Art. 46.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2019 poz. 1350 (ogł. 19 lipca 2019) do Dz.U. 2026 poz. 741 (ogł. 8 czerwca 2026)

   1. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa z mocy prawa w przypadku: 1) stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów; 2) prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych; 3) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska, w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków pracownika naukowego; 4) upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania; 5) odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności; 6) upływu okresu mianowania; 7) śmierci pracownika naukowego. 2. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego zatrudnionego na stanowisku profesora lub profesora instytutu wygasa z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia. 3. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor. 4. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego pełniącego funkcję dyrektora, z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1158 (ogł. 19 czerwca 2017) do Dz.U. 2018 poz. 736 (ogł. 16 kwietnia 2018)

   1. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa z mocy prawa w przypadku:

   1) stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;

   2) prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

   3) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska, w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków pracownika naukowego;

   4) upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

   5) odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

   6) upływu okresu mianowania;

   7) śmierci pracownika naukowego.

   2. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego zatrudnionego na stanowisku profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego wygasa z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia.

   3. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor.

   4. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego pełniącego funkcję dyrektora, z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2010 poz. 618 (ogł. 4 czerwca 2010) do Dz.U. 2016 poz. 371 (ogł. 21 marca 2016) ten tekst

   1. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa z mocy prawa w przypadku:

   1) stwierdzenia, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;

   2) prawomocnego orzeczenia przez sąd utraty praw publicznych;

   3) prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska, w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków pracownika naukowego;

   4) upływu trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania;

   5) odbywania kary pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności;

   6) upływu okresu mianowania;

   7) śmierci pracownika naukowego.

   2. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego zatrudnionego na stanowisku profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego wygasa z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia.

   3. Wygaśnięcie stosunku pracy stwierdza dyrektor.

   4. Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego pełniącego funkcję dyrektora, z końcem roku, w którym ukończył on 70. rok życia, przekształca się - na czas pozostały do zakończenia pełnienia tej funkcji - w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.

Źródła: przepis występuje w 10 z 10 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.