsce i data wydania świadectwa. (65) Funkcja oraz imię i nazwisko osoby wydającej świadectwo. (66) Podpis osoby wydającej świadectwo. (67) Pieczęć organu wydającego świadectwo.

Nr 115 — 9565 — Poz. 772

4) RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL) |e) Dyrektor Urzędu Żeglugi Sródlądowej 3. Litery rozpoznawcze |(4) Nrświadectwa (5) Wpisano do rejestru dnia |(6) Symboł pomiarowy organu inspekcyjnego pomiarowego

(7) Nazwa lub numer statku

Nowa nazwa lub numer statku

Nowa nazwa lub numer statku

Nowa nazwa lub numer statku

(12) Wymiary gabarytowe statku (dla przechodzenia przez budowle wodne)

a) Największa długość

b) Największa szerokość

c) Największe zanurzenie

d) Maksymalna wysokość przelotowa

e) Minimalna wysokość przelotowa

Opis statku: (13)Typ statku

(14) Materiał: (15) Elementy konstrukcyjne a) kadłuba b) pokładówki”

c) pokryw lukowych”

Nr 115 — 9566 — Poz. 772

(16) Stocznia budująca

(18) Długość m (19) Szerokość m

(20) Typ, znaki rozpoznawcze i moc urządzenia napędowego )

(21) Zanurzenie średnie statku pustego 22. Największa nośność w wodzie słodkiej m

w wodzie słodkiej m

(23) Minimalna wolna burta:

a) w połowie długości kadłuba mm b) w najniższym punkcie wysokości kadłuba”

Masy znajdujące się na statku, odpowiadające zanurzeniu statku pustego

(24)Rozmieszczenie i opis balastu stałego”

Nr 115 — 9567 — Poz. 772

(25) Maszyny, kotły, rurociągi i inne urządzenia zawierające wodę, olej lub inne ciecze konieczne do ich działania

26. Przybliżona masa wody w ładowni, której nie da się usunąć normalnymi środkami osuszania

. Wyposażenie: a) opis i przybliżona masa łańcuchów kotwicznych i kotwic

b) przybliżona masa pozostałego wyposażenia ruchomego 1 części zapasowych

c) przybliżona masa umeblowania i innych urządzeń znajdujących się w kuchni oraz w pomieszczeniach mieszkalnych

d) przybliżona masa łodzi (jednej lub więcej) znajdujących się na statku

Zapasy:

a) przybliżona masa wody słodkiej

b) przybliżona masa zapasów

Nr 115 — 9568 — Poz. 772

Znaki pomiarowe

(28) Liczba znaków pomiarowych na każdej burcie []

Poziom maksymalnego zanurzenia jest oznaczony na każdej burcie statku:

[] liniami wyżłobionymi - C[] liniami napunktowanymi [płytkami naspawanymi

Znaki, licząc od dziobu statku

(29) Odległość mierzona w poziomie: [m]

a) od pionowej linii przedniego znaku do skrajnego punktu dziobu statku

b) pomiędzy liniami pionowymi sąsiednich znaków

c) od pionowej linii ostatniego znaku do skrajnego punktu rufy statku

(30) Odległości pionowe na poziomie każdego znaku: [m]

między znakiem a górną krawędzią pokładu

między znakiem a płaszczyzną równoległą do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia, powyżej której statek nie może być uważany za wodoszczelny

między znakiem a płaszczyzną wodnicy statku pustego

między płaszczyzną wodnicy statku pustego a dnem

między znakiem a dnem statku — suma c) + d)

Nr 115 — 9569 — Poz. 772

Nr 115 — 9570 — Poz. 772

Uwagi (37) — (59)

Nr 115 — 9571 — Poz. 772

Poprzednie, unieważnione świadectwa pomiarowe

60. Nazwa organu, Data Symbol pomiarowy Nazwa lub numer statku który wpisania wydał świadectwo | do rejestru

organ inspekcyjny

63. Termin ważności świadectwa upływa z dniem

Niniejsze świadectwo traci jednakże ważność wcześniej, jeżeli statek ulegnie takim zmianom (remont, przebudowa, trwałe odkształcenia), w wyniku których dane zawarte w rubrykach 22, 34, 35 lub 36 nie są już dokładne.

(64) Świadectwo niniejsze wystawiono

(65)

) )

68. Numer zarejestrowania” 69. Kraj zarejestrowania”

U Wypełniać tylko w przypadku, gdy pokładówki, pokrywy lukowe czy silnik istnieją. 2 Wypełniać tylko w przypadku, gdy punkt ten nie znajduje się na śródokręciu.

5) wypełniać tyłko w przypadku, gdy jest balast stały, maszyny albo woda w ładowni. 4 Zaznaczyć odpowiednią rubrykę.

5) Można wypełniać tylko rubrykę 34 lub 35 i wówczas nie wypełniać rubryki 36.

5! wypełnia się w świadectwach wszystkich zarejestrowanych statków.

Nr 115 — 9572 — Poz. 772 Załącznik nr 5 WYSOKOŚĆ OPŁAT ZA POSZCZEGÓLNE CZYNNOŚCI POMIARU STATKU

Nr 115 — 9573 — Poz. 772